Wisdom English Class

# # ပညာရှိ လိပ်ကြီးနဲ့ လောဘကြီးတဲ့ မြေခွေး

တစ်ခါတုန်းက တောအုပ်တစ်ခုထဲမှာ **ပညာရှိ လိပ်ကြီး** တစ်ကောင် ရှိပါတယ်။ သူက အသက်လည်းကြီးပြီ၊ အတွေ့အကြုံလည်းများတော့ တောက သတ္တဝါတွေက ပြဿနာရှိတိုင်း သူ့ဆီ လာပြီး အကြံဉာဏ်တောင်းကြတယ်။ လိပ်ကြီးကလည်း အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ပညာရှိရှိ အဖြေပေးလေ့ရှိပါတယ်။

တစ်နေ့မှာတော့ **လောဘကြီးတဲ့ မြေခွေး** တစ်ကောင်က လိပ်ကြီးဆီ ရောက်လာပါတယ်။ မြေခွေးက လိပ်ကြီးရဲ့ အခွံမာကြီးကို မြင်တော့ အံ့ဩသွားပြီး "လိပ်ကြီးရေ၊ ခင်ဗျားရဲ့ အခွံမာကြီးက ဘာနဲ့လုပ်ထားတာလဲ။ ဒီလောက်မာတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရတာလဲ" လို့ မေးပါတယ်။

လိပ်ကြီးကလည်း ပြုံးပြီး "ဒါက ငါ့ရဲ့ အိမ်လည်းဖြစ်သလို၊ ငါ့ရဲ့ အကာအကွယ်လည်းဖြစ်တယ်" လို့ ဖြေပါတယ်။

မြေခွေးက ပိုပြီး စပ်စုချင်စိတ် ပေါ်လာပါတယ်။ "ဒါဆို ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်ကို အမြဲသယ်ထားရတာပေါ့။ အရမ်းလေးလောက်မှာပဲနော်။ အဲ့ဒါကြီးကို ဘယ်လိုများ သက်တောင့်သက်သာ သယ်သွားနိုင်တာလဲ" လို့ ထပ်မေးပါတယ်။

လိပ်ကြီးက မြေခွေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ရိပ်မိပါတယ်။ မြေခွေးဟာ သူ့လို အကာအကွယ်မျိုးကို ရချင်နေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မြေခွေးရဲ့ လောဘကိုလည်း သူသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် လိပ်ကြီးက "မခက်ပါဘူး မြေခွေးလေးရယ်။ ငါက ဒီအခွံကြီးကို သယ်ထားရတာ လေးတယ်လို့ မခံစားရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်ပေးတဲ့ အရာဖြစ်နေလို့ပဲ" လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြပါတယ်။

မြေခွေးကတော့ အဲ့ဒီလို ပညာရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမဝင်တော့ပါဘူး။ "ဒါဆို အဲ့အခွံကြီးကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါလား။ ခင်ဗျားမှာ အခွံရှိစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားထက် ပိုငယ်တော့ အခွံကြီးကို ပိုပြီး လိုအပ်ပါတယ်" လို့ တောင်းဆိုပါတော့တယ်။

လိပ်ကြီးက "ဒါက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ မြေခွေးလေးရဲ့။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဖယ်ထုတ်ပြီး မင်းကို ပေးလို့မရဘူး" လို့ ပြန်ဖြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောဘကြီးတဲ့ မြေခွေးကတော့ လက်မခံဘဲ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေပါတော့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မြေခွေးက ဒေါသတကြီးနဲ့ လိပ်ကြီးရဲ့ အခွံကို ဆွဲချွတ်ဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။ ဒါပေမဲ့ လိပ်ခွံက အရမ်းမာနေတာကြောင့် မြေခွေးရဲ့ သွားတွေနဲ့ လက်သည်းတွေသာ ပဲ့ပြီး ကျိုးသွားပါတယ်။ မြေခွေးဟာ အနာတရနဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားရပါတော့တယ်။

လိပ်ကြီးကတော့ သူ့ရဲ့အခွံမာထဲမှာ လုံခြုံစွာနေနိုင်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အခွံဟာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းသတ္တိနဲ့ အကာအကွယ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို မြေခွေးက နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ လောဘကြောင့် သူသာ ဒုက္ခရောက်သွားပါတယ်။

# # # ဒီပုံပြင်က ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာ

* **လူတစ်ဦးစီမှာ ကိုယ်ပိုင်အားသာချက်တွေ ရှိကြတယ်။** တခြားသူရဲ့ အားသာချက်ကို မနာလိုပြီး လုယူဖို့ ကြိုးစားရင် ကိုယ်တိုင်သာ နာကျင်ရလိမ့်မယ်။
* **လောဘက ဒုက္ခပေးတတ်တယ်။** မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာကို လိုချင်တပ်မက်နေရင် နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်တိုင်သာ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်။
* **ပညာရှိတဲ့သူဟာ ကိုယ်ပိုင်တန်ဖိုးကို သိတယ်။** လိပ်ကြီးဟာ သူ့ရဲ့ အစွမ်းသတ္တိကို သိတဲ့အတွက် အမြဲလုံခြုံနေခဲ့တယ်။

This is the story of Chen Si, a quiet guardian of the Yangtze River Bridge in Nanjingdubbed the Angel of Nanjing.

For over two decades, Chen has made the grueling trek across the bridge almost every weekend, ten times a day in his red volunteer uniform emblazoned with cherish life every day. He scans faces, reads posture, and approaches the lostthose lingering without spirit, teetering on the edge. He talks them down, pulls them back, even holds their lives in his hands. Hes saved an astonishing 469 lives since 2003.

His mission doesnt stop at rescue. Chen uses his own savings to get survivors food, housing, tuitionwhatever gives them a foothold back on solid ground.

In a city where the Yangtze Bridge stands as one of the worlds most frequent su***de sites, Chens quiet presence is a lifelinehumanity in the face of despair.

Shout out to my newest followers! Excited to have you onboard! Ruth Lasi, Wutt Hmone Phoo