Faton PIRAJ

KEQ! Ju kemi thënë me kohë MOSNI. Tani shumë "patriotë" dalin kinse po u dhimbseni. Ata janë tash më të zëshmit. Turp!!!

KRYESITË e këtyre partive 2021-2016 interesant i kishin radhitur. Ç'mendoni?😉😊

PISA
Nuk ka studiues vendorë, as studime, që i marrin parasysh rrethanat tona, kushtet dhe mentalitetin tonë. Ministria i merr planet dhe metodat nga BE. Nuk e kemi ne mentalitetin e BE-së. Larg jemi...
Për më tepër linku në koment 👇

A të ka rrëzuar Bekimi a? Mirë ta ka bërë, po pak ajo, se u desht kryengulas të të rrëzojë! 😜😊

Votojeni presidentin opozitë! Po i fituat zgjedhjet, 80 deputetë s'bëhen. Si do ta zgjidhnit presidentin nëse LVV do sillej si ju?

Marrëveshja e Washingtonit, analizë e pikave kyçe të paktit ekonomik dhe gjeopolitik (gabimet strategjike)

Më 4 shtator 2020, Shtëpia e Bardhë u bë skenë e një prej ngjarjeve më të përfolura diplomatike për Ballkanin Perëndimor, ku kryeministri (ilegal e antikushtetues) i atëhershëm i Kosovës, Avdullah Hoti, dhe presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, nënshkruan të ashtuquajturën „Marrëveshje e Washingtonit“.

Nën ndërmjetësimin e ish-presidentit amerikan Donald Trump, ky dokument u paraqit zyrtarisht si një pakt për normalizim ekonomik, i fokusuar në projekte infrastrukturore, hapjen e pikës kufitare të përbashkët të Merdarës, lidhjet hekurudhore dhe rrugore Prishtinë-Beograd, si dhe njohjen reciproke të diplomave universitare.

Po ashtu, marrëveshja përfshinte zotime gjeopolitike e teknologjike, si ndalimi i pajisjeve 5G nga furnizues të pabesueshëm, shpallja e Hezbollahut si organizatë terroriste, moratoriumi njëvjeçar për kërkesat e Kosovës në organizata ndërkombëtare kundrejt ndalimit të fushatës serbe për çnjohje, si dhe njohja historike reciproke mes Kosovës dhe Izraelit.

Megjithatë, përtej diplomacisë ceremoniale, një nga pikat më kontroverse dhe më të kritikuara të këtij dokumenti lidhej me lehtësimin e qasjes së Serbisë në një port të thellë detar në Adriatik përmes rrjeteve të reja të transportit hekurudhor e tokësor.

Ky zotim i ish-kryeministrit Avdullah Hoti zgjoi reagime të ashpra politike e historike, pasi rënia dakord për t’i mundësuar Beogradit një lidhje të tillë direkte me Detin Adriatik u pa si realizim falas i një ëndrre të vjetër gjeopolitike serbe. Synimi i Serbisë për të pasur dalje me çdo kusht në Adriatik daton që nga Lufta e Parë Ballkanike e vitit 1912, kur Mbretëria e Serbisë pushtoi territoret e Shqipërisë së Veriut dhe marshoi deri në Durrës me qëllim të vetëm marrjen e një porti detar.

Kjo orvatje ekspansioniste e Serbisë atëbotë u ndalua vetëm pas ndërhyrjes së Fuqive të Mëdha në Konferencën e Ambasadorëve në Londër (1912–1913), e cila njohu pavarësinë e Shqipërisë dhe detyroi tërheqjen e trupave serbe nga bregdeti shqiptar.

Kritikët e akuzuan Hotin se me një nënshkrim i fali Serbisë një interes shekullor strategjik, të cilin ajo nuk e kishte arritur dot as me pushtimet e përgjakshme të fillimshekullit XX.

Opozita e atëhershme në Kosovë, e udhëhequr nga Albin Kurti dhe Lëvizja Vetëvendosje, lëshoi një varg kritikash të pamohueshme ndaj kësaj marrëveshjeje, duke e cilësuar atë si një goditje të rëndë për sovranitetin dhe integritetin shtetëror.

Kurti e akuzoi hapur Avdullah Hotin se ishte udhëheqës i një „qeverie të paligjshme“ që po bënte kompromise të dëmshme dhe falje të resurseve kombëtare. Ai e dënoi ashpër zotimin për përfshirjen e Serbisë në studimin e fezibilitetit për Liqenin e Ujmanit, duke e quajtur cenim të drejtpërdrejtë të sovranitetit mbi pasuritë ujore e energjetike të Kosovës.

Po ashtu, Kurti e konsideroi moratoriumin njëvjeçar mbi anëtarësimin e Kosovës në organizata ndërkombëtare si një „vetëpezullim“ të dëmshëm të shtetësisë në arenën globale. Për më tepër, Kurti deklaronte se pranimi i nismës së Mini-Schengenit dhe garantimi i daljes së Serbisë në Adriatik e shndërronin Kosovën në një urë kaluese për hegjemoninë ekonomike serbe në rajon, duke premtuar se me ardhjen e tij në pushtet ato pika nuk do të zbatoheshin.

Sot e kësaj dite, Marrëveshja e Washingtonit mbetet një kapitull i debatueshëm në historinë e diplomacisë kosovare. Ndërsa mbështetësit e saj theksojnë si arritje madhore njohjen nga Izraeli dhe rritjen e vëmendjes amerikane për rajonin, kritikët e udhëhequr nga Kurti vazhdojnë ta shohin atë si një listë lëshimesh ku Kosova komprometoi resursi natyrore, sovranitetin dhe aspiratat globale për të përmbushur synimet historike e ekonomike të Beogradit. Ky ballafaqim qëndrimesh vazhdon të mbetet një nga pikat kryesore të ndarjes në debatin politik mbi mënyrën se si duhet të ndërtohen marrëdhëniet dhe dialogu me Serbinë.

F.P.

Këta janë bllokuesit e shtetit!!! Votoni prapë! 😠🤮