Radio Riviera Lukove
Radio-Riviera.com
07/10/2026
Bukurshkrimi
Une jam Alketa ,nje nga ish -nxeneset e mesues Taqes ne fillimet e karrieres se tij profesionale ,ne rrugetimin tim ne boten e dijes .
Klasa jone ishte nje nga auditoret me te bukur qe kam hasur ne jeten time shkollore .E vendosur ne nje nga pikat me te larta te fshatit Lukove ,ku dielli dhe deti perziheshin harmonisht mes tyre ,si nje metafore ndriçuese me brishtesine e femijerise tone .
Megjithese lidhja ime me shkollen eshte emocionale ,mesues Taqia me natyren e tij ekspresive ,pati ndikimin e tij ne formimin tim si nxenese.
Bukurshkrimi ishte nje nga pasionet e tij ,qe te rrembente pa folur.I rrumbullakosur , i bute ,i paster ,i qarte ku dukej se çdo germe vallezonte me elegance klasike ne derrasen e zeze .
Une si femije i brishte qendroja e habitur ne eksplorimin e te rese ,duke u perpjekur sa do pak ta imitoja me nje lloj emocioni qe vetem pastertia e femijerise mund ta kuptoje me se miri.
Nuk e harroj kurre ate shkrim dore me te cilin te gjithe u dashuruam ,sepse ne jemi nje brez qe mesuam te shkruajme me pene te cilen e ngjyenim ne nje gogel me boje te zeze.
Mesues Taqia nuk na mesoi vetem se si te shkruanim me elegance ,na mesoi disipline ,durim ,kembengulje se çdo gje ne boten e madhe qe na priste jashte asaj klase ,arrihet vetem me shume pune .
Estetika e te shkruarit nga dora e tij dukej kaq e gjalle ,aq elegante sa qe une papritur duhej te zbuloja magjine e bukurshkrimit.
Derrasa e zeze nuk ishte thjesht nje tabele ,ajo ishte nje krijimtari e punes se palodhur te mesuesit tone .Ishte nje derrase xhami ku ne aty do te stervitnim duart e vogla mes shkumesave te bardhe ,per te zbuluar boten e germave .
Ne prej punes se tij mesuam se shkronjat ishin gjuha qe duhet ta ndjenim ,ta imagjinonim pa ze dhe ta kthenim ne mrekulli.
Per ne mesues Taqia eshte nje themel ,nje trashegim menyra e te menduarit ne boten e dijes.
Nje mesues pasionant ,motivues ,punetore ,por njekohesisht i drejte dhe autoritar .
Sensi i te mires qe huazuam prej tij ,ishte nje veti qe fituam te gjithe ,se ne jete ecet pa cenuar lirine e tjetrit .
Nese do me jepej mundesia te rikthehesha si Odhisea ne Itaken e tij ,do te isha serisht ajo Alketa e vogel ,veshur me ate perparesen e zeze me jaka te bardhe ,e ulur ne bangen e pare rreshti i mesit, me shoqe banke Arten .
Femijerine do ta ndaja me Simonin ,Turin ,Tikun ,Liden ,Entelen,Mirelen
Telushen ne ate klasen me banga druri me ato dritaret e medha dhe padyshim mesuesin e pare mesues Taqen.Do te ishte nje magji !
Rrugetimi i tij si mesues eshte model dhe histori .
Me respekt
Alketa Boçi
Athine
8/02/2026
Kushtuar mesuesit tone te pare Dhimitër Thomaniku
Simon Cetri & Άρτεμις Καίσαρη & Eleftheria Stefani
Alqi Thomaniku
Sot duket sikur deti, zogjtë, era dhe perëndimi janë bërë bashkë për të na përshëndetur.
Dëgjohen pulëbardhat mbi det, zogjtë që bëhen gati të nisen për shtegtim, dallgët që përplasen butë mbi breg, sikur i japin ritëm një kënge të vjetër që e kemi dëgjuar që fëmijë.
Edhe ajri duket sikur ka aromën e vendlindjes… një aromë që nuk harrohet kurrë.
Në çdo pamje të Lukovës pasqyrohet vet madhështia e Perëndisë , që e ka bekuar me gjithë këtë nur!
Gëzuar Tetorin lukovjot!
Paqe, shëndet dhe bekime për të gjithë, kudo që ndodheni! # @κορυφαίοι θαυμαστές # @
Natën e mirë të dashur miq e bashkëfshatarë!
Në këtë natë të fundit të Shtatorit, këto pamje nga fshati ynë na sjellin mallin për vendin ku kemi kujtimet, rrënjët dhe zemrën.
Le t’a përcjellim së bashku këtë muaj me urimin që Tetori të na vijë me shëndet, mbarësi e të mira në çdo familje lukovjote! # # # @@@κορυφαίοι θαυμαστές
Falënderojmë për videon Kostën
30/09/2026
Nena këtë radhë në Lukovë na bëri këto bukët e diganisura,ishin shumë të mira.
Si quhet Lukovioçe kjo.
29/09/2026
Një dashuri që kaloi përtej Jonit 🤍
Disa histori dashurie nisin në dy vende të ndryshme, por gjejnë të njëjtën shtëpi.
Ajo, vajzë me rrënjë lukovjote, me prindër që prej dekadash kanë ndërtuar jetën në Korfuz. Rrënjët e Lukovës i mbajtën gjithmonë me vete, edhe larg vendlindjes.
Ai, një djalë grek, me historinë dhe familjen e tij.
Dhe kështu, dy botë u takuan në një ditë të bukur dasme. Jo për të harruar prej nga vijnë, por për t’i sjellë të dyja rrënjët në një fillim të ri.
Sepse Joni që ndan Lukovën nga Korfuzi, sot u bë simboli i asaj që bashkon.
Një dasmë e bukur, një familje e re dhe një urim i thjeshtë nga zemra:
Να ζήσετε! Të ecni gjithmonë bashkë, me dashuri, mirëkuptim dhe shumë gëzim. 🤍
Shume urime nga Radio Riviera Lukove dy miqve tane Agron Gurra & Λάουρα Γκούρα per familjen e tyre te bukur !!!
Μια αγάπη που ξεπέρασε το Ιόνιο Πέλαγος 🤍
Μερικές ιστορίες αγάπης ξεκινούν σε δύο διαφορετικά μέρη, αλλά βρίσκουν το ίδιο σπίτι.
Αυτή, ένα κορίτσι με ρίζες από το Λούκοβο, με γονείς που έχουν χτίσει τη ζωή τους στην Κέρκυρα για δεκαετίες. Πάντα κράτησαν τις ρίζες τους από το Λούκοβο μαζί τους, ακόμα και μακριά από την πατρίδα τους.
Αυτός, ένα Ελληνόπουλο, με την ιστορία και την οικογένειά του.
Και έτσι, δύο κόσμοι συναντήθηκαν σε μια όμορφη μέρα γάμου. Για να μην ξεχνούν από πού προέρχονται, αλλά για να φέρουν και τις δύο ρίζες σε μια νέα αρχή.
Γιατί το Ιόνιο Πέλαγος που χωρίζει το Λούκοβο από την Κέρκυρα, σήμερα έγινε το σύμβολο αυτού που ενώνει.
Ένας όμορφος γάμος, μια νέα οικογένεια και μια απλή ευχή από καρδιάς:
Να ζήσετε! Να πορεύεστε πάντα μαζί, με αγάπη, κατανόηση και πολλή χαρά. 🤍
Πολλά συγχαρητήρια από το Radio Riviera Lukovo στους δύο φίλους μας Agron Gurra & Laura Gkoura για την όμορφη οικογένειά τους!!!
28/09/2026
Dhe mëngjesi i të Hënës fillon me buzëqeshje !!
Më pëlqen Shtatori !
Sepse është si ai moment pak para se pikat e para të shiut të bien në det, kur gjithçka duket sikur është rishkruar.
Të jep edhe tre muaj për të mbledhur pjesëzat e tua, për të rregulluar atë që të ka lënduar, për të mbyllur plagët që ke lënë hapur.
Është muaji që nuk të gjykon, thjesht të prek shpatullën dhe të pëshpërit:
"Fillo nga e para..."
27/09/2026
Për informacion :
Më poshtë paraqesim dokumentacionin që sipas ASHK-së është i domosdoshëm për regjistrimin e AMTP-së në Kadaster dhe si përfundim pajisja me "Certifikate Pronesie" per tokat qe lukovjotet kanë përfituar nga ligji 7501.
Dokumentacioni i nevojshëm për regjistrimin e AMTP-së!
Nëse jeni pajisur me një Akt të Marrjes së Tokës në Pronësi, para se të aplikoni për regjistrimin e aktit, sigurohuni të dispononi dokumentacionin e nevojshëm:
➡️ Aktin origjinal të AMTP-së
➡️Planin e rilevimit të sipërfaqes së tokës të përfituar me AMTP, sipas standardit të miratuar me vendim të Këshillit të Ministrave.
➡️Certifikatën e gjendjes familjare, sipas kategorisë së familjes përfituese:
– nga ish-kooperativat bujqësore: certifikata e datës 1.8.1991 si edhe ajo e momentit të regjistrimit;
– nga ish-ndërmarrjet bujqësore: certifikata e datës 1.8.1991, me ndryshimet deri më 1.10.1992, si edhe ajo e momentit të regjistrimit.
➡️Për familjet që kanë përfituar tokën, pronësia e së cilës u është hequr: vërtetim/akt/dokument zyrtar për pronësinë e tokës para vitit 1946, si dhe dëshmia e trashëgimisë, kur është rasti.
➡️Vërtetimin e pagesës së taksave vendore.
Nuk duhet të keni përfituar tokë bujqësore në territorin e një ish-Kooperative ose ish-Ndërmarrje Bujqësore tjetër, të ndryshme nga ajo ku ndodhet toka për të cilën kërkohet regjistrimi.
Pas aplikimit, drejtoria vendore kryen verifikimet e nevojshme për të vlerësuar mundësinë e regjistrimit të ngastrave sipas informacionit në të gjithë dokumentacionin që disponohet për pasurinë dhe gjendjen faktike në terren.
👉 Dokumentacioni i përgatitur duhet të ngarkohet në format PDF gjatë aplikimit, si dhe kopjet origjinale të dërgohen me postë pranë Drejtorisë Vendore përkatëse.
Per një informacion më të gjerë mund te shfletoni këtë link 🔗
https://www.facebook.com/watch/?v=1587335029532310
27/09/2026
Shtatori po ikën ngadalë nga Lukova…
Qielli është veshur me retë e para, deti ka marrë një ngjyrë më të thellë, ndërsa kodrat po ndryshojnë pak nga pak veshjen e tyre. Vera largohet pa zhurmë, duke lënë pas aromën e ullinjve, qetësinë e shtëpive dhe atë dritën e veçantë që vetëm fundi i shtatorit di të sjellë.
Lukova, edhe kur vera mbaron, mbetet aty.
E bukur, e qetë, si një kujtim që nuk ka stinë.
Megjithëse e Diela e sotme u ngdhi gri ,ju mund ti jepni ngjyra !!!
Athinë 27 Shtator 2026
Kënga polifonike është zëri i rrënjëve tona, i gjithë Jugut ku ajo ka lindur e është përcjellë brez pas brezi.
Ajo na kthen te fëmijëria, te zërat e njerëzve tanë, te mbrëmjet e dikurshme ,tek dasmat dhe te kujtimet që koha nuk i zbeh.
Në çdo iso ka një copëz të së shkuarës sonë .
Një zë që na kujton nga vijmë. ❤️
Pjatja me thjerrëza...🏡
Në Lukovën e dikurshme, shtëpitë ishin aq pranë njëra-tjetrës, sa dukej sikur ishin bërë gërshet. Zbrisnin shkallë-shkallë, të ngjitura me njëra-tjetrën, dhe përmes atyre mureve kalonte gjithçka , zërat, të qeshurat, të qarat e fëmijëve dhe aromat e kuzhinave.🫒
Në njërën prej atyre shtëpive jetonte hallë Paulina. Fëmijët i ishin rritur e kishin krijuar familjet e tyre dhe ajo jetonte vetëm.
🏡 Shtëpia jonë, përkundrazi, ishte gjithmonë plot zhurmë. Ne ishim fëmijë të vegjël dhe çdo britmë, çdo e qeshur, çdo thirrje dëgjohej qartë edhe në shtëpinë e saj.
Vëllai im, si gjithmonë, ishte i përkëdhelur me ushqimin. Sa herë uleshim në tryezë, do të gjente ndonjë arsye për të bërë naze.
Hallë Paulina e dëgjonte nga shtëpia ngjitur dhe i thoshte nënës time:
— Lëreni djalin, mos e ngini ! Do t’i bie unë një pjatë me thjerrëza, sa i bëra !
Dhe pas pak, ajo pjatë shfaqej tek porta e madhe e shtepise time ,e ngrohtë ne duart e saj.🫶
Një pjatë e bardhë, me një dekor floriri rreth e rrotull, mbushur plot, aq sa dukej sikur do të derdhej. E ngrohtë, sapo kishte dalë nga zjarri. Sipër i shkëlqente vaji i ullirit dhe prej saj ngrihej aroma e dafines e hudhrës, ajo aromë e thjeshtë dhe e mrekullueshme e kuzhinave të Lukovës.
Vëllai im e përlante pjaten ..🥣
Dhe, çuditërisht, ai që bënte aq shumë naze me ushqimin, mësoi të hante thjerrëza vetëm prej hallë Paulines.♥️
Kanë kaluar shumë vite. Kam provuar thjerrëza në shumë kuzhina, por si ato të saj nuk kam provuar më.
Ndoshta sepse ajo pjatë kishte diçka që nuk gjendet në asnjë recetë.
Kishte bujarinë e atyre viteve.♥️
Njerëzit atëherë mund të mos kishin shumë, por dinin të ndanin atë që kishin. Një pjatë nga tenxherja, një copë bukë, disa fruta, gjëra të vogla, që jepeshin pa u menduar gjatë dhe pa pritur asgjë në këmbim.🫒
Hallë Paulina nuk priste që t’i kërkonim. Dëgjoi një fëmijë që bënte naze dhe mendoi se ndoshta një pjatë e ngrohtë do ta bindte.
Dhe kështu, një pjatë thjerrëza kalonte nga një shtëpi në tjetrën.🏡
Sot kujtoj më shumë se shijen. Kujtoj atë pjatë të bardhë me buzë floriri, aromën e dafines dhe hudhrës, shkallët mes dy shtëpive dhe dorën e hallë Paulines që e sillte.
Ndoshta prandaj thjerrëzat e saj nuk i kam provuar më kurrë si atëherë.
Sepse nuk ishte vetëm ushqimi që e bënte të veçantë atë pjatë. Ishte dashuria me të cilën ndahej.
Ishte një kohë kur kishim më pak, por zemrat i kishim më të hapura për njëri-tjetrin.♥️
Ky është një tregim nga rubrika "Rrëfimet e së Dielës " e porsahapur për ju..
@κορυφαίοι θαυμαστές
Radio Riviera Lukove Ju uron te kini nje te Diel me aroma Shtatori te arta !🍂
Click here to claim your Sponsored Listing.
Category
Contact the business
Website
Address
Athens
Alerts
Be the first to know and let us send you an email when Radio Riviera Lukove posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.