Vade Mundo

🥾 Hurricane Creek Trail, Wallowa Mountains, Oregon

Niedaleko miasteczka Joseph zaczyna się Hurricane Creek Trail, prowadzący w głąb Eagle Cap Wilderness, na terenie Wallowa-Whitman National Forest. To jedna z bram do gór Wallowa, krainy górskich jezior, lasów i potężnych granitowych oraz wapiennych ścian.

Szlak biegnie wzdłuż Hurricane Creek, stopniowo nabierając wysokości. Leśne odcinki przeplatają się z otwartymi łąkami, z których można podziwiać skalne zbocza i górujące nad doliną szczyty. Wśród nich wyróżnia się Sacajawea Peak. Potok raz płynie blisko ścieżki, innym razem zostaje niżej, w zwężającej się dolinie, tworząc kaskady i skalne baseny.

Początkowo podejście jest dość łagodne, dalej pojawiają się bardziej kamieniste fragmenty, a ścieżka miejscami prowadzi po stromym zboczu ponad wodą. Krajobraz zmienia się po drodze, od zacienionego lasu po szerokie widoki na surowe, skaliste góry.

To szlak typu out and back, łącznie 34 kilometry. Można zawrócić w dowolnym momencie, ale polecam dojść do Slick Rock Creek Falls ok. 5,5 km od początku szlaku. 🏔️

⭐ PIERCE COUNTY SHERIFF’S OFFICE – WASHINGTON 🇺🇸

Na zdjęciu są dwie wersje tego patcha – złote obramowanie - naszywka szeryfa, srebrna - deputies. Centralny motyw to Mount Rainier i lasy u jego podnóża. Nie jest to przypadkowa dekoracja. Oficjalna specyfikacja umundurowania Pierce County dokładnie opisuje patch: biało-niebieski Mount Rainier oraz drzewa w kilku odcieniach zieleni i czerni.

Pierce County rozciąga się od brzegów Puget Sound aż po wierzchołek Mount Rainier – najwyższego szczytu stanu Washington. Różnica wysokości wynosi więc od poziomu morza do 14 411 stóp, czyli 4392 m. Siedzibą hrabstwa jest Tacoma, a samo Pierce County powstało już w 1852 r.

👮 Pierce County Sheriff’s Office należy do największych biur szeryfa w stanie Washington. Jego historia sięga 1853 r., a obecnie jednostka działa na obszarze zamieszkanym przez ponad 946 tys. ludzi, przy czym ponad 400 tys. mieszka na terenach nieinkorporowanych, za których ochronę bezpośrednio odpowiada biuro szeryfa.

To ppełnowymiarowa agencja policyjna, a nie tylko patrol terenów poza miastami. Oprócz zwykłej służby patrolowej i kryminalnej PCSO prowadzi więzienie hrabstwa i dysponuje m.in. SWAT, Search and Rescue, Marine Patrol, Dive Rescue, Air Support oraz zespołami zajmującymi się narkotykami i materiałami niebezpiecznymi. Przy takim terenie – od wybrzeża i wysp Puget Sound po górskie okolice Rainier – zakres działania jest wyjątkowo różnorodny.

⭐ Szeryfem Pierce County jest obecnie Keith Swank, który objął urząd 1 stycznia 2025 r. Wcześniej przez 33 lata służył w Seattle Police Department, gdzie pełnił również funkcje dowódcze, m.in. w SWAT.

Pierce County Sheriff’s Office – Tacoma, Washington.
Mount Rainier na naszywce i Mount Rainier w granicach hrabstwa. 🇺🇸🏔️

☕ Tu zaczęła się historia Starbucksa. A właściwie… prawie tu.

Przy 1912 Pike Place, tuż przy słynnym Pike Place Market w Seattle, znajduje się miejsce przedstawiane jako pierwszy Starbucks na świecie. I rzeczywiście jest to najstarszy działający lokal sieci, choć historia jest odrobinę bardziej skomplikowana.

Starbucks powstał w Seattle w 1971 roku. Założyli go trzej przyjaciele: Jerry Baldwin, Gordon Bowker i Zev Siegl, którzy chcieli sprzedawać dobrej jakości, mocno paloną kawę – w czasach, kiedy przeciętnemu Amerykaninowi kawa kojarzyła się raczej z produktem z puszki niż z dzisiejszą kulturą kawiarni. Każdy z nich zainwestował po 1350 dolarów, a dodatkowe 5000 dolarów pożyczyli w banku.

Pierwszy sklep otwarto w pobliżu Pike Place Market, przy 2000 Western Avenue. Nie przypominał jednak dzisiejszego Starbucksa. Sprzedawano przede wszystkim ziarna kawy, herbatę i przyprawy – nie było jeszcze latte, frappuccino ani całej kultury kubka z zieloną syreną. Początkowo firma nie była właściwie kawiarnią w dzisiejszym znaczeniu tego słowa.

W 1976 roku, kiedy budynek pierwszego sklepu przeznaczono do rozbiórki, Starbucks przeniósł się kilkadziesiąt metrów dalej, właśnie pod 1912 Pike Place. Dlatego lokal fotografowany dziś przez tysiące turystów jest raczej bezpośrednim spadkobiercą pierwszego Starbucksa niż jego pierwotnym adresem.

Ciekawa jest również sama nazwa. Starbuck to imię pierwszego oficera statku Pequod z „Moby Dicka” Hermana Melville’a. Morski charakter Seattle i tradycje dawnych handlarzy kawą znalazły odbicie także w logo – od początku była nim dwustronna syrena, choć pierwotna, brązowa wersja wyglądała znacznie mniej grzecznie niż dzisiejszy zielony znak.

Howard Schultz wbrew częstemu przekonaniu nie założył Starbucksa. Dołączył do firmy dopiero w 1982 roku. Po podróży do Włoch zachwycił się tamtejszą kulturą espresso barów i uznał, że podobne miejsca mogą działać w Ameryce. W 1987 roku wraz z inwestorami kupił Starbucks i właśnie wtedy rozpoczęła się przemiana niewielkiej firmy handlującej kawą w sieć kawiarni, którą znamy dzisiaj.

Dziś lokal przy Pike Place jest trochę kawiarnią, trochę miejscem pielgrzymek miłośników marki, a trochę żywym muzeum amerykańskiego biznesu. Nadal można zobaczyć tutaj stare, brązowe logo i poczuć atmosferę miejsca, od którego rozpoczęła się jedna z najbardziej rozpoznawalnych marek świata.

Seattle, Washington 🇺🇸 – 1912 Pike Place. „Pierwszy” Starbucks. Cudzysłów jest tu jak najbardziej na miejscu. ☕

⭐ Sublette County Sheriff's Office, Wyoming

Hrabstwo leży w zachodnim Wyoming, u stóp Wind River Range, a jego siedzibą jest niewielkie Pinedale. To okolica ogromnych przestrzeni, gór, rancz i hodowli bydła, w której historia amerykańskiego Zachodu jest nadal bardzo namacalna. Samo Pinedale reklamuje się zresztą jako „The Real Wyoming”.

⛰️ Najpierw byli tu mountain men — traperzy i handlarze futrami. W dolinie Green River odbywały się słynne rendezvous, podczas których spotykali się traperzy, kupcy i rdzenni mieszkańcy Zachodu. W okolicy działali m.in. Jim Bridger i Kit Carson. Pinedale do dziś przypomina o tej epoce podczas corocznego Green River Rendezvous, którego współczesna tradycja sięga 1936 roku.

🐂 Potem przyszli ranczerzy i kowboje — i w przeciwieństwie do wielu miejsc na Zachodzie nie stali się tutaj wyłącznie turystycznym wspomnieniem. Przez okolice Pinedale prowadzi Green River Drift, tradycyjny szlak przepędu bydła używany od 1896 roku. Dwa razy w roku lokalni ranczerzy nadal przepędzają stada, także przez drogi i samo Pinedale. Szlak został wpisany do National Register of Historic Places jako obiekt związany z żywą tradycją ranczerską.

👮‍♂️ Na czele Sublette County Sheriff's Office stoi obecnie sheriff K.C. Lehr. Dorastał w pobliskim Big Piney, a karierę policyjną zaczynał w Arizonie — co ciekawe, w Mohave County Sheriff's Office, czyli w kolejnym hrabstwie znajdującym się na mojej podróżniczej mapie. Do Wyoming wrócił w 2003 roku i organizował w Sublette County jednostkę zajmującą się przestępczością narkotykową. Sheriffem został w 2016 roku.
Teraz nadchodzi zmiana. Lehr nie ubiega się o kolejną kadencję w wyborach w 2026 roku. Jednym z kandydatów na jego następcę jest Travis Bingham, wieloletni funkcjonariusz Sublette County Sheriff's Office, obecnie lieutenant i rzecznik jednostki. Lehr oficjalnie udzielił mu poparcia. W wyborach startuje również Klief Guenther, związany przez ćwierć wieku z Wyoming Highway Patrol.

🛡 Sam patch jest dość surowy: czerń, srebro, gwiazda szeryfa i pieczęć Wyoming. Bez kolorowych krajobrazów czy ozdobników. W przypadku hrabstwa, w którym bydło nadal przepędza się tradycyjnym szlakiem, a góry zaczynają się właściwie za miasteczkiem, chyba nawet pasuje.

🌊 Sahalie i Koosah Falls, Oregon

Koosah and Sahalie Falls Trail prowadzi wzdłuż górnego biegu McKenzie River, przez jeden z tych lasów Oregonu, które wyglądają tak, jakby istniały długo przed pojawieniem się człowieka. Ogromne daglezje i cedry, paprocie, mchy, ciemne skały i pomiędzy nimi niezwykle czysta, miejscami niemal turkusowa woda. Przez większość trasy rzekę nie tylko widać, przede wszystkim ją słychać.
Szlak tworzy krótką pętlę wykorzystującą fragment McKenzie River National Recreation Trail. My przeszliśmy prawie 5 kilometrów, przy niewiele ponad 100 metrach różnicy wysokości, zasadniczy szlak ma ok. 4 km. Technicznie nie jest to trudna wędrówka, choć miejscami ścieżka biegnie po korzeniach i skałach tuż nad rwącą rzeką. Dwa główne punkty trasy dzieli zaledwie kilkanaście minut marszu, ale po drodze McKenzie niemal bez przerwy tworzy mniejsze kaskady, bystrza i naturalne baseny. U.S. Forest Service wskazuje właśnie Waterfalls Loop Trail jako trasę łączącą oba wodospady.

Najpierw Sahalie Falls. Nazwa Sahalie pochodzi z Chinook Jargon i oznacza mniej więcej „wysoko” lub „powyżej”. Woda McKenzie szeroką kurtyną spada tutaj z wulkanicznego progu wprost do kotła u podnóża wodospadu. Huk, rozpryskująca się woda i unosząca się nad nią mgiełka sprawiają, że trudno potraktować to miejsce tylko jako punkt na trasie.

Nieco dalej znajduje się Koosah Falls – drugi z wielkich wodospadów tej pętli. Koosah oznacza „niebo”. Jest trochę inny: rzeka wpada w głęboki, skalny basen otoczony lasem, a przy odpowiednim świetle w wodnej mgle pojawia się tęcza. Na zdjęciach wygląda efektownie, ale dopiero stojąc obok można poczuć, jak ogromna masa wody przepływa przez ten stosunkowo wąski fragment doliny.

🏞 McKenzie wypływa z pobliskiego Clear Lake, a cały krajobraz jest dziełem wulkanizmu Gór Kaskadowych. Dawne potoki lawowe zablokowały odpływ, przyczyniając się do powstania jeziora, a rzeka przepływając przez ten młody geologicznie teren spada dziś z kolejnych lawowych progów. Co więcej, część wody przemieszcza się również pod powierzchnią, przez porowate warstwy lawy, i wraca do rzeki w postaci źródeł.

📍 Koosah & Sahalie Falls Trail, Willamette National Forest, Oregon
🥾 ok. 4 km, pętla
⬆️ ok. 110 m podejścia
🌲 McKenzie River / Cascade Range

⭐️ CROOK COUNTY SHERIFF’S OFFICE – OREGON

🛡 Na pierwszy rzut oka naszywka wygląda jak kwintesencja amerykańskiego Zachodu: sześcioramienna gwiazda szeryfa, a na niej jeździec próbujący utrzymać się na wierzgającym koniu. To motyw dobrze pasujący do Crook County – krainy rancz, kowbojskich tradycji i organizowanego w Prineville rodeo Crooked River Roundup.

Na dole widnieje rok 1882. Nie jest to data powstania samego biura szeryfa, lecz utworzenia hrabstwa. Nazwano je na cześć generała George’a Crooka, uczestnika wojny secesyjnej i późniejszych kampanii przeciwko rdzennym mieszkańcom Zachodu. Swoją drogą, nazwa brzmi dość przewrotnie na policyjnej naszywce: po angielsku crook oznacza również oszusta albo przestępcę.

Crook County leży niemal dokładnie w geograficznym środku Oregonu. Zajmuje prawie 7800 km², ale mieszka tu zaledwie około 25 tysięcy osób. Jedynym miastem posiadającym formalny status city jest Prineville – siedziba władz hrabstwa. Poza nim rozciąga się typowy krajobraz środkowego Oregonu: półpustynne płaskowyże, dolina Crooked River, lasy i góry Ochoco oraz okolice Prineville Reservoir.

Na tak dużym i słabo zaludnionym obszarze obowiązki Crook County Sheriff’s Office znacznie wykraczają poza zwykłe patrole. Biuro prowadzi dochodzenia, zarządza więzieniem hrabstwa, zajmuje się nadzorem nad osobami objętymi probacją i zwolnieniem warunkowym, reagowaniem kryzysowym, poszukiwaniami i ratownictwem oraz patrolowaniem akwenów.

👮‍♂️ Szeryfem jest John Gautney, związany z lokalnymi służbami od 1985 roku. W 2011 roku został zastępcą szeryfa, a urząd szeryfa objął pod koniec 2015 roku.

Roslyn, Washington alias Cicely, Alaska 🇺🇸

Fikcyjnego miasteczka Cicely na Alasce próżno szukać na mapie. „Przystanek Alaska” (Northern Exposure), jeden z najbardziej niezwykłych seriali lat 90., kręcono przede wszystkim w Roslyn – niewielkim miasteczku położonym po wschodniej stronie Gór Kaskadowych, około 130 kilometrów od Seattle. To właśnie tutejsze ulice, stare drewniane domy i ceglane budynki stworzyły Cicely: miejsce, do którego trafił nowojorski lekarz Joel Fleischman i w którym racjonalne reguły świata nie zawsze miały zastosowanie.

Roslyn idealnie nadawało się do tej roli. Powstało w XIX wieku jako osada górnicza, a jego trochę surowa, nadgryziona czasem zabudowa oraz górskie otoczenie przekonująco udawały odległą Alaskę. Serial emitowano w latach 1990–1995, ale po ponad trzech dekadach centrum miasteczka nadal wygląda zaskakująco znajomo.

Najmocniejsze wrażenie robi oczywiście mural Roslyn Café – ten sam, obok którego w czołówce przechadzał się łoś. Malowidło istniało jeszcze przed powstaniem serialu. Filmowcy dodali do nazwy literę „s” i apostrof, zmieniając Roslyn Cafe w Roslyn’s Cafe. Po zakończeniu produkcji napis powrócił do pierwotnej wersji, lecz wielbłąd pośród palm, z górami w tle, nadal pozostaje najbardziej rozpoznawalnym symbolem serialowego Cicely.

Kilka kroków dalej stoi The Brick – prawdziwa tawerna działająca od 1889 roku, która na ekranie stała się lokalem Hollinga Vincoeura i Shelly Tambo. To właśnie tutaj spotykali się mieszkańcy Cicely, rodziły się romanse, konflikty i rozmowy, które potrafiły niespodziewanie przerodzić się w filozoficzne rozważania. Trzeba jednak wiedzieć, że serial wykorzystywał głównie wygląd budynku z zewnątrz – wnętrza znane z ekranu odtworzono w studiu w Redmond.

Jest także niewielki, niebieski budynek gabinetu doktora Fleischmana, dziś mieszczący sklep z serialowymi pamiątkami. W witrynach dawnego budynku Northwestern Improvement Company wciąż można odnaleźć ślady radiostacji KBHR, z której Chris o poranku prowadził swoje niezwykłe audycje, łącząc muzykę, literaturę, filozofię i obserwacje codziennego życia. Jest Roslyn Grocery przypominający sklep Ruth-Anne, są znajome narożniki ulic i fasady pojawiające się w kolejnych odcinkach.

Najbardziej niezwykłe jest jednak to, że Roslyn nie zamieniło się w krzykliwy park tematyczny. Nadal pozostaje zwyczajnym, żyjącym własnym rytmem miasteczkiem. Samochody stoją przed sklepami, ludzie zaglądają do The Brick, a nad dachami wznoszą się porośnięte lasem wzgórza. Serial jest tu stale obecny, ale nie zdominował prawdziwego Roslyn.

Witamy w Twin Peaks… a właściwie w Snoqualmie.

Niewielkie miasteczko położone około 45 kilometrów na wschód od Seattle wygląda dokładnie tak, jak powinno wyglądać miejsce z serialu Davida Lyncha: stary dworzec, tory przecinające centrum, niewysoka zabudowa, góry na horyzoncie i ciemne lasy zaczynające się niemal tuż za ostatnimi domami.

Największą atrakcją okolicy jest Snoqualmie Falls. Wody rzeki Snoqualmie spadają tu z wysokości 82 metrów – niemal 30 metrów wyżej niż w przypadku słynnej Niagary. Dla narodu Snoqualmie wodospad od wieków jest miejscem świętym. Według tradycji unosząca się nad nim mgła niesie modlitwy ku przodkom i łączy ziemię z niebem.

Od 1990 roku jest również jednym z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów w historii telewizji. Wodospad pojawia się w czołówce „Twin Peaks”, gdzie wraz z muzyką Angelo Badalamentiego od pierwszych sekund buduje atmosferę piękna podszytego czymś niepokojącym.

Stojący nad urwiskiem Salish Lodge zagrał zewnętrzną część Great Northern Hotel – miejsca, w którym podczas śledztwa zatrzymał się agent Dale Cooper. W rzeczywistości serialowe Twin Peaks nie istnieje. David Lynch i Mark Frost złożyli je z krajobrazów oraz budynków rozsianych po Snoqualmie Valley, przede wszystkim w Snoqualmie, North Bend i Fall City.

Samo Snoqualmie nie jest jednak wyłącznie filmową dekoracją. Miasteczko wyrosło pod koniec XIX wieku dzięki kolei i przemysłowi drzewnemu. Jego najbardziej charakterystycznym zabytkiem pozostaje czerwony dworzec z 1890 roku, dziś należący do Northwest Railway Museum. Wokół niego stoją stare wagony i lokomotywy, a tory nadal biegną przez sam środek miejscowości.

🌊 DEVILS PUNCHBOWL

To pozostałość morskich jaskiń, których strop runął pod naporem fal. Ocean wdziera się do skalnej misy, kotłuje, pieni i z hukiem uderza o jej ściany.

Tak właśnie wygląda wybrzeże Oregonu: surowe, mgliste i nieustannie rzeźbione przez Pacyfik. 🌫️

📍 Devils Punchbowl, Newport, Oregon