Ilona Rajchel Sense Flow

Moje granice nie są po to, by oddalać mnie od ludzi.
Są po to, żebym nie oddalała się od samej siebie.

Spokój może zaczynać się od chwili, w której z łagodnością zostaję przy sobie.

Oddech po oddechu.

W drodze też wracam do siebie.

Wśród ludzi też słyszę to, co ważne.

Myśli potrafią mieszkać wszędzie, tylko nie tutaj.

W rozmowie sprzed tygodnia.
W tym, czego żałuję.
W jutrzejszym spotkaniu.
W scenariuszu, który być może nigdy się nie wydarzy.

A ciało cały czas jest tutaj.

W tej chwili.

Czasem nie potrzebuję zatrzymać wszystkich myśli.
Wystarczy, że na moment zauważę to, co jest teraz.

Co widzę?
Co słyszę?
Jak oddycham?
Co czuję pod stopami?
Czego potrzebuję w tej jednej chwili?

Powrót do teraźniejszości nie sprawia, że problemy znikają.

Może jednak dać mi trochę więcej przestrzeni, żebym nie musiała przeżywać jednocześnie tego, co było, tego, co jest i wszystkiego, co dopiero może się wydarzyć.

🤍 Zrób teraz mały Powrót:

Zatrzymaj się.
Zauważ siebie.
Zapytaj: „Czego potrzebuję właśnie teraz?”
I wybierz jeden mały krok.

A potem napisz mi: co najłatwiej pomaga Ci wrócić do chwili obecnej — oddech, natura, ruch, muzyka, cisza, dotyk, rozmowa czy coś innego?

Mamy niezwykłą skłonność do natychmiastowego szukania odpowiedzi.

Co mam zrobić?
Jak to rozwiązać?
Co powinnam zmienić?
Jak sprawić, żeby przestało być trudno?

A czasem odpowiedź jeszcze nie jest gotowa.

I może nie musi być.

Mogę przez chwilę nie wiedzieć.
Mogę zauważyć to, co czuję.
Mogę nie oceniać siebie za zmęczenie, smutek, napięcie czy niepewność.

Mogę pobyć ze sobą, zanim zacznę cokolwiek rozwiązywać.

Jedna z myśli, które są mi szczególnie bliskie w Powrotniku SPOKÓJ, brzmi: nie muszę wszystkiego rozumieć, żeby móc o siebie zadbać.

Czasem pierwszy krok nie brzmi: „Już wiem”.

Czasem brzmi:

„Jeszcze nie wiem. Ale jestem przy sobie.”

🤍 A Tobie łatwo pozwolić sobie nie wiedzieć od razu?

Co jest trudniejsze: brak odpowiedzi czy danie sobie czasu, żeby ona przyszła?

Czasem głowa mówi:
„Wszystko jest w porządku”.

A ciało już wie, że jest trudno.

Ramiona są napięte.
Szczęka mocniej zaciśnięta.
Oddech płytszy.
Brzuch ściśnięty.
Trudniej zasnąć albo naprawdę odpocząć.

Łatwo potraktować te sygnały jak coś, co trzeba zignorować, przeczekać albo szybko usunąć.

A może czasem warto najpierw zapytać:

Co moje ciało próbuje mi powiedzieć?

Nie po to, żeby każdemu napięciu nadawać wielkie znaczenie.
Po to, żeby wcześniej siebie zauważyć.

W Powrotniku SPOKÓJ ciało nie jest przeciwnikiem. Może być jednym z pierwszych miejsc, w których dostrzegamy, że potrzebujemy zwolnić, odpocząć albo dać sobie więcej przestrzeni.

🤍 Sprawdź siebie przez chwilę:
Gdzie Twoje ciało najczęściej pokazuje Ci napięcie?

Barki? Szczęka? Brzuch? Głowa? A może zupełnie inne miejsce?

Jeśli masz ochotę — napisz. Czasem samo zauważenie już jest początkiem Powrotu.

Nie zawsze mogę sprawić, żeby dzień był spokojniejszy.

Nie zatrzymam wszystkich obowiązków.
Nie przewidzę każdej rozmowy.
Nie uporządkuję całego świata tylko dlatego, że bardzo tego potrzebuję.

Ale czasem mogę zrobić coś znacznie mniejszego.

Zauważyć, że zaciskam szczękę i nieco ją rozluźnić.
Opuścić ramiona.
Na chwilę przestać się poganiać.
Wziąć jeden spokojniejszy wdech i zrobić dłuższy wyyyydech...

W Powrotniku SPOKÓJ właśnie takie małe chwile są ważne. Nie dlatego, że jeden oddech rozwiąże wszystkie trudności, ale dlatego, że może stać się momentem, w którym znowu zauważam siebie.

Nie muszę czekać na idealne warunki, żeby być trochę bliżej siebie.

👉🩷Zatrzymaj się teraz na kilka sekund.

Jaki prosty krok możesz dziś zrobić w stronę większego spokoju?

Możesz napisać jedno słowo w komentarzu: oddech, cisza, odpoczynek, ruch, rozmowa… albo coś zupełnie Twojego.