Dave Bautista

“THE BEST REVENGE? HINDI ANG GUMANTI “

Kapag nasaktan tayo, natural lang na maisip nating gumanti. Gusto nating maramdaman din nila ang sakit na iniwan nila sa atin. Gusto nating magsisi sila sa pagkawala natin.
Pero habang tumatagal, mare-realize mo na ang tunay na panalo ay hindi nanggagaling sa paghihiganti.
Ang pinakamagandang revenge ay ang unti-unti mong paghilom. Ang pagpili mong bumangon kahit mahirap. Ang pagkatuto mong ngumiti ulit, magmahal sa sarili, at mabuhay nang hindi na umiikot ang mundo mo sa taong nanakit sa'yo.
Huwag mong sayangin ang oras mo sa pagpapatunay ng halaga mo sa taong hindi ito nakita noon. Hayaan mong ang pagbabago mo, ang kapayapaan mo, at ang kasiyahan mo ang magsalita para sa'yo.
Dahil sa huli, ang pinakamalakas na revenge ay hindi ang makita ka nilang galit. Ang pinakamalakas na revenge ay ang makita ka nilang masaya, mas matatag, at hindi na sila kailangan sa buhay mo.

WAG KA MATAKOT MAG ISA

May mga pagkakataon sa buhay na mararamdaman mong nag-iisa ka.

Maaaring kakaunti ang sumusuporta sa iyo, o tila iba ang landas na tinatahak mo.

Ngunit tandaan, hindi sukatan ng tama o tagumpay ang dami ng kasama. Ang agila ay lumilipad nang mag-isa dahil kaya nitong abutin ang matataas na lugar.

Samantalang ang mga kalapati ay kadalasang lumilipad nang magkakasama para sa kanilang kaligtasan.

Huwag mong ikabahala kung minsan ay nag-iisa ka sa paggawa ng tama. Mas mahalaga ang iyong prinsipyo, pananampalataya, at layunin kaysa sa pagsunod sa karamihan. Hindi lahat ng sikat ay tama, at hindi lahat ng nag-iisa ay talunan.

Kung ang paglayo sa karamihan ang kailangan upang mapanatili ang iyong paninindigan, huwag kang matakot.

Mas mabuting lumipad na parang agila na may direksyon kaysa makisabay sa karamihan na walang malinaw na patutunguhan.

Manatiling matatag, sapagkat ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa dami ng kasama kundi sa tibay ng iyong pagkatao.

PARA SA AGRIKULTURA 🇵🇭

Today, we honor the dedication and hard work of our agriculturists, who continue to nourish communities and sustain the future of Philippine agriculture.

“REALITY”

Bachelor's degree in the Philippines only gives you a title, not money."

Nabasa ko lang 'to sa comment section, at napaisip ako.

Sa totoo lang, maraming graduates ang makaka-relate dito.

Hindi biro ang ilang taong ginugol sa pag-aaral.
May tuition.
May projects.
May requirements.
At may mga gabing halos wala nang tulog para lang makapasa.

Kaya noong nakuha mo na ang diploma mo, natural lang na umasa ka.

Na mas gaganda ang buhay.
Na mas madali kang makakahanap ng trabaho.
Na sapat na ang kikitain mo para sa mga pangarap mo.

Minsan, sobrang taas din ng tingin natin sa diploma na parang ito na ang siguradong susi sa tagumpay. Marami sa atin ang lumaki sa paniniwalang, "Mag-aral kang mabuti para magkaroon ka ng magandang trabaho at magandang buhay." At wala namang masama roon—iyan ang itinuro sa atin ng mga magulang at nakatatanda dahil iyon din ang realidad na alam nila.

Pero habang nagbabago ang panahon, nagbabago rin ang realidad.

Para sa marami, iba ang sumalubong pagkatapos ng graduation.

May degree na.
May diploma na.
Pero hirap pa ring makahanap ng trabahong maayos ang sahod.

At kung may trabaho man, minsan sapat lang para makaraos—hindi para umunlad.

Kaya naiintindihan ko kung bakit may mga nagtatanong kung sulit ba talaga ang lahat ng pinagdaanan nila.

Pero ito ang pananaw ko...

Ang diploma ay hindi garantiya ng malaking kita.

Hindi ito automatic ticket sa financial freedom.

Pero isa itong susi na puwedeng magbukas ng mga pintuan na maaaring hindi mabuksan kung wala ito.

Ang realidad, ang degree lang ay hindi sapat para manalo sa totoong laban ng buhay.

Habang tumatagal, may iba pang bagay na mas nagiging mahalaga:

✔️ Skills.
✔️ Experience.
✔️ Character.
✔️ Disiplina.
✔️ Communication.
✔️ Financial literacy.
✔️ At ang willingness na patuloy na matuto.

May mga bagay na hindi laging naituturo sa loob ng classroom—tulad ng tamang paghawak ng pera, pakikipag-usap sa tao, pagbebenta ng ideas, entrepreneurship, at kung paano gumawa ng iba't ibang source of income.

Hindi ibig sabihin na walang halaga ang edukasyon.

Ang punto lang, hindi dapat doon natatapos ang pagkatuto.

Kung ang school ang nagturo sa'yo kung paano makapasa sa exam, responsibilidad mo namang matutunan kung paano manalo sa buhay pagkatapos ng graduation.

Dahil may mga taong nakapagtapos pero tumigil na sa paglago.

At may mga taong ginamit ang diploma bilang simula pa lang ng mas malaking journey.

Kung graduate ka at pakiramdam mo wala pang nangyayari sa mga pinaghirapan mo, huwag mong husgahan ang buong kwento base lang sa chapter na kinaroroonan mo ngayon.

Hindi lahat ng resulta ay agad nakikita.

Minsan, dumarating ang opportunity kapag handa ka nang salubungin ito.

At minsan, ang susunod na hakbang ay hindi kapalit ng diploma—kundi dagdag na skills, dagdag na kaalaman, at dagdag na source of income.

Ang diploma ay maaaring magbigay ng titulo. Pero ang patuloy na pagkatuto at tamang pagkilos ang makakatulong sa'yo na bumuo ng buhay na gusto mo.

Patuloy lang.

Hindi pa tapos ang laban.
#