History notes

"မိထွေးကျင့်ကြံ ကျင့်တန်သည်လော"
~~~~~~~~~~~~~

သာယာဝတီမင်း လက်ထက်မှာ သားတော် ပြည်မင်းသားကြီး အရေးအခင်း ပေါ်လာတော့ ကျီဝန် (နောင်အခါမကွေးဝန်ကြီး) ဦးကြာဥ အမှူးပြုတဲ့ လူစုဟာ ဘုရင်နဲ့ အနီးကပ်ဆုံး ကျပင်းခေါင်ဖျားထံ လျှောက်ထားပြီး ဘုရင့်ရွှေနား ပေါက်ကြားဖို့ ကြံခဲ့ပါတယ်။

ဒီတုန်းက နန်းတော်မှာ ပြည်မင်းကို အလိုရှိတဲ့ ယင်းတောဝန်တို့ လူစုနဲ့ ပြည်မင်းကို အလိုမရှိတဲ့ ဦးကြာဥတို့ လူစုရယ်လို့ အုပ်စုနှစ်ရပ် ကွဲထွက်လို့ နေခဲ့ပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာ သာယာဝတီမင်းရဲ့ စိတ်အခြေအနေဟာ တစတစ ဆိုးရွားလာပြီမို့ ကျပင်းခေါင်ဖျား အနေနဲ့ ဒီသတင်း ရွှေနားတော်ကြားသင့် မကြားသင့်၊ တင်ပါကလည်း မိမိအနေနဲ့ သားအရင်းမဟုတ် မိထွေးသာဖြစ်သည်မို့ ပြည်မင်းသားအပေါ် ညှာတာကင်းလို့ အပြစ်ဖို့ နေသည်ရယ်နဲ့ အများ အထင်တော် ရှိမည် အကြောင်းတွေကြောင့် မကြံတတ်အောင် ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ မတင်သလို့ မဖြစ်တဲ့ အရေးအခင်းမို့ ကျပင်းခေါင်ဖျား ကိုယ်တိုင် ဒီသတင်းကို ဝန်မှူးမတ်တို့ဆီက အထောက်အထားများနဲ့တကွ ဘုရင့်ထံ တင်သခဲ့ပါတော့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ပဲ သာယာဝတီမင်း ဟာ သားတော်မောင်ကို တပ်တော်ဖွဲ့လို့ ဖမ်းဆီးစေခြင်း၊ ထိုမှ ရေချလေခြင်းတို့တိုင် စိတ်အခြေအနေ မှောက်မှားသည်နဲ့အညီ အညှာတာကင်းစွာဖြင့် ကိုယ်တော်တိုင် စီရင်ချက်တို့ ချမှတ်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။

စိတ်ရောလူပါ အကောင်း ပကတိရှိနေစဥ်မှာ ထီးနန်းလျာ အတွက်နဲ့ ပြစ်မှု မထင်ရှားသူ တူမောင်စကြာမင်းသား ကိုပင် ရေချခဲ့လေသည်မို့ စိတ်တော်အခြေ ယိမ်းယိုင်နေစဥ်မှာတော့ သာယာဝတီမင်းရဲ့ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်တို့ဟာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိ ရက်စက်လွန်းခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့်နဲ့ပဲ သာယာဝတီမင်းဟာ သားတော်ရင်း၊ မြေးတော်ရင်းတို့ကို ကိုယ်တိုင်စီရင်ခဲ့သူအဖြစ် ကုန်းဘောင်သမိုင်းမှာ အမည်းစက်စွန်းထင်းခဲ့ရရှာပါတော့တယ်။

ကိုးကား
ကျွန်းဦးတည့်သန်လျက်ခုံ
ဒဂုန်ခင်ခင်လေး

#မင်းနန်သူ

"သီီရိပဝရ တိလောက မဟာရာဇိန္ဒာဓိပတိ ပဒုမ ရတနာဒေဝီ"

မိဖုရားခေါင်ကြီး စကြာဒေဝီ ကံကုန်တော်မူသည်၏ နောက်၌ မင်းတုန်းဘုရင်ကြီးအဖို့ နန်းပြင်ခရီးထွက်တော်မူခြင်းများလည်း ရပ်ဆိုင်းသွားခဲ့လေပြီး ထိုမှ တခုတည်းသော အကြောင်းဖြင့်သာနန်းပြင်ခရီးကို နောက်ဆုံးထွက်ကြွတော်မူလေသည်။

ဤသည့်ခရီးကား မဟာအတုလဝေယံ (အတုမရှိ) ကျောင်းတော်ကြီး ရေစက်ချပွဲအခမ်းအနားဖြစ်လေပြီး ထိုအခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်တော်မူရန် နှမတော်အလယ်နန်းမိဖုရားကြီးအား ရွှေလက်ဆွဲကာဖြင့် ထီးဖြူဝန်းယှက် စိုက်မိုးခံစေပြီး ကြွမြန်းခဲ့လေသည်။

ဤသည့်ခရီးစဥ်ဝယ် မင်းတုန်းဘုရင်နှင့်မိဖုရားကြီးတို့ စီးနင်းလိုက်ပါလာသည့် ဖောင်တော်ကြီးမှာ ပကတိကျုံးရေပြင်၌ တိမ်းငဲ့စောင်းရွဲ့ခြင်းနှင့် လန့်ထိတ်ဖွယ်အတိတ်နမိတ်ကိုဆောင်သည်အား ဦးစွာ ကြုံရလေသည်။

တဖန် အတုမရှိရုပ်ပွားတော်ကြီး၏ မျက်နှာတော် ဆီသို့ ရောင်တော်ဖွင့်ရန် လှမ်းတက်လာသော မင်းတုန်းဘုရင်ခမျာ ရုတ်တရက်မူးဝေသည့်ဝေဒနာခံစားရပြီး နောက်သို့လန်၍ လျှောကျယိုင်လဲမည့်အသွင်ဖြစ်ပေါ်သည်တွင် နောက်ပါးတော်မှ သမီးတော် တပင်တိုင်စုဖုရား၏ ဖမ်းလင့်ဆီးကြိုမှုကို ခံခဲ့ရ၍သာ မင်းတုန်းဘုရင် အဖို့ ချမ်းသာရာ ရခဲ့ပေသည်။

စိတ်တော်ညစ်ညူးဖွယ်အဖြစ်အပျက်တို့နှင့် ကြုံကြိုက်ခဲ့ရသော မင်းတုန်းဘုရင် ၏ ထိုခရီးစဥ်ကား မင်းပရိတ်သတ်ဗိုလ်ပုံအလယ်ထွက်ပေါ်ကာ လူလုံးပြသည့် နောက်ဆုံးသောခရီးစဥ်တရပ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထိုခရီးစဥ်မှ နန်းသို့ရောက်တော်မူပြီး ငါးလအကြာဝယ် မြောက်ဆောင်တော်ဖျား၊ ခုနစ်ရွာဖျား၊ လင်ပန်းဖျား၊ သက်ပန်းဖျားတို့ အတန်တန်ကန့်ကွက်ခဲ့သည့်ကြားမှ နှမတော် အလယ်နန်းတော်ရှင်မိဖုရားအား "သီီရိပဝရ တိလောက မဟာရာဇိန္ဒာဓိပတိ ပဒုမရတနာဒေဝီ" ဘွဲ့မည်တော်နှင့် တိုင်းပြည်ထောင်ဖက် မိဖုရားကြီးအရာ နှင်းအပ်ခဲ့လေတော့သည်။

ကိုးကား
မြန်မာနိုင်ငံ လက်ရွေးစင်ရှေးဟောင်းခေါင်းလောင်းစာများ
ဦးစိန်မောင်ဦး (ရှေးဟောင်းသုတေသန)

#မင်းနန်သူ

"ဝရွှေပြည် လွမ်းချင်း"

ညောင်ရမ်းမင်းတြား ဒုတိယအကြိမ် တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ အဝနန်းမြို့တော်ကြီးဟာ ဟံသာဝတီရောက်မင်းတြား လက်ထက်မှာ ပျက်သုဥ်းခြင်းနဲ့ ကြုံကြိုက်ခဲ့ရပြီး မင်းနဲ့တကွ မိဖုရား၊မင်းသမီးအပေါင်းတို့ အောက်ပြည် ဟံသာဝတီအရပ် ပါတော်မူခဲ့ကြရပါတယ်။

ဒီအခါမှာ အဝပြည်တော်စံ ဟံသာဝတီရောက်မင်းတြားက စလို့ အားလုံးသော မင်းမိဖုရား၊မင်းသမီးတွေဟာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှတဲ့ မိမိတို့ရဲ့ဇာတိဌာနေ အဝပြည်ဆီ ရော်ရမ်းလို့ အစဥ်လွမ်းဆွတ်ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီတင် စာဆိုရှင် ဖြစ်တဲ့ ဟံသာဝတီရောက်မင်းတြားဟာ အဝပြည်တော်ခမ်းနားပုံကို မှန်းဆလို့ အဝပြည်တော်လွမ်းချင်းတပုဒ် ရေးထုတ်ခဲ့ရှာပါတယ်။

ဒီလွမ်းချင်းကို မင်းတြားရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးဟာ မှတ်သားလို့ ထားရှိပြီး နောက်အခါမှာ အလောင်းမင်းတြား ရှေ့ ဆက်သွင်းစေလို့ မိမိတို့တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစု အဘယ်မျှ အဝပြည်တော်ကြီးကို လွမ်းဆွတ်နေရပါကြောင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့ရှာပါတယ်။

သို့တိုင် အဝပြည်ဖွား ညောင်ရမ်း နန်းတွင်းသူများဟာ ကုန်းဘောင်သခင်တွေ နန်းစိုက်ရာ ရွှေဘိုအရပ်မှာပဲ အလောင်းမင်းတြားလက်ထက် နောင်တော်ကြီးလက်ထက် မင်းနှစ်ပါးတို့တိုင် စံမြန်းသွားခဲ့ရပြီး အဝပြည်အရပ် ခြေချရန် အခွင့်မသာခဲ့ပါဘူး။

နောက်ဆုံး ဆင်ဖြူရှင်နန်းတက်မှသာ အဝရွှေပြည်ပြောင်းရွှေ့လို့ စံခဲ့ကြရပြီး မိမိတို့ဌာနီ အဝပြည်ကြီး ပြန်လည်စည်ကားသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။

ဒီတုန်းက အဝပြည်ကြီး တဖန်ပြန်လို့ မင်းနေပြည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းစားခဲ့တာကို ညောင်ရမ်းနန်းဆက်ထဲက ဟံသာဝတီရောက်မင်းရဲ့ တူမတော် ထွဋ်ချာဒေဝီ သာ မြောက်နန်းတော်မိဖုရား အဖြစ်နဲ့ အထင်အရှား ကြုံခဲ့လိုက်ရပါတယ်။

ဆင်ဖြူရှင်ရဲ့ ဒီမိဖုရားကြီး ဟာ သူတို့ ညောင်ရမ်းမင်းတွေ နန်းစိုက်ရာ အဝပြည်ကြီးကို နောက်ဆုံးမင်းနေပြည်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ရတဲ့ ဘကြီးတော်စစ်ကိုင်းမင်းလက်ထက်တိုင် နှစ်ကြိမ်နှစ်လီ သိမီသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ထိုအဝအရပ်မှာပဲ ခေါင်းချလို့ ကံကုန်သွားခဲ့ရပါတယ်။

#မင်းနန်သူ

"စစ်ကိုင်းကိုယ်တော်လေး မောင်နန်းဆင် မြတ်နိုးတော်မူတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ခင်နု ဆိုတာ မယ်မင်းလား မဖျား ထွတ်ချာကို မော်ဖူးစေ"

ခုနစ်ဆယ်အရွယ်မိန်းမသားကြီး တဦး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံတ
သည် သြဇာအပြည့် မာန်အပြည့်နှင့်။ အရွယ်တော် ငယ်စဥ်ကဆိုလျှင် အဘယ်မျှ ရာဇမာန်ကြီး၍ မောက်မာခဲ့မည်မသိ။ အမယ်ကြီး၏ အမိန့်သံကြောင့်ပင် ရှေ့တော်မှ မိန်းမသားလေးသည် အတန်ငယ်တုန်လှုပ်သွား ပုံရသည်။ သို့တိုင် မာန်ကိုတင်းလျှက်ဖြင့် အမယ်ကြီး၏ အမိန့်အတိုင်း မျက်နှာတော်ကို မော်၍ ဖူးလိုက်လေသည်။

ထိုမိန်းမပျိုအား မျက်တောင်မခတ် စိုက်ကြည့်နေသော အမယ်ကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း မော့၍လာသော မိန်းမပျို၏ မျက်နှာအား ကျနစွာ အကဲခတ်ပြီးသည့်နောက် စိတ်ပျက်သွားဘိအလား နွမ်းလျစွာ သက်ပြင်းရှည်ကို ချလိုက်လေသည်။

"ဟင်း...."

"မောင်ဝိုင်းက စလို့ ကုန်းဘောင်မျိုးတွေအားလုံး မျက်လုံးမွဲကုန်ကြပြီထင်ရဲ့ ဘယ်မှာလဲ လူကို ဖမ်းစားနိုင်တဲ့ အလှတရား ဟင်း....ဟင်း....ဟင်း"

စကားဆုံးသည်နှင့် အမယ်ကြီးသည် သဘောကျဘိအလား ကျိုးပဲ့နေသော သွားတို့ အချို့အဝက်မျှ ပေါ်သည်အထိ ရယ်မောပစ်လိုက်သည်။ သို့တိုင် ဇရာ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသည်အား တဖက်လူ မရိပ်မိစေရန် ချက်ချင်း ရာဇဣန္ဒြေ ကို ဆောင်၍ မျက်နှာကို တည်လိုက်လေသည်။ သည်လိုဆိုတော့လည်း ခုနစ်ဆယ်အရွယ်အမယ်ကြီးဟု အဘယ်သူ အလွယ်တကယ် မှတ်ထင်နိုင်ပါတော့စ။

"တို့များ အရွယ်တော်ကောင်းစဥ်က ဆိုရင် ကုန်းဘောင်နန်းတွင်းက အနောက်ဆောင်တခုလုံး မှာ တို့များအလှတရားကို ဘယ်သူယှဥ်နိုင်ခဲ့သလဲ မယှဥ်နိုင်လို့ပဲ ထွတ်ချာဒေဝီ အမြန်အိုမင်းပါစေ ဆိုပြီး ဆုတောင်းရတဲ့အထိ နုပျိုလှပခဲ့တာပေါ့ ဒါတွေကို မယ်မင်း သိစေမြင်စေချင်စမ်းပါဘိကွယ်"

"အိမ်း...မယ်မင်းမှာ သိမ်းငှက်လိုစူးရှတဲ့ မျက်လုံးတော့ရှိပါရဲ့ ဒီမျက်လုံးရှိရုံနဲ့တော့ ယောကျ်ားတွေ ကိုယ့်အပေါ် ညွတ်ကိုင်းလာအောင် ဖမ်းစားဖို့ ဆိုတာ လွယ်မလားကွဲ့ မောင်နန်းဆင်သာ သူ့အဘိုးအတိုင်း မျက်လုံးမွဲလို့ မယ်မင်းအပေါ် တိမ်းညွတ်မိတာပေါ့ ဒီရုပ်ဒီအကြည့်မျိုးနဲ့ တို့များခေတ်ကဆိုရင် ဘယ်နေရာရမလဲ အလွန်ဆုံးဖြစ်လှ အစေအပါးရံရွေသာသာပေါ့"

"ဟဲ့ ခင်နု ဆိုတဲ့ ကိုယ်လုပ်လေး ဟောဒီမှာ သေချာကြည့်စမ်း မြွေဟောက် တကောင်လို ညှို့ငင်ဖမ်းစားနိုင်တဲ့ မဖျားရဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို ဒီမျက်ဝန်းတွေနဲ့ပေါ့ ကုန်းဘောင်ဧကရာဇ်ကြီး တို့သားအဖကို ဖမ်းစားပြီး ကုန်းဘောင်နန်းရိုးက မိန်းမသားတွေအပေါ်ကို အနိုင်ယူသွားခဲ့တာ မယ်မင်းလည်း မဖျားလို ဖြစ်ချင်ရင် မဖျား လိုကြိုးစားပေရော့"

"မယ်မင်းကို မဖျား အဲ့ဒီပညာရပ်တွေ သင်ကြားပေးမယ် ကံကောင်းလို့ အထွတ်အထိပ်ရောက်ခဲ့ရင်တော့ မဖျားအလိုအတိုင်း လိုက်နာမယ်လို့ ကတိပေးရမယ်"

"မဖျားအလိုဆိုတာလည်း တခြားမဟုတ်ပေဘူး မဖျား အရွယ်လည်းကြီးပြီ မောင်ဝိုင်းနေတဲ့ အမရပူရမှာ မပျော်ပိုက်ဘူး မဖျားမွေးဌာန ရွှေဝမှာသာ စံလိုတယ် မယ်မင်း အထွတ်အထိပ်ရောက်ရင် မဖျားဆန္ဒအတိုင်းပြည့်စေမယ်လို့ ကတိပေးနိုင်ပါစ"

"ထွတ်ချာရှင်ဖျား ဆန္ဒအတိုင်းပြည့်စေပါမယ်လို့ ခင်နု ကတိပေးပါရဲ့ဖျား"

"မယ်မင်းလှ မယ်မင်းလှ တို့များ ကစားခဲ့ကြတဲ့ ကမ္ဗုအရှင် ယှဥ်ပြိုင်ပွဲမှာ ဒီတကြိမ်ဘယ်သူအနိုင်ရမလဲဆိုတာ သိစေရမယ်"

ခင်နုထံမှ ကတိ စကားသံကို နားဆင်ရသည်၌ အမယ်ကြီးသည် အားရဝမ်းသာဖြင့် တကိုယ်တည်း ကြုံးဝါးလိုက်လေသည်။ သို့ရာတွင် နှမြောဖို့ကောင်းသည်မှာ ထိုကြုံးဝါးသံကို တဖက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်သည် မကြားခဲ့ပေတကား။

#ကမ္ဗု့အရှင်မ
#မင်းနန်သူ

"ရှင်ဗိုင်းတုတ်"
(နန်းသက်အတိုဆုံးသော နန်းမတော်)

ကုန်းဘောင်နန်းဆက်မှာ ဘိုးတော်ဘုရား ရဲ့ နန်းမတော် မယ်လွန်းမယ် ဟာ နန်းမတော်ဘဝနဲ့ ၂၅ နှစ်ကြာ နန်းစံပြီး နန်းမတော်သက် အရှည်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် ဖောင်းကားမင်းရဲ့ မိဖုရားကြီး ရှင်ဗိုင်းတုတ် ကတော့ မိဖုရားကြီး ဘဝ ခုနစ်ရက်သာ နန်းစံခဲ့ရပြီး ကုန်းဘောင်သမိုင်းမှာ နန်းသက် အတိုဆုံး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

မိဖုရား ရှင်ဗိုင်းတုတ် ဟာ စဥ့်ကူးဘုရင် လက်ထက်မှာ နန်းမတော် ဖြစ်သူ အစ်မတော်ဝမ်းကွဲ မိဖုရားခေါင် ရှင်မင်း မျက်နှာနဲ့ နန်းတော်အနောက်ဆောင်မှာ စံခဲ့ရပါတယ်။

ဒီလိုအချိန်မှာပဲ စဥ့်ကူးဘုရင် ဟာ မင်းမယ်တော်၊ မင်းမိဖုရား၊ မင်းသမီး အပေါင်းတို့နဲ့ အညာသီဟတော အရပ်ကို ဘုရားဖူး ထွက်တော့ ရှင်ဗိုင်းတုတ်ဟာ အနောက်ဆောင်မှာ ချန်နေရစ်ခဲ့ပြီး ဖောင်းကားရွာနေ မင်းသားမောင်မောင်ကို လှမ်းလင့်ခေါ်ဆောင်ကာ နန်းတွင်းလာစေခဲ့ပါတယ်။

ရှင်ဗိုင်းတုတ် နဲ့ အချိန်အဆက်ပြုပြီး ရောက်ရှိ လာတဲ့ ဖောင်းကားစား ဟာ အရက်မူးလို့ ပြန်လာတဲ့ စဥ့်ကူးဘုရင် အသွင်နဲ့ ဟန်ဆောင်ရုပ်ဖျက်ပြီး နန်းမြို့တံခါး ဖွင့်စေကာဖြင့် ထီးနန်းကို ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ခဲ့ပါတော့တယ်။

ဒါနဲ့ပဲ ဖောင်းကားမင်းဟာ မိမိကို နန်းရအောင် ကူညီပေးတဲ့ ရှင်ဗိုင်းတုတ် ကို မိဖုရားကြီး အရာထားလို့ နန်းတက်လာခဲ့ပါတယ်။

သို့ပေမယ့် ဖောင်းကားမင်းလက်က ထီးနန်းကို စစ်ကိုင်းဖက်ကမ်းမှ ဘထွေးတော်ဗဒုံမင်း လာရောက်သိမ်းပိုက်လို့ ခုနစ်ရက်သာ ရှည်ကြာခဲ့ပါတယ်။

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ဖောင်းကားမင်းရော မိဖုရားကြီး ရှင်ဗိုင်းတုတ် ရော ဗဒုံမင်းရဲ့ အမိန့်နဲ့ ရေချစီရင်ခံခဲ့ရပြီး ကုန်းဘောင်သမိုင်း မှာ နန်းသက်အတိုဆုံး မင်း၊ မိဖုရားဘဝကို ရောက်ခဲ့ရပါတော့တယ်။

#မင်းနန်သူ

"အဖဘုရင် မရှိလျှင် သား ဘုရင်ဖြစ်ရသည့်ထုံး"

ကံရာဇာငယ်က ဆင်းသက်လာတဲ့ မြန်မာ့ ထီးနန်းမှာတော့ "အဖ မရှိ သား ဘုရင်ဖြစ်ရရိုး" ထုံးစံ သီးခြား မသတ်မှတ်ပေမယ့် ကံရာဇာကြီး က ဆင်းသက်လာတဲ့ ရခိုင်နန်းဆက်မှာတော့ "အဖမရှိ သား ဘုရင်ဖြစ်ရရိုး" ရယ်လို့ သီးခြား သတ်မှတ်ထားပါတယ်။

ဒါကြောင့် တပင်ရွှေထီး လက်ထက် မှာ နတ်ရွာစံ ရခိုင်ဘုရင့်ညီတော်က နတ်ရွာစံ ရခိုင်ဘုရင့် သားတော် လက်က ထီးနန်းကို ရယူလိုဇောနဲ့ တပင်ရွှေထီး ထံ ခိုဝင်လို့ စစ်အကူအညီ တောင်းခဲ့ဖူးပါတယ်။

ဒါပေမယ့်လည်း "အဖမရှိ သားသာဘုရင်ဖြစ်ရရိုး" ရခိုင်နန်းရိုးအဆက်ရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံကို မင်းတြားရွှေထီး သိရှိပြီးတဲ့နောက်မှာ စစ်ကိုရုတ်သိမ်းလို့ ထိုဓလေ့အတိုင်း ဖြစ်စေခဲ့ပါတယ်။

ကံရာဇာကြီးရဲ့ ညီတော် ကံရာဇာငယ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ အနေနဲ့ သို့ကလို ထုံးဓလေ့ သီးခြား မသတ်မှတ်ပေမယ့်လည်း အဖရဲ့ နန်းပလ္လင်ကို သားတော်က ပဲ အများအားဖြင့် ဆက်ခံလေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒီလို ဆက်ခံလေ့ ရှိတဲ့ အလေ့အထ ဟာ ကုန်းဘောင်ခေတ်ကို တည်ထောင်တဲ့ အလောင်းမင်းတြား လက်ထက်အရောက်မှာတော့ တရားဝင် ငြင်းပယ်ခံရပါတယ်။

ဒါကြောင့် အလောင်းမင်းတြားဟာ သားတော်များ အစဥ်အတိုင်း နန်းတက်စေရမယ် ဆိုပြီး သားတော် ခြောက်ပါးကို အစဥ်အတိုင်း နန်းလျာထားလို့ နန်းတက်ခွင့် ပြုခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒုတိယမြောက်သားတော် ဆင်ဖြူရှင်လက်ထက်မှာတော့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ခမည်းတော်ရဲ့ မိန့်မှာချက် ဓလေ့ထုံးကို ဖျက်သိမ်းလို့ သားတော်ကိုသာ အိမ်ရှေ့နှင်းခဲ့ပါတယ်။

ထို့အတူ အလောင်းမင်းတြား သားတော် ဗဒုံမင်းဟာလည်း ဒီဓလေ့ကို လက်မခံဘဲ ရှေးအစဥ် ကံရာဇာကြီးတို့က ဆင်းသက်လာတဲ့ ရခိုင်နန်းတွင်းအတိုင်း "အဖထီးနန်း သားကိုသာ ဆက်ခံစေရမယ်" ဆိုတဲ့ဓလေ့ကို ကျင့်သုံးပြီး သားတော် ကိုသာ အိမ်ရှေ့နှင်းခဲ့ပါတယ်။

#မင်းနန်သူ

"ကြေးတိုက်တော်မှာ နန်းတွင်းသုတ်သင်ပွဲ မဖြစ်ခဲ့ပါ"

သီပေါဘုရင် နန်းတက်စမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ မင်းညီမင်းသား အပါးလေးဆယ် စီရင်ခံရမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကြေးတိုက်အတွင်း က ကျောက်ဖျာပေါ်မှာ စီရင်ခံသွားရတယ်လို့ လူအများဟာ ယူဆတွေးထင်နေကြပါတယ်။

ဒါတွင်မက ထိုအချိန်က အစီအရင်ခံရတဲ့ မင်းဆွေမင်းမျိုးတွေကိုလည်း ယခုအချိန်တိုင် ကြေးတိုက်အတွင်း မှာ မကျွတ်လွတ်ဘဲ စိတ်စွဲ ကျန်နေရစ်သေးတယ်ဆိုပြီး နန်းတော်အတွင်းက ကြေးတိုက်ကြီးကို ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ နေရာတခုအဖြစ် လက်ညှိုးထိုးနေကြပါသေးတယ်။

အမှန်တကယ်တော့ မင်းညီမင်းသားတွေ အားလုံး အဆုံးစီရင်ခံခဲ့ရတဲ့နေရာဟာ ကြေးတိုက်တော်မှာ မဟုတ်ဘဲ နန်းတော်အရှေ့ သစ်တပ်အပြင် ရွေးတော်ယူတံခါး လက်ယာမှာ ရှိတဲ့ ရာဇဝတ်ရုံး အပါးက အကျဥ်းထောင်ကြီးထဲမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်။

ဒီတုန်းက ကြေးတိုက်တော်မှာ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ မင်းညီမင်းသား တွေကို မယ်တော်ဘုရား အိမ်ဖြူတော်ဦး ကျနေတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရာဇဝတ်ရုံးအနီးက အကျဥ်းထောင်ဆီ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ မြောက်ဆောင်တော်မိဖုရားဟောင်း အမှူးထားတဲ့ အဖမ်းဆီးခံ မင်းမိန်းမတစုကိုလည်း စလေမြို့ဝန်အိမ်ကနေ ရာဇဝတ်ထောင်အနိီးက ထောင်ကြီးဆီကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ပါတယ်။

ဒီလို ရွှေ့ပြောင်းဖို့အတွက်နဲ့ လက်သုံးတော်ကြီးများဟာ လူအင်အားလေးရာ အထိ အသုံးပြုခဲ့ရပါတယ်။

သို့ကလို နန်းတော်နဲ့လှမ်းရာ သစ်တပ်အပြင် ကို မင်းညီမင်းသားတွေ ရောက်ရှိပြီဆိုမှပဲ ညအခါမှာ တိတ်တဆိတ် ခေါ်ထုတ်လို့ အဆုံးစီရင်ပြီး ရွေးတော်ယူအုတ်မြို့ရိုးနဲ့ သစ်တပ် အကြား မြေကွပ်လပ်မှာ ကျင်းတူးလို့ မြှုပ်နှံပစ်ခဲ့ပါတယ်။

ပြီးတဲ့အခါမှာ အပေါ်ကနေ မြေသားသိပ်သည်းစေဖို့အတွက် လက်သုံးတော်များဟာ ဆင်နဲ့နင်း မြေဖို့ခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ညအခါ တိတ်တဆိတ်နဲ့ အလျင်အမြန် ပြီးဆုံးဖို့ ဆောင်ရွက်ရတာဖြစ်လို့ နန်းသွေး မြေမကျရဆိုတဲ့ လုပ်ထုံးနည်းများကို မသုံးနိုင်ဘဲ ဓားနဲ့ ပိုင်းခဲ့ရတယ်လို့လည်း ပြောဆိုကြပါသေးတယ်။

ပုံ- မင်းညီမင်းသား တွေ စီရင်ခံရတဲ့ နေရာဆိုပြီး မှားယွင်းဖော်ပြထားသော ကျောက်ချပ်နှင့် ကြေးတိုက်အတွင်းပိုင်း

ကိုးကား
ကုန်းဘောင်ဆက်မဟာရာဇဝင်ကြီး တတွဲယတွဲ

ဦးမောင်မောင်တင်

#မင်းနန်သူ

"ရတနာရွှေပုံ အထက် မဟေသီဘိသိက်သွန်းလောင်းရာဝယ်"
~~~~~~~~~~~~~~~

ကုန်းဘောင်ခေတ် သာယာဝတီမင်းလက်ထက်မှာ မုဒ္ဓာဘိဘိက်ခံယူရတဲ့ နန်းမတော်ကြီး ကျပင်းခေါင်ဖျား နည်းတူ နန်းရသုံးပါးနဲ့ ဒေဝီဘွဲ့ခံ နန်းဆွယ်မိဖုရားနှစ်ပါး တို့ကို ရတနာအစုအပုံထက် နေစေပြီး မဟေသီဘိသိက်တော် သွန်းလောင်းပေးခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် မြောက်နန်းရှင်ရွှေပုံ၊ အလယ်နန်းရှင်ရွှေဦး၊ အနောက်နန်း မမြလေး၊ မင်းခင်းမိဖုရား မင်းမြနွယ်နဲ့ ဗန်းမော်မိဖုရား ဥပေါတရာ တို့ဟာ ဘုရင်မင်းမြတ် ရဲ့ တိုင်းပြည်ထူထောင်ဖက် မိဖုရားခေါင်ကြီးတွေ မဟုတ်လို့ ဘိသိက်ခံစဥ်မှာ ပလ္လင်ပေါ် တက်ရောက်ခွင့်မရပါဘူး။

ဘိသိက်ခံရာ ရေသဖန်းအင်းပျဥ်းတော် အထက်မှာသာ မိဖုရားငါးပါး ပေါင်းစုထိုင်ရပါတယ်။

ပြီးတဲ့အခါမှာ ရတနာအစုအပုံ အထက် ဘိသိက်သွန်းတယ်လို့ ဆိုတဲ့အတိုင်း ရှေ့တော်မှာ အိတ်နီနဲ့ထည့်ထားတဲ့ ရွှေချိန် ၁၀ ၊ သန္တာလုံးရေ ၁၀၀၊ ပတ္တမြားလုံးရေ ၁၀၀ တို့ကို ရွှေကလပ်နဲ့တင်ဆောင်ထားရှိပေးရပါတယ်။

ဒါကြောင့် မိဖုရားငါးပါးကို ရတနာအစုအပုံထက် ဘိသိက်သွန်းလောင်း ရတယ်လို့ ရာဇဝင်ဆရာတို့ အဆိုရှိခဲ့ကြပါတယ်။

ဒီမဟေသီဘိသိက်ကိုပဲ သာယာဝတီမင်းရဲ့ မြေးတော် သီပေါမင်းလက်ထက်မှာလည်း မိုင်းနောင်ထိပ်စုဖုရား နဲ့ မြတောင်ထိပ်စုဖျား နှစ်ပါးကို မိဖုရားခေါင် တင်မြှောက်ရာမှာ သွန်းလောင်းခဲ့ကြပြန်ပါသေးတယ်။

ဒီနေရာမှာ မိုင်းနောင်ထိပ်စုဖုရား နဲ့ မြတောင်ထိပ်စုဖျား တို့ ဟာ ဘုရင်ရဲ့တိုင်းပြည်ထူထောင်ဖက် မိဖုရားခေါင်တွေအဖြစ် လျာထားခံရတာမို့ အခမ်းအနားကို မိဖုရားခေါင်အဆင်တန်ဆာ မဟာလတ္တာနဲ့ အတူ မှန်နန်းတော် ဘမရာသနပလ္လင်တော် အထက်မှာ တက်ရောက်လို့ သွန်းလောင်းခံ ခဲ့ကြပါတယ်။

#မင်းနန်သူ

"တောင်ဆောင်တော်မိဖုရားကြီး ရှင်မယ်အောင်"
(ထားထားတော်၏ ဘွားတော်ကြီး)

ထားထားတော်(ကျပင်းခေါင်ဖျား) ရဲ့ ဖခင် ပုဂံဘုရင်ခံကြီး ဟာ ဘိုးတော်ဘုရားရဲ့ မင်္ဂလာအိမ်တော်ပါ တောင်ဆောင်တော်မိဖုရား က မွေးဖွားခဲ့တဲ့ သားသမီးလေးပါး အနက်က အကြီးဆုံးသားကြီးဖြစ်ပါတယ်။

မိဖုရားကြီးမှာ သားတော်ကြီး ပုဂံဘုရင်ခံအပြင် သမီးတော်ယောမင်းသမီး၊ သားတော် သန်လျင်မင်းသား၊ သားတော် ကနောင်မင်းသားဆိုပြီး သားသမီး လေးပါး ရှိခဲ့ပါတယ်။

မိဖုရားကြီးဟာ ဘိုးတော်ဘုရားရဲ့ မင်္ဂလာအိမ်တော်ပါ မိဖုရား ဖြစ်ပေမယ့် လစ်လပ်လေ့ရှိတဲ့ နန်းရအရာတွေကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်းမခံရဘဲ ဆောင်ရဘဝ နဲ့သာ နိဂုံးချုပ် သွားခဲ့ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့် မိဖုရားကြီးရဲ့ မြေးတော် မြစ်တော်တွေကတော့ ကုန်းဘောင်နှောင်းပိုင်းမှာ အဆင့်မြင့်ဆုံးသော နေရာတွေကို ရယူပြီး နတ်ရွာစံ ဘွားတော်ကြီးကို မျက်နှာပွင့်စေခဲ့ပါတယ်။

သားတော်ပုဂံဘုရင်ခံက မွေးတဲ့ မြေးမတော်ကြီး မင်းမြတ်ရွှေ(ထားထားတော်) ဟာ သာယာဝတီမင်းရဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးအဖြစ်နဲ့ ကုန်းဘောင်သမိုင်း မှာ ဘုန်းကြီးခဲ့ရသလို မြေးမတော်အငယ်ဖြစ်တဲ့ ဘိုးတော်ချစ် မင်းသမီး (တင်တင်လေး) ဟာလည်း စစ်ကိုင်းမင်းရဲ့ မြောက်နန်းမိဖုရားကြီး အရာ ရယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ထို့အတူပဲ သမီးတော် ယောမင်းသမီး ကမွေးတဲ့ မြေးမတော် ရွှေနန်းယူဟာလည်း စစ်ကိုင်းမင်းရဲ့ အလယ်နန်းမိဖုရားကြီး အဖြစ်နဲ့ ကုန်းဘောင်သမိုင်း မှာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ရပါသေးတယ်။

သို့ကလို မြေးမတော် အသီးသီး နန်းရဘဝကို ရယူခဲ့ရုံတင်မကဘူး မြေးမတော်ကြီးကမွေးတဲ့ မြစ်တော် မောင်လူကလေး နဲ့ စုစုကြီး ဟာလည်း ကုန်းဘောင်နန်းပလ္လင်မှာ မင်း၊ မိဖုရားခေါင် တွေအဖြစ် အသီးသီးစံစားသွားလို့ ဘွားတော်ကြီးကို ဂုဏ်တင့်စေခဲ့ပြန်ပါတယ်။

#မင်းနန်သူ

"ရွှေကျိုင်းလေးချက် အရှင် ဟန်လင်းသခင်"
~~~~~~~~~~~~~~

ဟန်လင်းမိဖုရားဟာ မိုးမိတ်စော်ဘွားဆက် သမီးကညာဘဝ ကလာသူဖြစ်လို့ မြန်မာနန်းတွင်းမှာ ရုပ်ရည်ချောမော သူအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သလို ဘိုးတော်ဘုရားရဲ့ အချစ်တော်ခံ မိဖုရားကြီးလည်းဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်နဲ့ ဘိုးတော်ဘုရားရဲ့ မိဖုရားတွေထဲမှာ ဟန်လင်းမိဖုရားဟာ နန်းရဆောင်ရမိဖုရားများ ပြီးရင် ရာထူးအမြင့်ဆုံးသော မိဖုရားကြီးဖြစ်ပါတယ်။

မိဖုရားကြီး ဟာ ဘိုးတော်ဘုရားရဲ့ မင်္ဂလာအိမ်တော်ပါ ဆောင်ရမိဖုရားများ နဲ့အပြိုင် ရွှေကျိုင်းလေးချက်အထိ သုံးစွဲခွင့်ရခဲ့သူလည်းဖြစ်ပါတယ်။

အကယ်၍ မိဖုရားကြီးသာ သူ့အထက်က နန်းရဆောင်ရမိဖုရားတွေ ကံတော်ကုန်တဲ့အထိ အသက်ရှည်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သမီးကညာတွေကို နန်းရဆောင်ရ မပေးရ ဆိုတဲ့ ထုံးဓလေ့ကို ပယ်ဖျက်ပြီး ကုန်းဘောင်သမိုင်းမှာ ပထမဦးဆုံး နဲ့ နောက်ဆုံးသော သမီးကညာ ဆောင်ရမိဖုရား အဖြစ် တက်လှမ်းလာ နိုင်ဖွယ်ရှိပါတယ်။

ဒါပေမယ့် မိဖုရားကြီး ဟာ သက်ရွယ်တော် ငယ်ငယ်နဲ့ လွန်ခဲ့ရရှာတာမို့ ဆောင်ရနန်းရအရာ တက်လှမ်းမသာခဲ့ပါဘူး။

(အမရခေတ်မှာ ထင်ရှားခဲ့တဲ့ မြတောင် မကွေး ကြံညှပ် ဓနုဖြူ စတဲ့ မင်းသမီးညီအစ်မ တွေဟာ ဟန်လင်းမိဖုရားကြီးရဲ့ သမီးတွေပဲဖြစ်ပါတယ်)

#မင်းနန်သူ