Czerwony Front

Kapitalizm jest w głębokim kryzysie, którego skutki najsilniej odczuwa młodzież. Powodów do radykalizacji nie brakuje: od fatalnych perspektyw zawodowych, przez kryzys mieszkaniowy mimo milionów pustostanów, po lęk przed wojną czy zapaścią klimatu.

Nie ma jednak co się biernie przypatrywać temu, jak garstka darmozjadów okrada nas z przyszłości. Widzimy inspirujące ruchy lokatorów w Hiszpanii czy młodzieży występującej przeciwko militaryzacji i polityce oszczędności we Francji i w Niemczech – a to dopiero początek.

Z tych wydarzeń płyną dwie ważne lekcje. Tu reformizm okazał się bezsilny wobec pazerności rentierów i spekulantów. Tam brutalność policji pokazuje, że państwo jest po prostu zorganizowaną przemocą klasy nad klasą. Zasadniczy wniosek? Nie przekonasz tygrysa do weganizmu. Nie pogodzisz pokojowo interesów tych, którzy pracują i tych, którzy na nich żerują w „demokratycznym” państwie. Rewolucja jest koniecznością, bez której wolność, pokój czy sprawiedliwość pozostaną pustymi frazesami przysłaniającymi klasową tyranię.
Na szczęście coraz więcej ludzi zaczyna dostrzegać, co kryje się za tymi frazesami. Jesteś jednym z nich? Studiujesz? Studiowanie nie musi być kilkoma latami walki o przetrwanie i wiernopoddańczego znoszenia samowoli biurokracji tylko po to, by bić się o darmowy staż z setkami innych absolwentów. Może ono, i powinno, kształcić przyszłych budowniczych lepszego świata. O ten świat trzeba jednak zawalczyć. Do tej walki potrzeba organizacji.
Dlatego w nowym roku akademickim znajdziecie nas na uczelniach w całym kraju, gdzie będziecie mogli porozmawiać z nami, zdobyć nasze materiały, współtworzyć z nami koła marksistowskie lub po prostu do nas dołączyć.

Jeśli nas jednak nie znajdziecie, lub nie ma nas jeszcze w waszym mieście – nic straconego! Na naszej stronie internetowej znajdziecie formularz zgłoszeniowy – wypełnijcie go już teraz!

Link znajdziecie w komentarzach

Przyszedł kolejny październik. W sklepach wiszą papierowe kościotrupy, jesieniary wyciągnęły jesionki, dynia wróciła do kawy, a Izrael do lania krokodylich łez nad rzezią niewiniątek tańczących pod murem obozu koncentracyjnego.

Od tragicznego wydarzenia, będącego dla niektórych początkiem historii, minęły 3 lata.

Tam, gdzie kiedyś stały miasta, dziś leży pustynia, a my dalej nie wiemy, dlaczego jedynym sposobem na uratowanie zakładników jest zbombardowanie w pył wszystkich budynków, w których mogą być przetrzymywani.

Niewyjaśnione pozostają też zasadność zasłaniania się „żywymi tarczami” przed armią, która zabija własnych cywili oraz rola wcześniaków w planowaniu zamachu na „jedyną demokrację na Bliskim Wschodzie”. Nadal widzieliśmy tylko wizualizacje tuneli pod szpitalami, bezwstydny rasizm i gorzkie łzy osamotnionego Eda Sheerana.

Obiektywnie (tj. według byłej pierwszej damy USA Hillary Clinton) największą ofiarą nieprzerwanego ludobójstwa pozostaje reputacja Izraela.

Tym z was, którzy są zmęczeni imperialistycznym koszmarem bez końca i oczekiwaniem na przebłysk sumienia czy choćby pomyślunku ze strony miłościwie nam panujących elit, podpowiadamy, że strajk pracowników bydgoskiego Nitrochemu wbiłby gruby klin prosto w syjonistyczną machinę mordu. Klucz do pokoju na Bliskim Wschodzie i wszędzie indziej, do wolnej Palestyny, leży w rękach klasy robotniczej – nie tych, którzy zarabiają na cierpieniu.

Link do wydarzenia w komentarzu.

🚩AI - Marksistowska analiza🚩

Sztuczna inteligencja z każdym dniem coraz bardziej wkracza w nasze życie, a media przedstawiają ją jako bezstronną technologiczną rewolucję, która wkrótce uwolni nas od ciężkiej pracy. Prawda jest jednak zupełnie inna. W warunkach kapitalizmu AI nie powstaje po to, by służyć społeczeństwu, lecz po to, by obniżać koszty pracy, zwiększać kontrolę nad pracownikiem i generować jeszcze większe zyski dla korporacji. Przy tym wielkie firmy technologiczne inwestują w siebie nawzajem, aby potrzymać ten bardzo chaotyczny biznes, przyczyniając się do tworzenia słynnej „Bańki AI”.

Podczas gdy korporacje bogacą się na wywłaszczaniu z nas owoców naszej pracy i danych, proletariuszom grozi masowe bezrobocie, presja na obniżanie pensji i nowa forma cyfrowego wyzysku. To nie technologia jest naszym wrogiem, ale stosunki produkcji, w których jest wykorzystywana. W rękach kapitału AI służy do zastępowania i dyscyplinowania klasy robotniczej. Natomiast w rękach społeczeństwa socjalistycznego mogłaby stać się narzędziem prawdziwej emancypacji i skrócenia czasu pracy.

Kapitalizm po raz kolejny pokazuje, że nie potrafi wykorzystać postępu technicznego dla dobra ludzi. Zamiast dobrobytu dostajemy lęk o jutro i jeszcze większe nierówności. Aby zrozumieć, dokąd zmierza ten proces i jak możemy się przed nim bronić, musimy sięgnąć po jedyne skuteczne narzędzie analizy — marksizm.

Przyjdź 24.10 o 16 na Jesionową 9A, porozmawiaj z nami, zadaj pytania i przekonaj się, jak wygląda rozwój sztucznej inteligencji z perspektywy klasy robotniczej.

Razem możemy zmienić bieg historii - organizuj się z nami!
Dołącz do Czerwonego Frontu na Śląsku! Napisz do nas w wiadomości prywatnej lub dołącz przez formularz na stronie: https://czerwonyfront.org/dolacz-do-nas/

Niedawno rząd Polski ogłosił utworzenie nowego organu – Ministerstwa Praw… to znaczy Centrum Walki z Dezinformacją. Władzy żarty się ewidentnie trzymają. Wbrew jakże bojowej nazwie nie ma to być organ kompensujący niedociągnięcia ABW czy innych służb. Nie. Ma to być ciało opiniodawczo-doradcze przy Ministerstwie Cyfryzacji. Każdy kij ma dwa końce, więc równie dobrze CWD może nosić nazwę Urzędu ds. Jedynie Słusznych Opinii. Co zabawniejsze, w komunikacie obwieszczającym jego utworzenie jedno ze zdań się powtarza. W końcu powtarzanie to podstawa dobrej propagandy.

Na czym ma polegać to opiniowanie i doradztwo? Powiedzieliśmy, że CWD nie będzie wchodziło w buty służb. Ma za to współpracować – z nimi, MSZ oraz instytutami badawczymi. Jego zadaniami ma być „edukacja [społeczeństwa] i rozwój kompetencji medialnych, zwiększanie przejrzystości i odpowiedzialności platform informacyjnych oraz budowa odpowiedniej architektury i mechanizmów działania państwa”. Wszystko zaś zgodnie z „europejskimi standardami ochrony praw podstawowych, wolności słowa oraz przejrzystości procesu decyzyjnego”.

Urocze. Gadanie o „odpowiedzialności” konstrukcjami bezosobowymi. Metafora na metaforze metaforą pogania. Przełóżmy z nowomowy na polski. Centrum będzie współpracować ze służbami, by móc śledzić i karać za niewygodne opinie. Ma współpracować z MSZ, by Polska mogła skuteczniej szerzyć swoją propagandę na Białorusi (NEXTA, Biełsat), a nikt nie mącił zaufania do „sojuszników” z Izraela, USA, NATO i UE. W nauce wspomniane służby pomogą tropić nieprawomyślność i podkopywanie lobbystów, by sankcjonować różne szykany, oczywiście w majestacie prawa – a o to tym łatwiej, gdy na naukę brak środków, które zamiast tego trafiają na zbrojenia.

Społeczeństwo ma być zastraszane, aż w końcu ta ciemna masa nauczy się widzieć we wszystkim, co w jakikolwiek sposób podważa rację stanu burżuazji element „wojny informacyjnej”, która miałaby stanowić przedsionek walki zbrojnej!

Tradycyjne media mają nie wychylać się i nie mówić źle – o wpływie zbrojeń na budżet, o problemach wojennych Ukrainy, o budowie państwa policyjnego – nie żeby były do tego specjalnie skore… W mediach społecznościowych należy spodziewać się wzmożonej aktywności fajnopolackich botów, zmasowanego zgłaszania niewygodnych treści lub wprost łaszenia się do big techów, by wprowadziły „weryfikację wieku” (ergo tożsamości) i cenzurę prewencyjną.

Wreszcie państwo ma stworzyć urzędy, przepisy i procedury od ustalania, co wolno mówić.

Wszystko zgodnie z najlepszymi standardami wyjmowania myślozbrodniarzy spod prawa – od propalestyńskich dziennikarzy skazywanych na niebyt bez procesu, poprzez domniemanie winy wprowadzane przez klasę Epsteina pod pretekstem „ochrony dzieci”, po zamykanie staruszków protestujących przeciwko ludobójstwu.

Klasa panująca chce, byśmy się bali. Zasługuje tylko na to, by ją obśmiać i wywieźć na śmietnik historii. Robimy to w artykule wstępnym naszej gazety, już dostępnym na naszej stronie.

Link do artykułu znajdziecie w komentarzach.

Od początku września napięcia społeczne w Francji narastają z dnia na dzień. W chwili pisania tego tekstu dziesiątki tysięcy licealistów w całym kraju wychodzą na ulice, domagając się godziwych warunków nauki. Rząd reaguje obelgami i represjami policyjnymi.
29 września wielu uczniów dołączyło do potężnej mobilizacji strażaków i pracowników sektora publicznego.

Związek zawodowy CGT w TotalEnergies – którego szefowie zgarniają miliardy euro nadzwyczajnych zysków kosztem społeczeństwa – wzywa wszystkich pracowników firmy do strajku 8 października. W sektorze prywatnym trwają lub są planowane inne akcje protestacyjne, zwłaszcza w odpowiedzi na plan masowych zwolnień w firmie Sodexo.

Wreszcie wezwania do udziału w mobilizacji zaplanowanej na 17 października są szeroko rozpowszechniane w mediach społecznościowych. Bezpośrednią przyczyną tej inicjatywy jest gwałtowny wzrost cen paliw, który dotyka zdecydowaną większość pracowników, rzemieślników, sklepikarzy i rolników. Trudno przewidzieć, co wydarzy się 17 października i w kolejnych dniach. Jednak fakt, że wezwania opublikowane na TikToku odniosły tak wielki sukces w ciągu zaledwie kilku dni, jest wyrazem ogromnego gniewu w społeczeństwie.

W tym kontekście rząd przygotowuje cięcia budżetowe w wysokości 54 miliardów euro kosztem pracowników i klasy średniej. Z punktu widzenia klasy panującej cięcia te są absolutnie konieczne, aby ograniczyć deficyt finansów publicznych, a tym samym wzrost oprocentowania długu publicznego. Z punktu widzenia mas wyzyskiwanych i uciskanych są jednak prowokacją i kolejnym powodem do mobilizacji.

Zapraszamy do zapoznania się z tekstem naszej francuskiej sekcji do którego link znajdziecie w komentarzach.

Kolejne programy cięć wywołują w społeczeństwie narastające fale sprzeciwu. Szczególnie w Europie, gdzie, przynajmniej na papierze, stan gospodarki wydaje się nie najgorszy – na giełdzie mamy przecież potężne wzrosty! A dobrze znany jest przecież fakt, że właśnie to definiuje stopień dobrobytu danego społeczeństwa. Dlaczego więc przeciętny robotnik nie odczuwa efektów nawet najznakomitszych wyników giełdowych? Możliwe, że nie może się już nawet nazwać stricte robotnikiem, bo zakład, w którym pracował, postanowił zlikwidować etaty nieprzynoszące korzyści w gospodarce, której głównym motorem rozwoju stała się zbrojeniówka. Ale co z tego? – zapyta burżuazja – powinien on przecież w takiej sytuacji zwyczajnie zagryźć zęby! W imię ojczyzny, w imię Boga, bo Putin, bo jesteśmy przecież na skraju wojny z Rosją…

Każdy powód wydaje się wystarczająco dobry, by uderzyć we wszystko, co wywalczyliśmy z wielkim trudem w ostatnich dziesięcioleciach. Militaryzm będzie uważany za słuszny tak długo, jak będą znajdowali posłuch „lewicowi” liderzy robotników broniący go w interesie wąskiej grupy podżegaczy wojennych – lub aż nie skompromitują się tym sposobem doszczętnie i oddadzą pole populistycznej prawicy.

Jedyną gwarancją pokoju jest strach panówtego świata przed zorganizowanym, rewolucyjnym proletariatem. Na pytanie jak z imperializmem walczyć odpowiada Julian Marchlewski, wielki polski bolszewik, w swojej broszurze „Imperializm czy socjalizm”, której fragmenty przeczytacie już teraz na naszej stronie.

Link w komentarzu.

Sytuacja w okupowanym przez Pakistan Kaszmirze jest na krawędzi. Ruch masowy, który kształtował się przez ostatnie trzy lata i który obecnie osiągnął rewolucyjne rozmiary, nabiera tempa. Wraz ze wzrostem jego liczebności rosną również jego żądania. Poprzez takie działania rzucił on wyzwanie władzom kaszmirskim i rządowi Pakistanu.

Początkowo postulaty skupiały się na przywróceniu dopłat do pszenicy i energii elektrycznej, ale obecnie obejmują one również inne kwestie społeczne, takie jak miejsca pracy i prawa demokratyczne. Ponieważ bezrobocie wśród młodzieży jest dwukrotnie wyższe od średniej krajowej, to właśnie młodzi ludzie stoją na czele tej walki, wraz z kobietami, które wykazują największą determinację.

Rząd centralny z kolei jasno dał do zrozumienia, że zamierza krwawo stłumić ruch, wykorzystując pełną siłę państwa przeciwko protestującym. W rezultacie w sporadycznych starciach zginęło ponad 100 osób, co stanowi najwyższą liczbę ofiar śmiertelnych od dziesięcioleci.

Klasa rządząca rozumie, że masowe niepokoje w tak zwanym „Azad” („Wolnym”) Kaszmirze są kontynuacją masowych rewolucyjnych zamieszek, które przetoczyły się przez Bangladesz, Sri Lankę i Nepal w ciągu ostatnich dwóch lat. Takie rewolucyjne wybuchy masowe sprawiają, że nie mogą spać spokojnie.

Ruch w Kaszmirze ponownie rozgorzał na początku czerwca tego roku, a masowe protesty, demonstracje i strajki sparaliżowały cały region. Protestujący ustawili blokady drogowe, aby uniemożliwić przybycie uzbrojonych posiłków rządowych. Są one przejaw kształtującej się dwuwładzy.

Link do reszty artykułu w komentarzu.