MoCo-X

"နှိမ့်ချမှု မပါရင် ပညာဟာ အန္တရာယ်ပဲ"

🔳 လူတစ်ယောက်မှာ ပညာရှိလာတာက ကောင်းပါတယ်။ စာဖတ်လာတယ်။ အတွေ့အကြုံများလာတယ်။ လူ့သဘာဝကို ပိုမြင်လာတယ်။ အရာရာကို အရင်ထက် ပိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတတ်လာတယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီပညာနဲ့အတူ Humility — နှိမ့်ချသိမြင်မှု မပါလာရင် ပညာက တစ်ခါတလေ အလင်းမဟုတ်တော့ဘဲ မီးဖြစ်သွားတတ်တယ်။

မီးဆိုတာ မကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ မှန်မှန်ကန်ကန်သုံးရင် အပူပေးတယ်၊ အလင်းပေးတယ်၊ အသက်ရှင်ဖို့ အထောက်အကူပေးတယ်။ မှားမှားယွင်းယွင်းသုံးရင်တော့ အိမ်ပါလောင်သွားနိုင်တယ်။

📌 ပညာလည်း အဲဒီလိုပဲ..။

ကိုယ်သိလာတာနဲ့ လူတွေကို ပိုနားလည်လာရမယ့်အစား ပိုအထင်သေးလာရင်၊ ကိုယ်စာဖတ်များလာတာနဲ့ ပိုနူးညံ့လာရမယ့်အစား ပိုပြင်းထန်လာရင်၊ ကိုယ်အမြင်ကျယ်လာတာနဲ့ ပိုစာနာနိုင်ရမယ့်အစား ပိုဝေဖန်ချင်လာရင်၊ အဲဒီပညာဟာ ပါရမီမဖြစ်သေးဘူး။ အတ္တရဲ့လက်နက်ဖြစ်နေသေးတယ်။

🔳 ဓမ္မပဒမှာ အလွန်ထိမိတဲ့ စကားတစ်ကြောင်းရှိတယ်။

“Yo bālo maññati bālyaṃ, paṇḍito vāpi tena so.”

အဓိပ္ပာယ်က —

“မိုက်မဲသူတစ်ယောက်က ကိုယ့်မိုက်မဲမှုကို သိရင်၊ အဲဒီအတိုင်းအတာအထိ သူဟာ ပညာရှိတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပညာရှိတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ မိုက်မဲသူကတော့ တကယ့်မိုက်မဲသူပါပဲ” ဆိုတဲ့ သဘောပါ။ ဓမ္မပဒ ၆၃ မှာ ဒီအကြောင်းကို ဖော်ပြထားတယ်။

လူတစ်ယောက်ဟာ မသိတာကို မသိဘူးလို့ သိတဲ့အခါ သင်ယူနိုင်တယ်။ မှားနိုင်တယ်လို့ သိတဲ့အခါ ပြင်နိုင်တယ်။ ကိုယ့်အမြင်က မပြည့်စုံသေးဘူးလို့ သိတဲ့အခါ သူများပြောတာတွေကို နားထောင်နိုင်တယ်။ အဲဒီနေရာကနေ ပညာပါရမီ စတင်တယ်။

🔳 မြတ်ဗုဒ္ဓက အလဂဒ္ဒူပမသုတ် MN 22 မှာ ဓမ္မကို သင်ယူပြီး တခြားသူတွေကို ဝေဖန်ဖို့၊ အငြင်းအခုံမှာ အနိုင်ယူဖို့သာ အသုံးချသူတွေဟာ မြွေကို အမြီးကကိုင်သလိုဖြစ်တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ မြွေကို မှားကိုင်ရင် ကိုက်ခံရသလို၊ ဓမ္မကို မှားကိုင်ရင်လည်း အကျိုးမဖြစ်ဘဲ အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ။

ဒီသဘောက အလွန်ခေတ်မီပါတယ်။

🔳 စာအုပ်ဖတ်တာက ကောင်းတယ်။ တရားသဘောလေ့လာတာက ကောင်းတယ်။ စိတ်ပညာ၊ ဒဿန၊ Business, Leadership, Strategy တွေ လေ့လာတာက ကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအသိတွေကို လူတွေကို နိမ့်ချဖို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ဖို့၊ အငြင်းအခုံမှာ အနိုင်ယူဖို့ပဲ သုံးလာပြီဆိုရင် အဲဒါ ပညာမဟုတ်တော့ဘူး။

“သိခြင်း”ကို မြွေအမြီးက ကိုင်သလို မှားကိုင်တာပဲ။

ဥပမာ —

• စိတ်ပညာစာအုပ်နည်းနည်းဖတ်ပြီး လူတိုင်းကို Label တပ်ချင်လာတယ်။

• Buddhism နည်းနည်းဖတ်ပြီး လူတိုင်းကို တရားဆုံးမချင်လာတယ်။

• Business စာအုပ်နည်းနည်းဖတ်ပြီး အလုပ်လုပ်နေသူတိုင်းကို မဟာဗျူဟာမရှိဘူးလို့ အထင်သေးလာတယ်။

• Relationship အကြောင်းနည်းနည်းနားလည်လာပြီး အခြားသူတွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကို အလွယ်တကူ Diagnose လုပ်ချင်လာတယ်။

အဲဒါတွေက ပညာတိုးလာတာမဟုတ်ဘူး။ ပညာနဲ့အတူ မာနတိုးလာတာပဲ။

🔳 ပညာရှိလာတဲ့အခါ လူတစ်ယောက်ပိုနူးညံ့သင့်တယ်။

တကယ်နားလည်လာတဲ့လူက လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ မဆုံးဖြတ်တော့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အပြုအမူနောက်မှာ မမြင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေ အများကြီးရှိနိုင်တယ်ဆိုတာ သိလာလို့ပါ။

လူတစ်ယောက် အပြောအဆိုကြမ်းနေရင် သူက လူဆိုးလို့ပဲ မဆုံးဖြတ်တော့ဘူး။ သူ့ဘဝထဲမှာ အပြောအဆိုမတတ်အောင် သင်ပေးခံခဲ့ရတာလား၊ နာကျင်မှုတွေကို ကြမ်းတမ်းမှုနဲ့ပဲ ကာထားတာလား၊ အရှက်တရားကို ဒေါသနဲ့ဖုံးနေတာလား စဉ်းစားတတ်လာတယ်။

လူတစ်ယောက် မအောင်မြင်သေးရင် ပျင်းလို့ပဲ မဆုံးဖြတ်တော့ဘူး။ သူ့မှာ အခွင့်အလမ်းမရခဲ့တာလား၊ ဘဝပေးအခြေအနေ၊ ကန့်သတ်ချက်တွေရှိတာလား၊ ကိုယ့်ထက်ပိုရှုပ်တဲ့ မိသားစုတာဝန်တွေရှိတာလား စဉ်းစားတတ်လာတယ်။

လူတစ်ယောက် မကြာခဏမှားနေရင် ဉာဏ်နည်းလို့ပဲ မထင်တော့ဘူး။ သူသင်ယူခွင့်မရခဲ့တာလား၊ လမ်းညွှန်သူမရှိခဲ့တာလား၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနည်းနေတာလား မြင်တတ်လာတယ်။ ဒါက Humility ပါ။ Humility ဆိုတာ လူ့ဘဝရဲ့ရှုပ်ထွေးမှုကို လေးစားတတ်တာပါ။

🔳 ကာလာမသုတ် AN 3.65 မှာ မြတ်ဗုဒ္ဓက ယုံကြည်မှုကို မျက်စိမှိတ်မထားဖို့ သင်ပေးတယ်။

ကောလာဟလကြောင့်၊ အစဉ်အလာကြောင့်၊ ကျမ်းစာမှာပါလို့၊ ဆရာပြောလို့၊ အတွေးအခေါ်နဲ့ ကိုက်တယ်ထင်လို့ပဲ မယုံကြည်ပါနဲ့။ ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးပြီး အကျိုးရှိ၊ အပြစ်ကင်း၊ ကောင်းကျိုးဆောင်တယ်ဆိုမှ လက်ခံပါဆိုတဲ့ သဘောကို ဟောထားတယ်။

ဒီနေရာမှာ ပညာနဲ့ Humility နှစ်ခုလုံး ပါတယ်။ ပညာက စစ်ဆေးတယ်။ Humility က “ငါ့အမြင်လည်း မှားနိုင်တယ်” လို့ နေရာချန်တယ်။

🔳 ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဒီသဘောက ပိုအရေးကြီးလာတယ်။
အထူးသဖြင့် Social Media ခေတ်မှာ လူတွေဟာ ကိုယ်ယုံချင်တာကို အမှန်လို့ အလွယ်တကူ ခံယူတတ်ကြတယ်။

ကိုယ့်ဘက်ကလူပြောရင် မှန်တယ်ထင်တယ်။ ကိုယ်မကြိုက်တဲ့လူပြောရင် မှားတယ်ထင်တယ်။ Like များရင် အမှန်ထင်တယ်။ လူအများ Share နေရင် သက်သေခိုင်လုံပြီထင်တယ်။

ဒါက ပညာမဟုတ်သေးဘူး။ အများသဘောနဲ့ အတ္တသဘောကို အမှန်တရားလို့ ထင်မိခြင်းပဲ။

📌 ပညာရှိလာတဲ့သူကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်းပြန်မေးတတ်တယ်။

“ဒါဟာ အမှန်လား၊ ငါယုံချင်တာလား”
“ဒါဟာ သက်သေအပေါ်မှာ တည်ထားတာလား၊ ကိုယ့်စိတ်ခံစားမှုအပေါ်မှာ တည်ထားတာလား”
“ငါ့ဘက်ကလူပြောလို့ ငါလက်ခံနေတာလား”
“ငါမကြိုက်တဲ့လူပြောလို့ ငါပယ်ချနေတာလား”

ဒီလိုမေးခွန်းတွေမေးတတ်လာတာဟာ ပညာကို Humility နဲ့ ထိန်းတာပါ။

◾️ စင်္ကီသုတ် MN 95 မှာလည်း အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနဲ့ အမှန်တရားကို ရှာတွေ့ခြင်းကို ခွဲပြထားတယ်။

လူတစ်ယောက်က “ဒါက ငါယုံကြည်တာပါ” လို့ ပြောရင် အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်းရာရောက်တယ်။ ဒါပေမယ့် “ဒါတစ်ခုပဲ မှန်တယ်၊ ကျန်တာအားလုံးမှားတယ်” လို့ အမြန်ဆုံးဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်တော့ အမှန်တရားကို ရှာတွေ့ပြီးသားမဟုတ်သေးဘူးဆိုတဲ့ သဘောကို တွေ့ရတယ်။

ဒီသင်ခန်းစာက ပညာရှိသူတိုင်းအတွက် အရေးကြီးတယ်။

ကိုယ့်အမြင်ရှိလို့ရတယ်။ ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်ရှိလို့ရတယ်။ ကိုယ့်အတွေ့အကြုံကနေ ရလာတဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေရှိလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့် Humility မရှိတဲ့အခါ ကိုယ့်အမြင်ကို “အမှန်တရား” လို့ ထင်လာတတ်တယ်။ ဒါကြောင့် ပညာပါရမီမှာ Humility မပါရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ပြောတာပါ။

🔳 နိုင်ငံတကာ စိတ်ပညာမှာ “Intellectual Humility” ဆိုတဲ့ အယူအဆရှိတယ်။

Intellectual Humility ဆိုတာ ကိုယ့်အသိပညာမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိတယ်၊ ကိုယ့်ယုံကြည်ချက်တွေ မှားနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိမြင်နိုင်ခြင်းလို့ သုတေသနစာတမ်းတွေမှာ ရှင်းပြထားတယ်။

ဒါက ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်နဲ့ အလွန်နီးစပ်တယ်။

အမှန်တရားကို ချစ်တဲ့သူဟာ ကိုယ့်အမြင်ကိုတော့ ခပ်လျော့လျော့ ကိုင်တတ်ရတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကိုယ့်အမြင်ကို အရမ်းတင်းတင်းကိုင်ထားရင် အမှန်တရားဝင်လာဖို့ လက်မလွတ်တော့လို့ပါ။

မသိသေးတဲ့လူက တစ်ခါတလေ ကိုယ်မသိတာကိုတောင် မသိဘူး။ နည်းနည်းသိလာတဲ့လူက “အကုန်သိပြီ” လို့ ထင်တတ်တယ်။ တကယ်ပိုသိလာတဲ့လူကတော့ “ဒါထက်နက်တာတွေ ရှိသေးတယ်” လို့ မြင်လာတတ်တယ်။

• စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်ပြီး လူ့ဘဝကို အကုန်နားလည်ပြီလို့ ထင်တာက အန္တရာယ်ရှိတယ်။

• တရားတစ်ပုဒ်နားထောင်ပြီး လူတိုင်းကို ဆုံးမချင်တာက အန္တရာယ်ရှိတယ်။

• စိတ်ပညာConcept တစ်ခုသိပြီး လူတိုင်းကို Diagnosis လုပ်ချင်တာက အန္တရာယ်ရှိတယ်။

• Business Framework တစ်ခုသိပြီး လုပ်ငန်းရှင်တိုင်းကို မတော်ဘူးလို့ ထင်တာက အန္တရာယ်ရှိတယ်။

သိတာနည်းနည်းနဲ့ မာနများလာတဲ့အခါ ပညာဟာ အဆိပ်သင့်သွားတတ်တယ်။

🔳 Richard Feynman က သိပ္ပံပညာအတွက် အရေးကြီးတဲ့ စည်းကမ်းတစ်ခု ပြောခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့ “Cargo Cult Science” မိန့်ခွန်းမှာ “ပထမဆုံးစည်းကမ်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလှည့်စားဖို့ပဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်က လှည့်စားရအလွယ်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်တယ်” ဆိုတဲ့ သဘောကို ပြောခဲ့တယ်။

ဒီစကားက ပညာပါရမီနဲ့ တည့်တည့်ကိုက်တယ်။

လူတစ်ယောက်အတွက် အခက်ဆုံးက တခြားသူတွေကို မလိမ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလိမ်ဖို့ပါ။

🔳 Socrates ကို ပညာရှိလို့ ပြောကြတာလည်း သူအရာအားလုံးသိလို့ မဟုတ်ဘူး။ Plato ရဲ့ Apology ထဲမှာ Socrates ဟာ သူမသိတာကို သိတယ်လို့ မဟန်ဆောင်ခြင်းကြောင့် သူ့ပညာဟာ ထူးခြားတယ်ဆိုတဲ့ သဘောကို တွေ့ရတယ်။

တကယ့်ပညာရှိဟာ အဖြေတွေ အများကြီးသိတဲ့သူမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်အသိရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို သိတဲ့သူပါ။ ပညာရှိသူဟာ “ငါသိပြီ” ဆိုတဲ့နေရာမှာ မရပ်ဘူး။ “ငါဘာကို မသိသေးလဲ” ဆိုတဲ့နေရာကို ဆက်သွားတယ်။

🔳 နေ့စဉ်ဘဝထဲမှာ Humility မပါတဲ့ ပညာကို အလွယ်တကူ တွေ့နိုင်တယ်။

မိသားစုထဲမှာ —
အဖေ၊ အမေ၊ အစ်ကို၊ အစ်မ တစ်ယောက်က အတွေ့အကြုံပိုများလို့ အမြဲမှန်တယ်လို့ ထင်တတ်တယ်။
“ငါဘဝကို ပိုသိတယ်” ဆိုတဲ့စကားနဲ့ လူငယ်တွေရဲ့ ခံစားချက်ကို ပယ်ချတတ်တယ်။
အတွေ့အကြုံဟာ ပညာဖြစ်နိုင်ပေမယ့် Humility မပါရင် အမိန့်ဖြစ်သွားတယ်။

အလုပ်ထဲမှာ —
Leader တစ်ယောက်က Strategy သိတယ်၊ Market သိတယ်၊ People Management သိတယ်။
ဒါပေမယ့် Team ရဲ့အသံကို မနားထောင်တော့ရင် သူ့ပညာက အဖွဲ့အစည်းကို မကယ်တော့ဘူး။
တစ်ယောက်တည်း သိတယ်ဆိုတဲ့မာနက Team တစ်ခုလုံးရဲ့ ပညာကို ပိတ်ပစ်တတ်တယ်။

Relationship ထဲမှာ —
လူတစ်ယောက်က Attachment style, Trauma, Boundary, Narcissism စတဲ့ စကားလုံးတွေ သိလာတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီစကားလုံးတွေကို ကိုယ့်ချစ်သူကို နားလည်ဖို့မသုံးဘဲ ဝေဖန်ဖို့သုံးလာရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်။
စိတ်ပညာက လူကို နားလည်ဖို့ ဖြစ်တယ်။ လူကို Label ကပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။

ဘာသာရေးထဲမှာ —
တရားစာအုပ်ဖတ်လာတယ်၊ သုတ်တွေသိလာတယ်၊ ပါဠိစကားလုံးတွေသိလာတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအသိတွေကြောင့် လူတွေကို ပိုမေတ္တာထားလာတာမဟုတ်ဘဲ ပိုအထင်သေးလာရင် အဲဒီပညာက ဓမ္မမဖြစ်သေးဘူး။
ဓမ္မကို မြွေလို မှားကိုင်နေခြင်းပဲ။

🔳 ပညာဆိုတာ သိလာလေလေ ပိုလူကြီးဆန်လာခြင်းပါ။
တကယ့်ပညာရှိဟာ လူတစ်ယောက်ကို အထင်သေးဖို့ထက် ဘာကြောင့်ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်။ အနိုင်ရဖို့ထက် အမှန်တရားနဲ့ ပိုနီးဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်။ ပြောနိုင်ဖို့ထက် နားထောင်နိုင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်။ လူတွေကို ဆုံးမဖို့ထက် ကိုယ့်စိတ်ကို အရင်ဆုံး သင်ကြားဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်။

ဒါကြောင့် ပညာပါရမီဟာ Knowledge နဲ့တင် မပြီးဘူး။
Humility, Compassion, Self-awareness တွေနဲ့ ပြည့်မှ ပညာပါရမီဖြစ်လာတယ်။

🔳 အဆုံးမှာ ပြောချင်တာက —

ပညာဟာ Humility မရှိရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပညာက လူကို မြင့်စေနိုင်သလို မာနကိုလည်း မြင့်စေနိုင်လို့ပါ။

ပညာက လူကို လွတ်မြောက်စေနိုင်သလို တခြားသူတွေကို ချုပ်ကိုင်ဖို့လည်း အသုံးချနိုင်တယ်။
ပညာက လူကို နူးညံ့စေနိုင်သလို အထင်သေးတတ်တဲ့သူလည်း ဖြစ်စေနိုင်တယ်။
ပညာက အမှန်တရားဆီ ခေါ်သွားနိုင်သလို “ငါမှန်တယ်” ဆိုတဲ့အတ္တထဲမှာ ပိတ်မိစေနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် ပညာပါရမီကို ဖြည့်တယ်ဆိုတာ ပိုသိလာဖို့တင် မဟုတ်ဘူး။
ပိုနှိမ့်ချလာဖို့ပါ။
ပိုနားထောင်လာဖို့ပါ။
ပိုစဉ်းစားတတ်လာဖို့ပါ။
ပိုမဆုံးဖြတ်ခင် ပိုမြင်အောင်ကြည့်တတ်လာဖို့ပါ။

တကယ့်ပညာဟာ လူကို အမြင့်မှာရပ်စေတာမဟုတ်ဘူး။
လူတွေကို ပိုနက်နက်မြင်နိုင်အောင်၊ ပိုနူးနူးညံ့ညံ့ဆက်ဆံနိုင်အောင်၊ ကိုယ့်အတ္တကို ပိုသတိထားနိုင်အောင် လုပ်ပေးတာပါ။

Knowledge without humility becomes arrogance.
Humility without wisdom becomes weakness.
Wisdom with humility becomes pāramī.

ပညာမှာ နှိမ့်ချမှုပါလာတဲ့အခါမှ
သိခြင်းဟာ မာနမဟုတ်တော့ဘဲ
လောကကို အလင်းပေးနိုင်တဲ့ ပါရမီဖြစ်လာတယ်။

Myo Thet Paing Kyaw

One day I wanna be...
So I trying to the best of my life...
Myo Thet Paing Kyaw

သေချာတာ တစ်ခုကတော့ ငါ့ကိုဘယ်သူနဲ့မှ ရော‌ထွေးမသွားဘူးဆိုတာပါပဲ။
တိုင်းသိပြည်သိပဲ ဆိုတော့ကာ...😉
To be continue...

"တစ်ယောက်ယောက်ကို တကယ်ချစ်ရင်...
ကိုယ်ချစ်ချင်သလို မချစ်ရဘူး...
သူအချစ်ခံချင်သလို ချစ်ပေးရတယ်။"

Relationship တစ်ခုမှာ "ငါကတော့ အကောင်းဆုံးတွေ လုပ်ပေးနေတာပဲ၊ သူက ဘာလို့ အသိအမှတ်မပြုတာလဲ" ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးတွေ၊

"သူကငါ့အပေါ် နားလည်မှုမရှိဘူး၊ အလိုက်မသိတတ်ဖူး" ဆိုတဲ့မျှော်လင့်ချက်မပြည့်၀လို့ ခံစားရတာတွေ၊

သူချစ်ပေးတဲ့ပုံစံနဲ့ ကိုယ်အချစ်ခံချင်တဲ့ပုံစံတွေ မတူညီတာမျိုးကြောင့် အချစ်ခံရပေမယ့် တဖက်မှာစိတ်အနှောက်ယှက်ဖြစ်ရတာမျိုး ကြုံဖူးကြမှာပါ။

အဲ့ဒီပြဿနာတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်က တကယ်တော့ မေတ္တာမရှိလို့မဟုတ်ဘဲ "Love Language" (အချစ်ကို ဖော်ပြတဲ့ ဘာသာစကား) မတူညီကြလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

လူတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ မွေးရာပါ စရိုက်နဲ့ ကြီးပြင်းလာပုံအရ မတူညီတဲ့ "Love Language" တွေ ကိုယ်စီ ရှိကြပါတယ်။

❤Words of Affirmation: ချိုသာတဲ့စကားနဲ့ အားပေးစကားတွေကို အဓိကထားသူ။

❤Acts of Service: ကိစ္စအဝဝမှာ ဝိုင်းကူလုပ်ပေးတာကိုမှ အချစ်လို့ မြင်သူ။

❤Receiving Gifts: အမှတ်တရ လက်ဆောင်လေးတွေကတစ်ဆင့် မေတ္တာကို ခံစားရသူ။

❤Quality Time: အချိန်ပေးပြီး အတူရှိနေပေးတာကို တန်ဖိုးအထားဆုံးသူ။

❤Physical Touch: လက်ကလေးကိုင်တာ၊ ဖက်ထားတာမျိုးကနေ နွေးထွေးမှု ရသူ။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ ထိထိရောက်ရောက်ဖော်ပြဖို့အတွက်ဆိုရင် ဒီ Love Language တွေကိုသိထားပြီး .... " ကိုယ်ပေးချင်တာထက် သူလိုချင်တာကို" သိအောင်အရင်လုပ်ဖို့လိုပါတယ်။

ကိုယ်ချစ်တတ်သလို ကိုယ်ချစ်ချင်သလို ချစ်နေလို့မရပါဘူး။

ဥပမာ ကိုယ်က ကိုယ့်ချစ်သူကို လက်ဆောင်တွေ အမြဲဝယ်ပေးပြီး ချစ်ကြောင်းပြပေမယ့် တဖက်က သူလိုချင်နေတာက ကိုယ့်ရဲ့အချိန်ပေးမှုနဲ့ သူ့ခံစားချက်တွေကို သေချာနားထောင်ပေးမယ့် အချိန် (Quality Time) မျိုး ဖြစ်နေခဲ့ဆိုရင် ကိုယ့်ဘယ်လောက်ပဲ တန်ဖိုးကြီးလက်ဆောင်တွေပေးပြီး ချစ်ကြောင်းပြနေပါစေ ချစ်သူဟာ "အချစ်ခံရတယ်" လို့ အပြည့်အဝ ခံစားရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ "ကိုယ်ချစ်ချင်သလို ချစ်နေမိခြင်း" ပါပဲ။

"ငါကတော့ ဒီလိုလူပဲ၊ ဒီလိုပဲ ချစ်တတ်တယ်" ဆိုတာထက်
"သူက ဘယ်လိုမျိုးဆိုရင် ပိုပျော်မလဲ" ဆိုတာကို လေ့လာပြီးချစ်တတ်မှကိုယ့်ရဲ့ ပေးဆပ်မှုနဲ့ သူရဲ့ လက်ခံရရှိမှု ထပ်တူကျသွားတဲ့အခါမှာ နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံရေးဟာ ပိုပြီး ခိုင်မာလာပါလိမ့်မယ်။

❤အချစ်ဆိုတာ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ပုံဖော်ရမယ့် ပန်းချီကားတစ်ချပ် မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဖက်လူရဲ့ စိတ်နှလုံးထဲမှာ အေးချမ်းမှုအစစ်အမှန် ရရှိအောင် ဖြည့်ဆည်းပေးရတဲ့ "နားလည်မှု" အနုပညာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

❤ကိုယ့်ရဲ့ အချစ်ကို ကိုယ်ပြချင်တဲ့ပုံစံထက် သူ့နှလုံးသားက နားလည်တဲ့ ဘာသာစကားနဲ့ ပြောင်းလဲဖော်ပြကြည့်ပါ။ မေတ္တာတွေက တစ်ထပ်တည်းကျပြီး ပိုမိုလှပတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။

လူတစ်ယောက်ကို သိချင်ရင် ဒီ ၃ ချက် ကြည့်ပါ

လူတစ်ယောက်ကို သိဖို့
သူ ဘာပြောလဲ နားထောင်စရာ မလိုဘူး။
ဘာကြောင့်လဲ —
လူတွေက ပြောချင်တာ ပြောတယ်
ဖြစ်တာ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဆိုရင် ဘာ ကြည့်ရမလဲ —
၃ ချက် ကြည့်ပါ။

၁။ ဘာကို ဦးစားပေးလဲ ကြည့်ပါ
လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစစ်က
သူ ပြောတဲ့ စကားထဲ မရှိဘူး
သူ ဦးစားပေးတဲ့ အရာထဲ ရှိတယ်။

အချိန် ကို ဘယ်မှာ သုံးလဲ
ပိုက်ဆံ ကို ဘယ်မှာ သုံးလဲ
စွမ်းအင် ကို ဘယ်မှာ သုံးလဲ

“ငါ့ မိသားစုက အရေးကြီးဆုံး” ပြောပေမယ့်
အချိန် အများဆုံး ရုံးမှာ ကုန်နေရင်
သူ့ ဦးစားပေးက ရုံး ဖြစ်တယ်
မိသားစု မဟုတ်ဘူး။

“ငါ ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်တယ်” ပြောပေမယ့်
ညတိုင်း ဘီယာ သောက်နေရင်
သူ့ ဦးစားပေးက ကျန်းမာရေး မဟုတ်ဘူး။

စကား မယုံပါနဲ့
ဦးစားပေးမှု ကြည့်ပါ
အချိန် ဘယ်မှာ ကုန်လဲ ဆိုတာက
သူ ဘာကို တကယ် တန်ဖိုးထားလဲ ပြတယ်။

၂။ ဖိအား ကျရင် ဘယ်လို ပြုမူလဲ ကြည့်ပါ
လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစစ်က
အဆင်ပြေနေတဲ့ အချိန်မှာ မပေါ်ဘူး
ဖိအား ကျတဲ့ အချိန်မှာ ပေါ်တယ်။

ပိုက်ဆံ ကုန်ရင် ဘယ်လို ပြုမူလဲ
အလုပ် မဖြစ်ရင် ဘယ်လို ပြုမူလဲ
ချစ်သူ နဲ့ ရန်ဖြစ်ရင် ဘယ်လို ပြုမူလဲ

တစ်ချို့က ဖိအားကျရင် တာဝန်ယူတယ်
တစ်ချို့က ဖိအားကျရင် တစ်ခြားသူကို အပြစ်တင်တယ်
တစ်ချို့က ဖိအားကျရင် ရိုးသားတယ်
တစ်ချို့က ဖိအားကျရင် လိမ်ညာတယ်
တစ်ချို့က ဖိအားကျရင် ပိုကြိုးစားတယ်
တစ်ချို့က ဖိအားကျရင် ထွက်ပြေးတယ်

အဆင်ပြေနေတုန်း လူတိုင်း ကောင်းတယ်
ဖိအားကျမှ အစစ် ပေါ်တယ်

Warren Buffett က ပြောခဲ့ပါတယ်
“ဒီရေ ကျမှ ဘယ်သူ အဝတ်မပါ ရေကူးနေလဲ သိရတယ်”

ဒီရေ ဆိုတာ ဖိအား ပါ
ဖိအား ကျမှ လူ ရဲ့ အစစ် ပေါ်တယ်

၃။ ကိုယ့် မရှိတဲ့ နေရာမှာ ဘယ်လို ပြောလဲ ကြည့်ပါ
ဒါ အခက်ဆုံး အချက် ဖြစ်တယ်
ဒါပေမယ့် အတိကျဆုံး အချက်လည်း ဖြစ်တယ်။

ကိုယ့် ရှေ့မှာ ပြောတဲ့ စကားက
ကိုယ့်အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စကား ဖြစ်နိုင်တယ်
ကိုယ့် မရှိတဲ့ နေရာမှာ ပြောတဲ့ စကားက
သူ့ အစစ်ပါ။

တစ်ခြားသူ အကြောင်း
ကိုယ့်ရှေ့မှာ ပြောတဲ့ ပုံစံ ကြည့်ပါ

သူ မရှိတဲ့ နေရာမှာ
သူ့ အကြောင်း ကောင်းကေ ပြောတတ်တဲ့ လူ
ကိုယ့် အကြောင်းလည်း ကောင်းကောင်း ပြောလိမ့်မယ်

သူ မရှိတဲ့ နေရာမှာ
သူ့ အကြောင်း ဆိုးဆိုး ပြောတတ်တဲ့ လူ
ကိုယ့် အကြောင်းလည်း ဒီအတိုင်းပဲ ပြောလိမ့်မယ်

ဒါ pattern ပါ
ခြွင်းချက် ရှားတယ်

ဗုဒ္ဓက ဟောကြားခဲ့ပါတယ်
“ပုဂ္ဂိုလ်ကို သိဖို့ ကြာကြာ ပေါင်းရတယ်
သူ့ သီလ ကို ခက်ခဲချိန်မှ သိရတယ်
သူ့ ပညာ ကို ဆွေးနွေးချိန်မှ သိရတယ်”

ကြာကြာ ပေါင်းပါ — ဦးစားပေးမှု ပေါ်လာမယ်
ခက်ခဲချိန် ကြည့်ပါ — အစစ် ပေါ်လာမယ်
ကိုယ့် မရှိတဲ့ နေရာ သတိထားပါ — pattern ပေါ်လာမယ်

ဒါ ၃ ချက် ပါ

ပြီးရင် “ဒါဆိုရင် လူတွေကို သံသယ ဝင်ဖို့ ပြောတာလား” ထင်တယ်
မဟုတ်ပါဘူး။

သံသယ ဝင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး
သတိ ရှိဖို့ပါ။

လူတစ်ယောက်ကို ချစ်ပါ
ဒါပေမယ့် မျက်စိ ဖွင့်ထားပါ။

လူတစ်ယောက်ကို ယုံပါ
ဒါပေမယ့် pattern ကို လေ့လာထားပါ။

မျက်စိ ဖွင့်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းက
မျက်စိ မှိတ်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းထက်
ပိုခိုင်မာတယ် ပိုကြာတယ် ပိုနက်ရှိုင်းတယ်။

လူတွေကြောင့် စိတ်မညစ်နဲ့တော့

လူတွေနဲ့ ခပ်ကင်းကင်းနေဖြစ်လာတယ်...။

မာနကြီးသွားတာမဟုတ်ဘူး မာ န်တက်သွားတာလည်းမဟုတ်ဘူး... တစ်ယောက်ထဲနေတတ်သွားတာ...။

ကိုယ့်အပေါ် အပေါ်ယံဘဲကောင်းပြတဲ့သူတစ်ချို့နဲ့ မပ တ် သ က်ချင်တော့တာ...။

တစ်ခါတလေ အနားမှာ လူအများကြီးရှိနေတာထက် တစ်ယောက်ထဲနေရတာ ပိုကောင်းတယ်မဟုတ်လား...။

တစ်ယောက်ထဲ သီချင်းဆိုချင်ဆိုမယ် ...
စာဖတ်ချင်ဖတ်နေလို့လည်းရသေးတယ်...
ရူခင်းဓာတ်ပုံရိုက်တာ Selfie ရိုက်တာမျိုးလည်း လုပ်လို့ရတယ်...
ကိုယ်ရို က်တဲ့ပုံလေးတွေ ပြင်နေလို့လည်းရတယ် စသည်ဖြင့်ပေါ့...။

စာလေးတစ်ခုဖတ်ဘူးတယ်
"သိတာတွေ များလေလေ ပိုတိတ်ဆိတ်လာလေတဲ့" အဲ့စာလေးအကြောင်း အခုမှ ပိုသိလာတော့တယ်...။

လူတွေအကြောင်းသိလာလေလေ...
ခပ်က င်းကင်းနေချင်လာလေလေဘဲ...။

သိတာတွေများလာတော့ စကားတွေနည်းလာတယ်ထင်ပါရဲ့... သိပ်အရော တဝင်မနေဖြစ်တော့ဘူး...။

အရမ်းရင်းနှီးတဲ့သူလောက်ပဲ အတူတူသွားလာနေထိုင်ရင်း ခေါ် ပြော ဖြစ်တော့တယ်...။

လု ပ်စရာရှိတာတွေလု ပ်မယ် အေးဆေးအနားယူမယ် ...။

ဘယ်သူ့အကြောင်းမှ သိပ် စိတ်မဝင်စားတော့ဘူး
အခုနောက်ပိုင်း လူတွေနဲ့ ခပ်ကင်းကင်းနေဖြစ်လာတယ်...။

#နားလည်ခွင့်လွှတ်ခြင်း စာအုပ်
#သဟာဆွေလှိုင်း