Poos

Hun verhaal is er eentje van al een half leven samen.
Ze hebben met hun lievelingsmensen gefeest alsof hun leven ervan afhing. 😍

Wat een dag en wat een team.

Oog voor detail en overzicht Weddingtale ♡
Dromerige setting Kasteel van Brasschaat
Door de ogen van Aiki Photography en Bram De Schepper
Gezongen woorden door Tessa
Bloemenpracht door Louise | Huwelijk bloemist België
Stijlvol drukwerk door Sofie | huwelijks-, geboorte- & ander bijzonder drukwerk

“Het mooie van dit moment is dat alles nog mogelijk is.”
 
Het is een zin uit ‘Morgen en morgen en morgen’ van Gabrielle Zevin. Toen ik die woorden vorig jaar las, deed het me denken aan het moment dat ik begin te schrijven aan een verhaal.

Uiteraard gaat er veel liefdevolle tijd vooraf aan dit moment en weet ik welke boodschappen ik zeker verteld wil hebben, toch is het altijd spannend om al schrijvend te ontdekken hoe alles vorm krijgt op papier.

Het mooie van dit moment is dat alles nog mogelijk is. En toch, dat je op dat moment nog niet exact weet hoe het verhaal zich precies zal ontvouwen, vind ik ook wel wat eng. Aan de start van een nieuw seizoen vol verhalen, des te enger.

Maar goed, na afgelopen weekend voel ik: ‘ik kan het nog!’. ✌🏻 Ook al wil mijn hoofd me wel eens van het tegendeel overtuigen de weken voorafgaand aan die seizoensstart.

__

Datzelfde hoofd werd een paar maanden geleden vakkundig in beeld gebracht door Naomi - Fotograaf - Grafisch designer. 🧡

Dit bericht berust op louter toeval.

Of net niet?

Woensdagavond ging ik luisteren naar Ludovico Einaudi. Het werd vooral luisteren, ja. Niet kijken. Want terwijl hij het beste van zichzelf gaf aan zijn piano, merkte ik dat
ik best vaak afgeleid was. Mijn gedachten dwaalden af naar mijn opdracht voor de volgende dag. Onverwachte zaken die in de zaal gebeurden (onder andere een
huwelijksaanzoek!) gingen aan de haal met mijn focus.

Ik probeerde het eens met m’n ogen dicht. Dat werkte beter. Veel beter. Er waren momenten dat ik me kon laten meeslepen door hem en zijn muziek. Niet dat er geen hersenspinsels meer waren die mijn aandacht opeisten hoor. Want, wauw. Hoe snel ben ik, of zijn wij mensen, afgeleid? Dat werd me nog eens heel duidelijk die avond.

Ik dacht onder andere aan het koppel waarmee ik mijn huwelijksseizoen van drie jaar geleden mocht afsluiten. Aan hoe zij me vertelde dat ze naar Einaudi luistert wanneer ze zich moet focussen op het werk. Aan hoe hij ‘Come Un Fiore’ speelde tijdens hun ceremonie, heel bijzonder.

Wanneer we na het concert langs de statige trappen van de Koningin Elisabethzaal naar beneden wandelen, hoor ik plots mijn naam. Ineens staan zij met z’n twee voor mijn neus! Hoezo zelfs? Ongeveer tweeduizend liefhebbers baanden zich een weg naar buiten en wij
ontmoetten elkaar daar.

Toeval. Of net niet? Het leven is schoon in het spanningsveld tussen focus en afleiding. 🧡

In beeld gebracht door in de tuin van .

Nieuwsgierigheid als rode draad

Ik ben benieuwd naar jullie. Uit curiositeit, zonder oordeel. Benieuwd naar wie jullie zijn. Als koppel, als partners en als individuen. Ik ben niet per se op zoek naar de grote verhalen. Tijdens de uren die we samen spenderen, zoom ik liever in op schijnbaar kleine details.

Jullie zijn benieuwd naar hoe we dat moment, het moment waarop we met z'n allen even landen, zullen vormgeven. Welke pieren ik vooraf allemaal uit jullie neus zal peuteren. Hoe ik zal porren en graven, als je mij dat toelaat. Curieus naar wat jouw partner met me deelt tijdens het individuele gesprek. Benieuwd naar hoe alles uiteindelijk zal samenkomen. De woorden, de muziek en de beleving.

Samen zijn we benieuwd naar hoe alles zal klinken, hoe het zal voelen en hoe het blijft nazinderen. Met nieuwsgierigheid als rode draad.

bracht alles mysterieus en toch glashelder in beeld op de langste dag van 2025: het concept en de organisatie van , de creaties van en de uitzichten van .

Het betere smoelenwerk van een verhalenverteller in actie.

Ik bracht het heerlijk eerlijke verhaal van Jana en Tibo die op een bijzondere manier tot bij mij kwamen. 🧡

We zaten warm en droog bij .
Alles werd in beeld gebracht door .
De bloemencreaties die op enkele foto's komen piepen, werden zorgvuldig samengesteld door .

Een pleidooi voor nuance

Afgelopen maandag stapte ik met veel nieuwsgierigheid het mooie, rustgevende atelier van binnen. Samen met enkele veelzijdige vrouwen dompelde ik me onder in een
nieuwe editie van de rouwopleiding van .

Rouwen kan aanvoelen als navigeren door een land waar je nog nooit eerder was en waarvan je de taal niet spreekt noch begrijpt. Er zullen mensen zijn die zich hierin herkennen. Heel wat meer mensen voelen er misschien helemaal niks bij.

Het woord dat deze eerste dag voor mij samenvat is nuance. Ik ben er al langer van overtuigd dat het ‘m in de details zit. En zelfs daarin schuilen er nog zoveel
mogelijkheden voor nuance.

Wat zalf is voor de ene, schuurt onaangenaam voor de andere. Proefondervindelijk keer op keer tot de constatatie komen dat gelijkwaardigheid ons veel meer brengt dan ‘gelijkaardigheid’.

Eens een open vraag stellen in plaats van een voorgekauwde oplossing uitspuwen. En je dan achteraf bedenken of misschien zelfs durven uitspreken: “Ik ben blij dat je met mij hebt gedeeld hoe jij het ziet.”

--

Het gebrek aan nuance in het dagelijks leven, ik maak me er met momenten zeker en vast ook schuldig aan. Nog vaker maakt het me opstandig, doet het me fronsen of
hangen m’n wenkbrauwen plots een centimeter hoger.

De opleiding zal me geen voorgekauwde oplossingen of allesomvattende antwoorden aanbieden. Wel een hele hoop nuance, wat een cadeau.

--

Genuanceerd beeld van

Een jaar vol nieuwe poosjes. Twaalf maanden vol nieuwe momenten om helemaal zelf in te vullen.

Poosjes om omringd te zijn met diegene die je het liefste ziet en waarbij je jezelf graag ziet. Momenten voor jezelf, met tussenpozen en witruimte.

Poosjes om dingen te doen die al lang op één of ander verdwaald lijstje staan, klein of groots. Momenten om nieuwe gewoonten eigen te maken of oude terug gewoon te worden.

Een poosje om even te landen bij jullie verhaal. Dank je wel aan de koppels die hier alvast voor hebben gekozen om dat samen met mij te doen. ♡

Ik wens je veel en vanalles. En bovenal dat je, zo af en toe tussen veel en vanalles door, voelt welke poosjes het voor jou de moeite waard maken.

Liefs,
Lynn

Alles begint bij luisteren, zoals ze bij .vrt zeggen. Voor wat ik met Poos doe, sluit ik me daar volledig bij aan.

Voor foto- en videografen zijn hun oren zeker en vast ook belangrijk maar hoe zij verhalen vangen met hun ogen. Kijk dan...

Blij dat onze paden deze zomer voor het eerst kruisten, Laurein en Tom van !

En ook, Lotte en Sanya van , dank jullie wel voor de schone poosjes samen. 🧡