Mandy Peper

Als ik kon toveren maakte ik zichtbaar voor wie de standaard nooit gaat werken. Gewoon dat je dan glitters geeft als je niest ofzo. -en we dan van elkaar weten aaaah jij ook.

Niet dat ik mensen aan wil wijzen maar ik zou zo graag willen dat de vrouwen die niet gemaakt zijn om in de standaard te passen niet eerst door schade en schande wijs hoeven te worden. Dat ze niet eerst 3 businesscoaches of marketingfiguren nodig heeft om te concluderen dit gaat niet werken. Stappenplannen, zelfverzonnen methodes, frameworks blueprint ga zo maar door het werkt niet voor je.

En dit is het ding - de groep voor die dat opgaat... is niet groter dan 3% dus tsja als wat voor 97% werkt dat bij jou niet doet... dikke kans dat jij gaat twijfelen.

En precies daar schuilt het gevaar.
Want dat vage grootste gevoel - dat je meer te brengen hebt? Dat klopt.
En de wereld heeft je nodig - harder dan ooit.

Maar hoe breng je dat vage grote gevoel tot iets wat mensen ook daadwerkelijk kopen.

Part 2/6 A whole new world

Iedereen mag haar eigen waarheid hebben. (Uhuh…)
Tot die waarheid lijnrecht tegenover die van jou staat. Dan wordt het ineens een stuk ingewikkelder.
Want wat als iemand een keuze maakt die jij werkelijk niet begrijpt… zonder dat diegene zichzelf voor de gek houdt?

Wat als iemand iets doet wat jou enorm triggert...en volledig aligned is?

Wat als iemand schaamteloos commercieel is...én een diepe connectie heeft met spirit?

Wat als iemand een miljoen wil verdienen...niet vanuit een wond, bewijsdrang of tekort...maar gewoon omdat ze daar fu***ng veel zin in heeft?

Wat als iemand ergens mee stopt...en het géén vermijding is?

Wat als iemand ergens juist in blijft...en het géén angst is?

Wat als iemand een compleet andere waarheid leeft dan jij...

Dáár wordt het interessant.
Want zolang de ander ongeveer hetzelfde wil, voelt, gelooft en belangrijk vindt als jij... is het vrij makkelijk om ruimdenkend te zijn.

Of nouja eigenlijk doe je maar alsof.

Je werkelijke draagkracht wordt pas zichtbaar wanneer iemand iets belichaamt wat schuurt met jouw werkelijkheid.

En kijk dan eens wat er gebeurt.

We worden ongemakkelijk.
En weten niet hoe snel we dat weer moeten wegpoetsen.

Dus maken we de ander verklaarbaar.
Ze zit nog in haar ego.
Ze handelt vanuit een wond.
Ze is niet volledig belichaamd.
Ze is nog niet zover.
Ze vermijdt iets.
Haar energie klopt niet.
En hoppa.
Ongemak opgelost.

Je hebt de ander geformuleerd tot een verklaring die weer past in jouw wereldbeeld en jezelf ontslagen van het dragen van ongemak.

En jezelf daarmee opnieuw aan de goede kant van de streep gezet.

Misschien is dát waarom we zo graag analyseren. Niet omdat we de ander werkelijk begrijpen.

Maar omdat de volledige werkelijkheid van de ander soms meer van onze draagkracht vraagt dan we beschikbaar hebben.

Want iemand werkelijk laten bestaan… zonder haar te hoeven verklaren, corrigeren, diagnosticeren, redden of rangschikken...vraagt nogal wat.

To be continued