Eu-Maxnet

Sztuczna inteligencja coraz wyraźniej zmienia sposób, w jaki analizujemy zdjęcia satelitarne, ortofotomapy i dane lotnicze. Dobra wiadomość dla użytkowników otwartego oprogramowania GIS jest taka, że GeoAI w QGIS nie musi już oznaczać budowania własnego środowiska programistycznego ani pracy wyłącznie w chmurze. Wtyczka GeoAI integruje wybrane narzędzia analizy AI bezpośrednio z QGIS. To środowisko które dla wielu geodetów, kartografów, analityków GIS i badaczy jest podstawowym miejscem pracy.

Rozwiązanie udostępnia m.in. segmentację koron drzew z wykorzystaniem DeepForest, automatyczne wykrywanie obszarów wodnych poprzez OmniWaterMask oraz narzędzia oparte na rodzinie modeli Segment Anything Model (SAM). Użytkownik może wskazywać obiekty tekstowo, np. „tree”, „building” lub „road”, albo prowadzić model interaktywnie — za pomocą punktów pierwszego planu i tła czy ramki narysowanej na mapie.

W praktyce otwiera to drogę do szybszego opracowania wielu warstw tematycznych: zasięgu wód powierzchniowych, obrysów budynków, elementów infrastruktury drogowej czy pojedynczych drzew. Wtyczka oferuje również segmentację semantyczną i instancyjną, a wyniki można zapisać jako rastry GeoTIFF lub dane wektorowe, m.in. GeoPackage i Shapefile. Dostępne są też opcje dalszego uporządkowania geometrii, takie jak uproszczenie czy regularyzacja poligonów.

Warto pamiętać, że AI nie zastępuje kontroli jakości. Trafność wyniku zależy od rozdzielczości obrazu, rodzaju sensora, kontrastu obiektów, sezonu pozyskania danych oraz poprawnie dobranych parametrów modelu. GeoAI w QGIS może jednak znacząco ograniczyć liczbę ręcznych czynności i pozwolić specjaliście skupić się na weryfikacji oraz interpretacji danych.

To interesujący krok w stronę bardziej dostępnej automatyzacji GIS. Ma to miejsce szczególnie tam, gdzie liczą się szybkość opracowania, powtarzalność procesu i możliwość pracy w otwartym ekosystemie QGIS. Wtyczka działa na Windows, macOS i Linux, a do instalacji wymaga QGIS 3.28 lub nowszego.

Pierwsze wrażenia z pracy z Sanding DotLas Plus są zdecydowanie pozytywne. Urządzenie łączy odbiornik GNSS RTK z wbudowanym skanerem SLAM. Samo zestawienie tych technologii nie jest już oczywiście całkowitą nowością na rynku. Natomiast sposób obsługi może realnie usprawnić codzienną pracę terenową.

Na uwagę zasługuje przede wszystkim wbudowany ekran oraz fizyczny przycisk uruchamiania skanowania. Dzięki temu można szybko rozpocząć rejestrację danych z poprawkami RTK, bez konieczności wcześniejszego parowania urządzenia z kontrolerem. To niewielki detal, który w praktyce daje dużą wygodę, szczególnie podczas szybkich pomiarów, inwentaryzacji lub pracy w zmiennych warunkach terenowych.

Ekran pozwala zachować bieżącą kontrolę nad kluczowymi parametrami: czasem pracy, poziomem baterii, liczbą widocznych satelitów oraz statusem rozwiązania GNSS — w tym informacją, czy pozycja osiągnęła rozwiązanie FIXED. Operator nie musi polegać wyłącznie na aplikacji w kontrolerze, aby wiedzieć, co dzieje się z pomiarem.

DotLas Plus może pracować również jako klasyczny odbiornik RTK. Wbudowany skaner SLAM rozszerza jednak możliwości tam, gdzie GNSS przestaje być wystarczający. Przykładem jest gęsta roślinność, sąsiedztwo wysokiej zabudowy, elewacje, obszary pod wiaduktami czy we wnętrzach. W miejscach z całkowicie lub częściowo zasłoniętym horyzontem pozwala on dalej rejestrować geometrię obiektu i uzupełniać dane pozyskane metodami satelitarnymi.

To rozwiązanie, które może zainteresować zespoły szukające jednego, mobilnego narzędzia do szybkich pomiarów RTK i rejestracji przestrzennej SLAM — bez nadmiernego rozbudowywania zestawu terenowego.

Nepal ponownie przypomina, że zagrożenia naturalne rzadko mają tylko jedną przyczynę.

W regionach himalajskich gwałtowne opady, topnienie lodowców, niestabilne zbocza oraz blokady koryt rzecznych mogą uruchomić efekt domina. Woda spiętrzona przez osuwisko lub nagły zrzut z jeziora lodowcowego potrafi w kilka chwil zmienić spokojną dolinę w niszczycielski nurt.

Ta grafika dobrze pokazuje skalę problemu: katastrofa powodziowa to nie wyłącznie kwestia pogody. To także geologia, zmiana klimatu, stan infrastruktury, monitoring rzek oraz szybkość ostrzegania mieszkańców.

W przypadku Nepalu kluczowe są systemy wczesnego ostrzegania, obserwacja terenów osuwiskowych i analiza zmian w wysokogórskich zlewniach. Dane satelitarne, GIS, fotogrametria i skanowanie 3D mogą realnie wspierać ocenę ryzyka oraz planowanie działań ratunkowych.

Rynek GNSS w ostatnich latach mocno przyspieszył. Nowe modele oferują integrację z kamerami, modułami SLAM czy dodatkowymi sensorami. Na papierze wygląda to imponująco.

W praktyce terenowej liczy się jednak coś innego: stabilność, powtarzalność i odporność na warunki pracy. Błoto, deszcz, zadrzewienie, ograniczona widoczność nieba czy ciasna zabudowa szybko weryfikują „katalogowe” możliwości sprzętu.

Im bardziej rozbudowane urządzenie, tym więcej potencjalnych punktów awarii: optyka, kalibracja, zabrudzenia, zakłócenia. To nie znaczy, że takie rozwiązania są złe — ale nie zawsze są optymalne do codziennej pracy geodety.

SANDING T8 Aqua – miniaturowy GNSS dla praktyka SANDING Aqua T8 to miniaturowy odbiornik GNSS z pełną smart anteną, dwoma kamerami AR i modułem IMU, zaprojektowany dla geodety terenowego.

As everyone here knows, I regularly test tools that have the potential to change the way the GIS industry works. Recently, GeoLibre caught my attention, and I think it’s worth talking about. GeoLibre runs in the browser, as a native desktop app, on Android, and even inside Jupyter notebooks — all while keeping data completely local and private.

Do open-source, AI-powered GIS platforms like GeoLibre have a real shot at replacing commercial systems in surveying and scanning workflows, or will the industry keep betting on proven paid solutions? What's your experience been?

eu-maxnet.pl

W praktyce terenowej zdarzają się sytuacje, w których już na etapie dokumentacji można zauważyć coś więcej niż tylko odchyłki geometrii. W jednym z takich przypadków analiza wykazała deformację konstrukcji, ale jednocześnie pojawił się też nietypowy rozkład temperatur widoczny dzięki kamerze termalnej. To właśnie wtedy bardzo dobrze widać, dlaczego teledetekcja może być tak cenna w nowoczesnej dokumentacji technicznej.

Skan 3D, teledetekcja i sygnał termiczny Skan 3D połączony z teledetekcją może ujawnić nie tylko deformacje konstrukcyjne, ale też ukryte sygnały termiczne. Zobacz więcej.

AI nie zastąpi geodetów – ale już teraz zastępuje bardzo dużą część ręcznej pracy, którą wykonujemy na danych LiDAR i w systemach GIS. W 2026 roku największe zyski nie wynikają z zakupu kolejnego skanera, ale z automatyzacji tego, co dzieje się po pozyskaniu chmury punktów: klasyfikacji, segmentacji i analiz przestrzennych

AI w LiDAR i GIS – automatyczna klasyfikacja chmur punktów Jak AI zmienia LiDAR i GIS? Zobacz, które etapy workflow chmury punktów można zautomatyzować, od klasyfikacji i segmentacji po analizy.

W praktycznych projektach reality capture pytanie nie brzmi już tylko „jaką dokładność ma skaner?”. Kluczowe staje się coś innego: jak wygląda sama chmura punktów, ile czasu realnie zajmuje przejście od surowych danych do modelu 3D i jak wygląda cały workflow dla danej technologii?

TLS vs SLAM vs Fotogrametria Naziemna Porównanie TLS, SLAM i fotogrametrii naziemnej w jednym miejscu – struktura chmury punktów, pełny workflow 3D.

Coraz więcej osób startuje z działalnością lub freelancingiem i potrzebuje prostego narzędzia do rysunku technicznego 2D. Nie chcą od razu inwestować w drogi, rozbudowany pakiet CAD.
Jednocześnie prywatni użytkownicy coraz częściej szukają legalnego, darmowego rozwiązania, które pozwoli im narysować plan mieszkania, prosty detal do stolarni czy element pod wycinarkę lub druk 3D.

eu-maxnet.pl

Masz rozbudowany projekt QGIS na biurku. Warstwy, formularze, symbolika, relacje między tabelami — wszystko dopracowane. A potem wychodzisz w teren i… wracasz do papierowych notatek albo arkusza Excel. Brzmi znajomo?

QField to koniec tego kompromisu.
https://eu-maxnet.pl/qfield/