Series Zone

#หอมรักมิรู้เลือน สปอยล์ จากบัณฑิตผู้ดูสุภาพเรียบร้อย สู่จุดจบที่ต้องโทษประหารชีวิต — หลู่เจี้ยนพาตัวเองเดินมาถึงทางตันด้วยมือของตัวเอง

ภายนอกหลู่เจี้ยนดูเป็นเพียงบัณฑิตผู้สุภาพ เรียบร้อย และมีอนาคตในเส้นทางขุนนาง แต่เบื้องหลังกลับเป็น “หมาป่าอกตัญญู” ที่โหดเหี้ยมกว่าที่ใครคาดคิด

หลินซิ่วไหลถูกหลู่เจี้ยนทำร้ายร่างกายมาโดยตลอด จนร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ขณะเดียวกันตระกูลหลู่ก็ยังค่อย ๆ กัดกินและยึดเอาสินเดิมก้อนโตของนางไปอย่างไม่หยุดหย่อน

ในตอนแรก ผู้ใหญ่ตระกูลหลินยังคงคำนึงถึงหน้าตาของวงศ์ตระกูล พยายามประนีประนอมและไม่ต้องการให้เรื่องบานปลาย

แต่ หลานเซียงกลับเป็นคนเดียวที่ก้าวออกมา

นางพาคนบุกไปยังจวนตระกูลหลู่ เพื่อพาหลินซิ่วไหลที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสกลับมารักษาตัว และให้ตระกูลหลินเป็นที่คุ้มกันนาง

จากนั้นหลานเซียงค่อย ๆ รวบรวมหลักฐาน ทั้งเรื่องการทำร้ายร่างกาย รวมถึงหลักฐานเกี่ยวกับทรัพย์สินต่าง ๆ ที่ตระกูลหลู่ยึดเอาไป

หลินซิ่วไหลเองก็ยอมเสี่ยงรับโทษหนักจากการที่ภรรยาเป็นฝ่ายฟ้องร้องสามี เพื่อยื่นฟ้องหลู่เจี้ยนต่อศาล

ผลสุดท้าย หลู่เจี้ยนถูกลงโทษโบยและจำคุก ถูกถอดยศบัณฑิตจู่เหริน และถูกบังคับให้หย่าร้างกับหลินซิ่วไหล ส่วนจือเจี่ยเอ๋อร์ ลูกสาวของทั้งคู่ ก็ให้อยู่ในความดูแลของหลินซิ่วไหล

แต่แม้จะสูญเสียทั้งภรรยา ชื่อเสียง และเส้นทางสู่ลาภยศ หลู่เจี้ยนก็ยังไม่ยอมจำนน

เมื่อความฝันเรื่องการก้าวขึ้นสู่เส้นทางขุนนางพังทลาย เขาจึงหันไปจับมือกับอ๋องฮั่นเพื่อก่อการกบฏ

หลู่เจี้ยนร่วมมือกับบิดาขโมยแบบแปลนกำแพงเมือง หวังเปิดประตูเมืองเพื่อต้อนรับกองทัพกบฏ

และเมื่อคดีกบฏครั้งใหญ่ถูกเปิดโปง ความผิดทั้งหมดของเขาก็ถูกเปิดเผยตามไปด้วย

จากคนที่เคยวางตัวเป็นบัณฑิตผู้สุภาพเรียบร้อย
สุดท้ายกลับกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการก่อกบฏ

บทสรุปของหลู่เจี้ยนจึงไม่ใช่เพียงการสูญเสียตำแหน่งหรือชื่อเสียง แต่คือโทษประหารชีวิต พร้อมบทลงโทษแก่ทายาท 3 รุ่น ที่ถูกห้ามสอบเป็นขุนนางหรือเข้ารับราชการ

เส้นทางที่เขาเลือกเอง จึงพาเขาไปถึงจุดจบที่ไม่มีทางหวนกลับ

#หอมรักมิรู้เลือน
#兰香如故

#หลิวเสวียอี้
#ถานซงอวิ้น

ฮูหยินฮู่ขุดคุ้ยเรื่องราวความเจ็บปวดในอดีตขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกระชากหน้ากากความเป็นพ่อที่แสนดีของเซี่ยซูต่อหน้าชิงหยวน

👩🏻‍🦰 “ชิงหยวน เจ้ามีพ่อที่ดีจริง ๆ นะ ถ้าเจ้าอยากจะโทษใครเรื่องการตายของเจิ้งหลุน ก็โทษข้าเถอะ”

👩🏻‍🦰 “การตายของเจิ้งหลุนไม่ได้มีความหมายกับเจ้าเหมือนกันหรือ? ถ้าเจิ้งหลุนไม่ตาย แล้ววันนี้เจ้าจะมีตำแหน่งที่ยืนอยู่ได้อย่างไร?!”

🗣️ “เหวินโจว ระวังสถานะของตัวเองด้วย!”

👩🏻‍🦰 “สถานะอะไร?”

👩🏻‍🦰 “ถ้าไม่ใช่เพราะสถานะของข้า เจ้าจะค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นมาจนมีตำแหน่งอย่างทุกวันนี้ได้หรือ?”

👩🏻‍🦰 “ก่อนจะพูดอะไรกับคนอื่น…เหลือศักดิ์ศรีไว้ให้ตัวเองบ้างเถอะ”

#คมวสันต์ซ่อนรัก
#สวีข่าย #โจวเหย่

ฉากนี้เจ็บตรงที่ “คนเป็นแม่รู้ทุกอย่าง…แต่ก็ยังเลือกดื่ม” 😭💔



ฮูหยินฮั่วรู้ดีว่ายาที่ชิงหรงนำมาให้คือยาพิษ… แต่สิ่งที่ทำให้ฉากนี้สะเทือนใจกว่าความตาย คือการที่นาง “ยอมรับมันด้วยตัวเอง” 🥹

🗣️ หรงเอ๋อร์… เจ้าเชื่อแม่ใช่ไหม?

💬 แน่นอนค่ะท่านแม่ ลูกเชื่อท่าน

🗣️ เด็กดี…

💬 ท่านแม่ ดื่มยาได้แล้วนะเจ้าคะ

ฮูหยินฮั่วมองลูกสาว ก่อนจะรับยามาดื่มอย่างไม่ลังเล

🗣️ แม่จะฟังเจ้า… ดื่มยาที่หรงเอ๋อร์เตรียมมาให้แม่

“หนึ่งชีวิตแลกหนึ่งชีวิต… ข้าทำสิ่งนี้ด้วยความสมัครใจ”

😭💔

#คมวสันต์ซ่อนรัก
#สวีข่าย #โจวเหย่

จิ่นฉีไม่ได้ตกหลุมรักหลานเซียง เพราะนางเป็นผู้หญิงที่เชื่องฟัง…แต่เพราะนาง “ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร” เหมือนกับเขา

ทั้งคู่ไม่สนใจว่าสังคมจะมองยังไง เมื่อสิ่งที่ต้องปกป้องคือความอยู่รอดและความเป็นอยู่ของครอบครัว

สำหรับจิ่นฉี สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่แค่ภรรยาที่อยู่ข้างกาย แต่คือ คู่ชีวิตที่มีค่านิยมเดียวกัน กล้าคิด กล้าตัดสินใจ และกล้าฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน

และหลานเซียงก็คือผู้หญิงแบบนั้น

คนที่ต่อให้ข้างหน้าจะมีอุปสรรคมากแค่ไหน ก็ไม่ยอมให้ใครมากำหนดชะตาชีวิตแทนตัวเองง่าย ๆ

บางทีสิ่งที่ทำให้จิ่นฉีตกหลุมรักนาง อาจไม่ใช่เพราะนางอ่อนโยนกับเขา
แต่เพราะเขามองเห็นว่า “ผู้หญิงคนนี้ยืนข้างเขาได้จริง”

#หอมรักมิรู้เลือน
#兰香如故

#หลิวเสวียอี้
#ถานซงอวิ้น

#สปอยล์ เมื่อชีวิตคู่ไม่ใช่ “บ้าน” อีกต่อไป…อย่างน้อยก็ยังมีบ้านเดิมที่พร้อมเปิดประตูรอรับกลับมา 🥹

คุณหนูใหญ่ถูกสามีทำร้ายร่างกายมานานหลายปี จนในที่สุดต้องหนีกลับมาพึ่งบ้านเดิม บ่าวเห็นท่าไม่ดีจึงรีบมาขอความช่วยเหลือจากฮูหยินรอง

👤บ่าว: “ฮูหยินรอง ได้โปรดช่วยคุณหนูใหญ่ด้วยเถิดเจ้าค่ะ หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป คุณหนูใหญ่คงถูกท่านเขยใหญ่ทุบตีจนตายแน่ ๆ เจ้าค่ะ”

ครั้งนี้นางจึงรวบรวมความกล้าตัดสินใจครั้งใหญ่ และเอ่ยออกมาตรง ๆ

👱🏻‍♀️หลินซิ่วไหล: “ข้าอยากหย่ากับหลู่เจี้ยน”

ส่วนคุณชายใหญ่หลินน่ะหรือ…จะยอมปล่อยน้องเขยไปง่าย ๆ ได้อย่างไร 😌
ถึงขั้นจงใจหาเหตุผลเพื่อสั่งสอนกันเสียหน่อย

🗡️หลินจิ่นฉี: “ในเมื่ออยากจะเข้ากองกำลังเสินจี ก็ต้องเคารพกฎของกองกำลังเสินจี ข้อมือนี้ต้องแข็งแรง ส่วนเอวนี้ก็ต้องยืดให้ตรง”

และเมื่อถึงเวลาต้องไปรับคุณหนูใหญ่กลับบ้าน หลินจิ่นฉีก็ไม่รอช้า

🗡️หลินจิ่นฉี: “ไป ไปจวนตระกูลหลู่ ไปรับคุณหนูใหญ่กลับจวน”

ก่อนที่หลานเซียงจะพูดประโยคสั้น ๆ ที่ฟังแล้วใจเจ็บแทน…

👸🏻หลานเซียง: “ไม่เป็นไรแล้วนะ พวกเรามารับท่านกลับบ้านแล้ว”

ไม่ต้องทนอีกแล้ว
ไม่ต้องกลัวอีกแล้ว
กลับบ้านเถอะ…ที่นี่จะปกป้องท่านเอง 🤍

#หอมรักมิรู้เลือน
#兰香如故

#หลิวเสวียอี้
#ถานซงอวิ้น

บางครั้ง…สิ่งของเพียงไม่กี่ชิ้น ก็สามารถเปิดประตูไปสู่อดีตที่พยายามลืมได้ทั้งชีวิต

ปิ่นดอกไม้ จดหมายลา และป้ายหยกสามสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของ เซี่ยชิงหยวน กลับซ่อนเรื่องราวเอาไว้มากกว่าที่เห็น

ปิ่นดอกไม้พานางย้อนกลับไปสู่ความทรงจำอันแสนเจ็บปวดเกี่ยวกับมารดา
จดหมายลาทิ้งเอาไว้ซึ่งถ้อยคำจากอดีตที่ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไข
ส่วนป้ายหยกที่ถูกส่งต่อจากมือหนึ่งสู่อีกมือหนึ่ง กลับกลายเป็นตัวแทนของความผูกพันระหว่างนางกับ เสิ่นรุน — ความรู้สึกที่ไม่เคยพูดออกมาตรง ๆ แต่ก็ไม่อาจตัดขาดได้

ชิงหยวนจึงเหมือนคนที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองโลก

ด้านหนึ่งคือความแค้นของตระกูล ความลับในอดีต และหนี้เลือดที่ยังสะสางไม่จบ
อีกด้านคือความรู้สึกบางอย่างที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น แม้นางจะพยายามไม่ยอมรับมันก็ตาม

ป้ายหยกสองชิ้นวางอยู่ตรงหน้า
ชิ้นหนึ่งแทนอำนาจและสถานะ
อีกชิ้นหนึ่งกลับเหมือนเป็นตัวแทนของความรักและความผูกพัน

และสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือ…ชิงหยวนไม่เคยมีโอกาสเลือกอย่างอิสระตั้งแต่แรก

ท่ามกลางเกมอำนาจที่ทุกคนต่างมีสิ่งที่ต้องปกป้อง นางจึงไม่กล้าปล่อยให้หัวใจของตัวเองเป็นฝ่ายนำทางเต็มที่

ความรู้สึกปะทะกับความระแวง
บุญคุณพันเกี่ยวกับความแค้น
อดีตยังคงดึงรั้ง ขณะที่ความสัมพันธ์ครั้งใหม่กำลังค่อย ๆ เข้ามาใกล้

บางทีสิ่งที่ชิงหยวนกลัวที่สุดอาจไม่ใช่การถูกหลอก…

แต่คือวันที่นางเริ่มรู้ตัวว่า หัวใจของตัวเองกำลังมีส่วนร่วมในเกมนี้ โดยที่ไม่อาจควบคุมมันได้อีกต่อไป

#คมวสันต์ซ่อนรัก
#สวีข่าย #โจวเหย่

“วันนี้คงมีบางอย่างจริง ๆ อากาศหนาวถึงเพียงนี้
จะให้ภรรยาของข้ารอนานไม่ได้”

👤เพื่อนร่วมงาน: “ฮูหยินหลินก็มาถึงแล้วนะ”

🗡️จิ่นฉี: “ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ภรรยาข้าคอยหาเรื่องข้าตลอด กว่าจะง้อนางได้ก็เล่นเอาเหนื่อยแทบแย่”

👤เพื่อนร่วมงาน: “ข้าได้ยินมานานแล้วว่าท่านแม่ทัพหลินเป็นคนรักและซื่อสัตย์ต่อภรรยามาก น่านับถือจริง ๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะไม่รั้งเวลาของท่านหลินอีกแล้ว พรุ่งนี้ตอนเข้าเฝ้าฝ่าบาท ข้าจะช่วยพูดถึงองครักษ์เฉียนให้มากหน่อยก็แล้วกัน”

🗡️จิ่นฉี: “เช่นนั้น ข้าขอตัวก่อน”

คือไม่ต้องถามเลยว่ารีบไปไหน 😂
อากาศจะหนาวแค่ไหนไม่รู้ แต่คนที่รออยู่บ้านสำคัญกว่าทุกอย่างแล้วหนึ่ง

และประโยค “ภรรยาข้าหาเรื่องข้าตลอด” นี่มันฟ้องมากว่าโดนหลานเซียงตบไปขนาดนั้น ยังเอามาเล่าแบบภูมิใจได้อีก 🫣

#หอมรักมิรู้เลือน
#兰香如故

#หลิวเสวียอี้
#ถานซงอวิ้น

ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่า หลินจิ่นฉีเป็นพระเอกที่น่าสนใจตรงที่เขา “ไม่ได้ถูกเสมอไป”

และเรื่องนี้ก็ไม่ได้พยายามลบความผิดพลาดของเขาด้วยคำว่า “เพราะรัก” หรือ “เพราะหวังดี” แต่ปล่อยให้จิ่นฉีต้องเผชิญหน้ากับผลของการตัดสินใจตัวเองจริง ๆ

ฉากคุยกับปู่คือฟาดมาก เพราะปู่กำลังเตือนเขาตรง ๆ ว่า คนเราจะมองเห็นแค่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้ ทุกการตัดสินใจมีผลกระเพื่อมตามมาเสมอ

รับตำแหน่งในเมืองหลวง = ได้ก้าวหน้าในหน้าที่
แต่ในอีกด้าน = เอาตัวเองเข้าไปอยู่กลางเกมการเมืองและถูกจับตามองมากขึ้น

ช่วยองค์รัชทายาทที่ถูกปลด = สำหรับจิ่นฉี มันคือการทำสิ่งที่ถูกต้อง
แต่ในสายตาของอำนาจ = เขากำลังขัดพระประสงค์ของฮ่องเต้

และถ้าพลาดขึ้นมา คนที่ต้องรับผลไม่ได้มีแค่เขา แต่คือ ทั้งตระกูลหลิน

ที่สำคัญที่สุดคือเรื่องหลานเซียง

จิ่นฉีรักนางจริง อันนี้ปฏิเสธไม่ได้
แต่ปัญหาคือ เขาเคยเอาความรักของตัวเองไปวางไว้เหนือสิทธิในการเลือกของนาง

การใช้ราชโองการแต่งงานและพาหลานเซียงกลับเมืองหลวง อาจไม่ได้เกิดจากเจตนาร้ายเลย แต่ผลลัพธ์ก็คือ นางถูกพรากทางเลือกในชีวิตไปอยู่ดี

นี่แหละที่ทำให้ตัวละครจิ่นฉีมีมิติ

เพราะบางครั้ง คนที่ทำร้ายเราไม่จำเป็นต้องเป็นคนเลว และคนที่รักเราก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ทำร้ายเรา

จิ่นฉีต้องค่อย ๆ เรียนรู้ว่า การปกป้องไม่ใช่การควบคุม
ความหวังดีไม่ใช่สิทธิ์ในการตัดสินใจแทน
และความรักก็ไม่ใช่ใบอนุญาตให้กำหนดชีวิตของอีกคน

สุดท้ายแล้ว Character Arc ของจิ่นฉีจึงไม่ใช่การพิสูจน์ว่าเขาเป็น “พระเอกที่ดี” แค่ไหน

แต่คือการได้เห็นว่า จากผู้ชายที่คิดว่าตัวเองรู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับคนที่รัก เขาจะค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะเคารพการเลือกของนางได้อย่างไร

และนี่แหละ…พระเอกที่มีแผล มีความผิดพลาด และต้องโตไปพร้อมกับเรื่องราวจริง ๆ 😌

#หอมรักมิรู้เลือน
#兰香如故

#หลิวเสวียอี้
#ถานซงอวิ้น

🔥
เซี่ยชิงหยวนเริ่มไขปริศนาของ “กระจกสำริด” ที่เป็นของแม่แล้ว… และคำถามสำคัญก็คือ “หลูหลิงซู” คือใครกันแน่? 👀

🥥 เอ้อเหนียง ข้าขอถามหน่อย ที่จวนสกุลเซี่ย…มีคนชื่อ หลูหลิงซู อยู่หรือไม่?

🗣️ หลูหลิงซู? หลูหลิงซู… ไม่ใช่เจ้าหรอกหรือ?

โอ๊ยยย แค่บทสนทนานี้ก็ชวนสงสัยแล้ว 😱
ดูเหมือนความลับที่ซ่อนอยู่ในกระจกของมารดาเซี่ยชิงหยวน กำลังจะพาไปเจอเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิด…
🤔🤔

#คมวสันต์ซ่อนรัก
#สวีข่าย #โจวเหย่

#หอมรักมิรู้เลือน จิ่นฉีช่วยหลานเซียงแก้ปัญหาให้จี๋เอ๋อร์ได้แล้ว แต่สิ่งที่เขาอยากได้กลับไม่ใช่คำขอบคุณ…เขาอยากได้ “หัวใจ” ของนางต่างหาก 🥹

หลังรู้ว่าหลานเซียงกำลังหาทางช่วยจี๋เอ๋อร์กับพวกนางขึ้นทะเบียนเป็นชาวเมืองเฉวียนโจว จิ่นฉีถึงกับนั่งไม่ติด เพราะรู้ดีว่าหากเป็นเรื่องของเขา การจัดการเรื่องนี้แทบไม่ใช่เรื่องยากเลย

สุดท้ายเขาจึงยื่นมือเข้าช่วย ส่งจดหมายแนะนำตัวไปยังภรรยาของผู้ช่วยผู้บัญชาการกองรักษาการเฉวียนโจว เพื่อให้จี๋เอ๋อร์กับพวกนางมีที่พัก มีหลักแหล่ง และสามารถขึ้นทะเบียนตั้งถิ่นฐานได้อย่างถูกต้อง

แต่สิ่งที่ทำให้จิ่นฉีเจ็บกลับเป็นคำขอบคุณของหลานเซียง…

“หากวันหน้าคุณชายใหญ่มีเรื่องใดต้องการให้ข้าช่วย ข้าจะทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มีอย่างสุดความสามารถแน่นอน”

นางพูดเหมือนกำลังตอบแทนบุญคุณ ทั้งที่สำหรับจิ่นฉี สิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่การตอบแทนเลยสักนิด

“ข้าเพียงต้องการให้เจ้าเป็นภรรยาของข้า”

“ตอนนี้ข้าก็เป็นอยู่ไม่ใช่หรือ”

และคำตอบต่อมาของเขาก็ยิ่งเจ็บ…

“สิ่งที่ข้าต้องการ ไม่ใช่เพียงร่างกายของเจ้าที่นั่งอยู่ตรงหน้า แต่ข้าต้องการหัวใจของเจ้าด้วย”

หลานเซียงรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร นางไม่ได้ไม่เข้าใจ เพียงแต่ยังไม่สามารถมอบสิ่งที่เขาต้องการให้ได้

“ในเมื่อร่างกายก็นั่งอยู่ตรงนี้ แล้วหัวใจจะหนีไปไหนได้อีก”

คำพูดฟังดูเหมือนหยอกเย้า แต่จริง ๆ แล้วกลับเป็นการหลบเลี่ยงคำตอบอย่างนุ่มนวลที่สุด

เพราะสำหรับหลานเซียง การเป็นภรรยาของจิ่นฉี กับการรักจิ่นฉี ไม่เคยเป็นเรื่องเดียวกัน

จิ่นฉีไม่ใช่คนเลว ตรงกันข้าม เขายังปฏิบัติต่อนางดีกว่าบุรุษอีกมากมาย เพียงแต่หลานเซียงผ่านชีวิตมาแล้วถึงสองครั้ง ความคิดและหัวใจของนางจึงไม่ได้เหมือนหญิงสาวทั่วไป นางผ่านความสูญเสีย ผ่านการถูกกำหนดชะตาชีวิต และผ่านการตัดสินใจที่คนอื่นเลือกให้นางมามากเกินพอแล้ว

ดังนั้น สิ่งที่นางต้องการที่สุดในชีวิตนี้ อาจไม่ใช่การมีสามีที่ดี

แต่คือ การได้เป็นเจ้าของชีวิตและหัวใจของตัวเอง

และในขณะเดียวกัน…ฉากที่หลานเซียงช่วยส่งจี๋เอ๋อร์ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็อบอุ่นจนใจเจ็บ 🥹

นางไม่ได้แค่ช่วยหาทางให้พวกเขาตั้งถิ่นฐาน แต่ยังแอบซ่อน ใบไม้ทองคำมูลค่า 500 ตำลึง ไว้ในเสื้อผ้าฝ้ายบุนวมทั้งสามตัว เพื่อให้จี๋เอ๋อร์กับพวกนางมีเงินสำรองติดตัวไปด้วยโดยไม่มีใครรู้

จี๋เอ๋อร์เองก็พูดได้ดีมาก

“ปีใหม่มีไว้ให้ครอบครัวได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ครอบครัวของข้าอยู่ข้างกายครบแล้ว ไม่ว่าจะเดินทางไปที่ใด ที่นั่นก็คือสถานที่ที่เราจะฉลองปีใหม่กัน”

จากคนที่เคยไม่มีแม้แต่สิทธิ์เลือกชีวิตของตัวเอง วันนี้พวกนางกำลังออกเดินทางไปสร้างบ้านและครอบครัวในแบบที่ตัวเองเลือก

ส่วนหลานเซียง…ก็ยังยืนส่งพวกนางด้วยรอยยิ้ม ทั้งที่รู้ว่าการจากลาครั้งนี้อาจทำให้นางคิดถึงมากแค่ไหน

บางครั้งความรักไม่ได้หมายถึงการรั้งใครไว้ข้างกาย แต่คือการช่วยให้คนที่เรารักมีชีวิตที่ดี แม้ปลายทางนั้นจะไม่มีเราอยู่ด้วยก็ตาม 🤍

#หอมรักมิรู้เลือน
#兰香如故

#หลิวเสวียอี้
#ถานซงอวิ้น