Nooshafarin music

“ورق بزنید”
برای کسانی که آن روزها را به یاد ندارند.
کاباره‌هایی داشتیم که چیزی از کاباره‌های غربی کم نداشتند.
کاباره “باکارا” یکی از آن‌ها بود.
آن زمان مردم قبل از شروع برنامه‌ها می‌رقصیدند، شام می‌خوردند، اما زمان اجرای برنامه‌های هنری همه سر جای خودشان می‌نشستند به تماشا و گوش جان می‌سپردند.
برای ورود مردم Dress Code وجود داشت و کسی مثل زمان حال با لباس‌های راحتی و غیرمعمول برای دیدن برنامه‌ای نمی‌‌آمد.
و ما هم حتماً باید با لباس شب روی صحنه برنامه اجرا می‌کردیم.
اما در این برنامه به خاطر دارم به دلیل اینکه از سر صحنه فیلمبرداری فیلم “قاصدک” با عجله به کاباره باکارا رفته بودم، مجبور شدم با همان لباس جین روی صحنه برنامه اجرا کنم.
دلم می‌خواست این خاطره رو با شما عزیزانم قسمت کنم ♥️

یادی از گذشته خوب و شیرین در وطن
روزهایی که ما به راحتی برنامه اجرا می‌کردیم، خوش بودیم و آزادی وجود داشت. ♥️

فرودگاه جزیره خارگ - سال ۵۵-۵۶
از چپ به راست: زنده‌یاد طوفان، من (نوش آفرین)، زنده‌یاد ناصر چشم‌آذر و آقای آرارات سارویان‌زاده.

برای دوستان و عزیزانی که پس از شورش ۵۷ به دنیا آمدند و متأسفانه چیزی از برنامه‌های پر محتوا، شاد و سرگرم کننده‌ آن زمان به خاطر ندارند. برنامه‌هایی که چیزی از شوهای بین‌المللی آن زمان کم نداشت.
این کاریکاتور درباره برنامه "پنجره‌ها" در زمان شاهنشاه آریامهر، برای هنرمندانی که در این برنامه شرکت داشتند، بود.
خواننده‌های مطرح آن زمان، از بالا راست به چپ: بتی، عارف، نوش‌ آفرین، برادران شروان‌بیگی (تهیه کننده‌های برنامه)، ابی، شهرام شبپره، سلی، حسن شماعی‌زاده، گوگوش، نلی، حمیرا و هایده.
تصویر کسی که خودکار بر دست دارد هم کاریکاتوریست این تصویر است که متأسفانه نام ایشان را به خاطر ندارم و روی عکس هم خوانا نیست.

.
به یاد فریدون فرخزاد عزیز؛ مردی که بخش بزرگی از زندگی‌اش را برای هنر ایران و معرفی هنرمندان این سرزمین گذاشت.

من همیشه خودم را مدیون محبت‌ها و حمایت‌های او می‌دانم؛ از روزهای میخک نقره‌ای و رادیو ایران در برنامه «شما و رادیو» در روزهای جمعه تا تمام لحظه‌هایی که در کنار هم روی صحنه بودیم.

فریدون برای من فقط یک همکار نبود؛ دوستی بود که در شناخته‌شدن و معرفی من به مردم، زحمات زیادی کشید و محبت‌هایش را هیچ‌گاه فراموش نخواهم کرد.

فریدون جان، یادت همیشه با من و با ماست. 🤍

— نوش‌آفرین

متن از ابرین باقری عزیز:
امروز دیدن این عکس زیبا از دوست هنرمندم نوش آفرین، مرا به تأملی عمیق به ایران دیروز برد. جوانی که در ساحل خزر، در سایه شاهنشاه و شهبانوی ایران، فرصت یافت که استعدادش را به شکوفایی برساند و آوازه هنرش از مرزهای ایران فراتر رود. این تصویر تنها یک خاطره نیست! گواه آنست که شکوفایی هنر، به امنیت، آزادی و ارج نهادن به فرهنگ نیاز دارد. آرزو دارم ایران بار دیگر سرزمینی باشد که فرزندانش بار دیگر بتوانند آزادانه بیافرینند و نام ایران را بار دیگر با هنر و فرهنگ در جهان طنین‌انداز کنند.

با سپاس فراوان از ابرین عزیزم ♥️🙏🏻
Ebrin Bagheri