At Change

Waar we ons bij Stichting Mijn Masker Af inzetten om het bespreekbaarder te maken dat niet altijd alles even lekker of goed gaat. Vooral ook laten zien dat dit bij veel mensen het geval is en dat er altijd mogelijkheden zijn. Dit brengt vaak al heel wat positiefs teweeg!
Maar ik weet ook dat alleen maar blijven praten je niet altijd verder helpt. Praten zorgt bij mij in elk geval voor een blokkade naar mijn echte binnenste. Er worden zogezegd maar een beperkt aantal lagen bereikt. En laat nu net de kern dieper liggen.

In mijn werk maak ik daarom ook gebruik van beweging. Vooral in het lichaam. Om zo tot de diepere, intuïtieve en/of onbewuste lagen te komen. Om zo beweging in die lagen, in je lijf en hoofd te krijgen.

Maar wat als je lichaam niet meer in staat is om echt te bewegen. Vooral vrij te bewegen? Wanneer bewegen juist zorgt voor vastlopende systemen of opholslaande systemen?

Normaal gesproken 'grijp' ik ook naar muziek. Via muziek maken komen de diepere lagen ook in beweging. Vooral met eigen composities. Geen woorden, maar noten. Klanken. Die vaak nog zoveel meer zeggen dan woorden. Dingen, gevoelens, emoties, sensaties die niet te (be)vatten zijn met woorden.

Maar wat als je lichaam ook geen muziek aankan? Wanneer elke noot en klank al te veel zijn. Wanneer je naar geen één muziekstuk kunt luisteren. Wanneer dit je al uitput of dit zorgt voor een grote fysieke crash? Dan zit je vast. Je interne wereld, je hele systeem. Zelfs je eigen muziek, gekomen uit je eigen binnenste, is teveel.

Maanden heb ik o.a. geen muziek kunnen verdragen. Ook niet die van mezelf. Bijna geen geluid en prikkels in het algemeen. Leven in het donker en in stilte. Maar toen er beweging mocht komen in mijn interne systemen was dit als een van de eerste dingen te merken in de muziek. Mijn eigen muziek. De eerste prikkels die er weer bij mochten komen waren mijn eigen klanken. De beweging zette zich voort. Moeilijk in alle diepte uit te leggen in woorden. Maar gelukkig mocht er ook weer beweging komen in het creëren. En het creëren zorgt weer voor extra beweging.

Een fantastische cirkel waar ik nu dankbaar gebruik van maak.
Binnenkort heb ik hier nog iets leuks over te melden ⏰ 😄
Voor nu mogen jullie het met deze nieuwe creatie doen👇🎵

ERROR!

Kan wel genieten van het brengen van error in de hersenen van andere mensen. Misschien helpt het ook wel dat ik dit zelf (gedeeltelijk) heb gemaakt en iets minder error ervaar…

Afgelopen week heb ik een ‘nieuw’ nummer gemaakt. Tijdens het spelen en beluisteren merk ik dat ik mijn voeten/been niet stil kan houden. Het meebewegen op de begeleiding is onweerstaanbaar. Iets met het “Groove” fenomeen?

Van anderen krijg ik de reactie dat ze, in meer of mindere mate, error krijgen van dit stuk. En dit ook blijven houden. Zeker als ze het nummer waar deze compositie een sterke afgeleide van is (Comptine d’un autre été, Yann Tiersen) heel goed kennen. Kon het natuurlijk niet laten om de reacties te analyseren en te verklaren. Want hé, psychologie en werking van hersenen zijn altijd interessant, zeker in combinatie met muziek 😉🤓

Hoe beter ze het nummer kennen, hoe groter de error lijkt wel. In dit geval de sensorische predictie error of voorspellingsfout. Onze hersenen zijn kampioen in het proberen te voorspellen van wat we gaan horen, zien of ervaren. Wanneer de verwachting niet overeenkomt met de realiteit ontstaat er een error in het systeem: de predictie error. Dit is ook de kern van ons leren, want het dwingt ons om de aandacht er bij te houden en om ons systeem te updaten. En blijkbaar creëert het spelen van een heel herkenbaar akkoordenpatroon en begeleiding een verwachting in het brein van sommige mensen die niet blijkt te kloppen met de bijbehorende noten. Dus error 🤯

Gelukkig zorgen errors ervoor dat het allemaal interessant blijft.

Muziek als een andere manier van bewegen🙏

Denken in wat mogelijk is, in de praktijk

Tijdens het bewegen, in dit geval de pumptrack, komen vaak de beste ideeën omhoog. Zeker als je samen de hersenen hun werk laat doen.
Zo ook gisteren:
Zou je ook met een elektrische driewieler over de baan kunnen scheuren? 🏎️💨

Daar komen we maar op een manier achter.
Maar hoe krijgen wij die driewieler in handen?
Dit vergde wat tactische voorbereidingen.
Hoe gaan we dit aanpakken?
Wat vergroot de kans dat we daadwerkelijk op een driewieler komen te zitten?
Hoe is de interactie tussen onze tactiek en onze al bekende reputatie bij de ontvanger/het doelwit (altijd uitstekend natuurlijk 😉)?
Als we A doen gecombineerd met onze reputatie, wat zal dan de meest waarschijnlijke reactie zijn.
En wat als we B doen? Of zelfs C?
Plan C: gewoon de driewieler pakken zonder te vragen vonden we allebei niet ethisch verantwoord. We gingen echt voor toestemming.
Uiteindelijk zijn we voor het meest duidelijke en heldere plan gegaan: heel enthousiast en vriendelijk vragen. We schatten allebei in dat dit in combinatie met toch wel de nieuwsgierige aard van de ontvanger goed zou landen.
En met succes.
De driewieler op het parcours krijgen vergde ook wat planning, maar met zn drieën zijn we daar glansrijk in geslaagd.
Toen reed er een knalgele elektrische driewieler met vlaggetje over de baan 🥳

Voorbeeld van roeien met de riemen die je hebt?

Dus, kun je door wat van reden dan ook niet op een meer gangbaar vervoersmiddel over de pumptrack? Wellicht kan een elektrische driewieler uitkomst bieden. Beetje stuurskills wel aanbevolen 😉
Let op: safety first!