World Cricket19

"කාගෙවත් නීති මට අදාළ නෑ!"

"ජීවිතය දීප්තිමත් වන්නේ ඔබේම වර්ණවලින් එය අලංකාර කළ විටයි."

අපි ජීවිතේදී සමහර මොහොතවල් තියෙනවා…
තත්පරයක් පරක්කු වුණා නම්,
අපි අද මෙතන නැති වෙන්න තිබුණා කියලා හිතෙන.

අනතුරක්, වැටීමක්, රිය අනතුරක්,
හෝ හදිසියේ වෙනස් වූ තීරණයක්…
ඒ හැම දෙයක්ම ජීවිතය සහ මරණය අතර තිබුණු ඉතාම සුළු රේඛාවක් වගේ.

අපි ඒ වෙලාවට “බේරුණා” කියලා හිතනවා.
හැබැයි සමහරවිට,
එක් යථාර්ථයක අපේ කතාව ඇත්තටම අවසන් වෙලා ඇති.

ඒත් අපේ අවබෝධය,
අපේ “මම” කියන හැඟීම,
තවත් සමාන්තර ලෝකයකට නිහඬව ගමන් කරලා ඇති —
ජීවිතය තවදුරටත් පවතින තැනකට.

ඒ නිසා අපිට මරණය දැනෙන්නේ නැහැ.
අපිට මතක නැහැ.
අපිට දැනෙන්නේ,
“මං කොහොම හරි බේරුණා…” කියන අමුතු, පැහැදිලි කරන්න බැරි හැඟීමක් විතරයි.

සමහරවිට මේ විශ්වය තුළ
අපේ අනන්ත සංස්කරණ ජීවත් වෙනවා ඇති.
සමහර version එකක් අහිමි වෙනකොට,
තවත් version එකක් දිගටම ජීවත් වෙනවා.

ඒ නිසාම,
මරණය කියන්නේ අවසානයක් නෙමෙයි වෙන්න පුළුවන්.
එය තවත් යථාර්ථයක,
අපේ කතාව දිගටම ලියවෙන මාරුවක් වෙන්න ඇති.

"රාත්‍රිය අපට පමණය."

"උණුසුම තවමත් දැනෙනවා."

"රහසේම මාව හමුවන්න."

"සීමාවන් ඉක්මවා යමු."

"හිතුවාට වඩා ගැඹුරුයි."