Strefa Psa

🍂🐾Jesień czas zacząć z Luną ❤️🍁🐶

❤️🐾Bruno prawdziwie uśmiechnął się do mnie🐶🥰
Co jest w tym najtrudniejsze do zrozumienia dla człowieka?
Że ten uśmiech nie był dowodem na to, że wszystko jest w porządku. Był dowodem na coś innego — że mimo trudnych doświadczeń w dotychczasowym życiu Bruno nadal ufa ludziom. A teraz jeszcze trafił do cudownej rodziny😍
Pies 🐕, który w pierwszej minucie oferuje kontakt, daje nam coś, czego nie da się wytrenować w miesiąc: kredyt zaufania. A z kredytem zaufania pracuje się zupełnie inaczej niż z psem, który najpierw musi się przekonać, że nie zrobimy mu krzywdy.
Bruno, dziękuję za to, że od pierwszej minuty byłeś po mojej stronie z tym swoim prawdziwym psim uśmiechem🐾

🐾☀️z Frankiem życzymy udanego weekendu i uważajcie na zdrówko🐶🍁🍂

😍Dziękuję cudownej Pani Ewie Dados i TVP3 Lublin za zaproszenie do programu „Halo, Seniorzy!" i spotkanie ze wspaniałymi gośćmi programu w czwartkowy wieczór🐾

Rozmawialiśmy o czymś, co jest mi bardzo bliskie — o tym, co obecność psa🦮realnie daje człowiekowi.

Seniorom daje zaskakująco dużo: rytm dnia i powód, żeby wstać. Ruch, który nie wymaga motywacji, bo pies po prostu czeka przy drzwiach. Dotyk i kontakt, którego w samotności często brakuje. Rozmowy na spacerze z sąsiadami, których inaczej by nie było. I poczucie, że jest się komuś potrzebnym — to chyba najważniejsze🐕‍🦺.

Podkreślałam też drugą stronę: dobór psa do możliwości opiekuna to nie detal, tylko podstawa. Spokojny, dorosły pies o przewidywalnym charakterze bywa znacznie lepszym wyborem niż szczeniak. A plan „co się stanie z psem, jeśli coś się stanie mnie" powinien być przemyślany od pierwszego dnia🥰🐶.

🧠🐶Wiedza to jedyny bagaż, którego nie trzeba nigdzie dźwigać 🙂
Kolejny webinar za mną — tym razem o potrzebach psów w świetle dobrostanu gatunku🐾👩‍🎓

🐾 Zanim nauczysz psa czegokolwiek, daj mu poczucie bezpieczeństwa

Kiedy przychodzi do mnie opiekun z problemem, rzadko rozmawiamy najpierw o komendach. Rozmawiamy o tym, czy jego pies czuje się przy nim bezpiecznie i jak wygląda wzajemna relacja.

To brzmi miękko, ale ma bardzo twarde podstawy. Psychologowie zwierząt opisali w relacji pies–człowiek mechanizm znany wcześniej z badań nad małymi dziećmi: obecność bliskiej osoby działa jak punkt zaczepienia. Pies, który go ma, dłużej próbuje rozwiązać trudne zadanie, szybciej wraca do równowagi po stresie i mniej boi się nowego. Ten sam pies bez swojego opiekuna obok — po prostu rezygnuje.

Nie jest to kwestia charakteru. To kwestia tego, czy ma się na kim oprzeć.

A na czym stoi to poczucie bezpieczeństwa?

Na przewidywalności. Pies uczy się nas czytać znacznie szybciej, niż my uczymy się czytać jego. Zbiera dane: co się dzieje, kiedy jest zmęczony, kiedy się przestraszy, kiedy czegoś nie rozumie. Jeśli za każdym razem dostaje spójną odpowiedź — buduje zaufanie. Jeśli raz dostaje wsparcie, a raz szarpnięcie za smycz, buduje czujność. To dwie zupełnie różne psy w tym samym ciele.

Pies nie mówi naszym językiem i nigdy nie będzie. Cały ciężar tłumaczenia spoczywa na nas — na tym, czy zauważymy oblizywanie nosa, zesztywnienie, odwrócenie głowy, zanim zamienią się w warknięcie. Opiekun, który to widzi i reaguje w porę, daje psu więcej niż jakikolwiek kurs posłuszeństwa.

🔑 Dlatego nad relacją pracuje się od pierwszego dnia, a nie od pierwszego kłopotu.

Bezpieczeństwo nie jest nagrodą za dobre wychowanie. Jest warunkiem, żeby wychowanie w ogóle miało sens. I najtaniej wychodzi wtedy, kiedy inwestujemy w nie od początku — zamiast odbudowywać zaufanie po latach nieporozumień.

Twój pies nie potrzebuje idealnego opiekuna. Potrzebuje takiego, na którym może polegać. ❤️ Pozdrawiamy z Phoebe😍🐩

😍🐶Tym razem zagościły u nas cudownie dwie dziewczynki - Daisy i Lusia🫶🐾 - CHIHUAHUA — najmniejszy pies świata z charakterem, który nie mieści się w torebce😀
Rasa, o której „wszyscy wiedzą wszystko”, a mało kto zna jej wzorzec. Nadrabiamy 👇
Chihuahua nosi nazwę największego stanu Republiki Meksyku 🇲🇽
FCI podaje, że psy te żyły najprawdopodobniej w stanie dzikim, a oswojone zostały przez tubylców w okresie cywilizacji Tolteków. W mieście Tula żył ozdobny pies zwany Techichi, którego podobizny wykorzystywano jako element dekoracji budowli. Kamienne wizerunki sprzed wieków przedstawiają psy uderzająco podobne do dzisiejszej chihuahuy.
Do Europy i USA rasa trafiła dopiero w XIX wieku, kupowana od mieszkańców stanu Chihuahua — stąd nazwa, którą znamy dziś.

„Bardzo odważny” w praktyce oznacza psa🐶, który nie ma pojęcia, że waży 2 kg. Chihuahua nie skaluje reakcji do swojego rozmiaru — reaguje tak, jak pies czterdziestokilogramowy. Problem w tym, że jej sygnały ostrzegawcze są zwykle ignorowane, wyśmiewane albo „rozwiązywane” podniesieniem psa na ręce.
Efekt? Pies uczy się, że warczenie nic nie daje, a jedyną skuteczną strategią jest eskalacja. Tak powstaje mit „złej chihuahuy”. To nie kwestia rasy — to kwestia niesłuchania psa.

Co warto robić: ✅ traktować ją jak psa, nie jak akcesorium — chodzenie na własnych łapach to podstawa ✅ socjalizować mądrze, z zachowaniem dystansu i możliwości wycofania ✅ czytać sygnały uspokajające i reagować na nie, zanim pojawi się warkot ✅ dawać pracę węchową i myślenie — mały pies to nadal pies użytkowy w środku ✅ szelki zamiast obroży (delikatna tchawica) i ciepłe okrycie zimą.
Chihuahua to nie zabawka, tylko sprawny, inteligentny i bardzo emocjonalny pies, który zasługuje na to, żeby być rozumiany, a nie noszony🥰👍🐕.

😍🐶kilka słów od Dorci na temat habituacji szczeniąt często mylonej z socjalizacją. 🐾 Habituacja szczeniaka, czyli dlaczego pierwsze tygodnie ważą na całym psim życiu. Czasem można porównać do gąbki bo chłonie wszystko ale są to pozytywy i negatywne sytuacje z życia. Nicnierobienie (obserwacja świata przez psa) to też trening.
🗣️Odkurzacz, winda, kratka czy studzienka na chodniku, hulajnoga, która przemyka obok⛹️‍♂️🛴. Dla dorosłego, pewnego siebie psa to tło. Dla psa, który nie miał okazji tego poznać w odpowiednim momencie – to zagrożenie.
Najkrócej habituacja - to proces przyzwyczajania szczeniaka do bodźców niespołecznych: dźwięków, podłoży, przedmiotów, miejsc, zapachów. Socjalizacja dotyczy kontaktów – z ludźmi, psami, innymi zwierzętami.
Najbardziej plastyczny okres w rozwoju psa przypada mniej więcej między 3. a 12.–16. tygodniem życia. Wtedy mózg szczeniaka 🐕domyślnie traktuje nowość jako coś neutralnego, wartego sprawdzenia. Po zamknięciu tego okna nowe bodźce zaczynają być klasyfikowane jako potencjalnie groźne – i każde kolejne oswajanie kosztuje wielokrotnie więcej pracy.
Jakość, nie ilość - nie chodzi o odhaczenie stu bodźców w miesiąc. Chodzi o to, żeby każde spotkanie z nowością kończyło się dla szczeniaka spokojem. Zasady są proste:
obserwuj mowę ciała – ogon, uszy, oddech, tempo ruchu,
pozwól psu podejść samemu, nigdy nie ciągnij i nie wnoś na siłę,
skracaj dystans - nie czas, kończ - zanim szczeniak się zmęczy, a
po każdej sesji – odpoczynek i sen.
Wrzucanie przestraszonego szczeniaka w środek galerii handlowej to nie habituacja. To zalewanie bodźcami i najkrótsza droga do lęku, który zostaje na lata.
Dobrze zhabituowany szczeniak nie staje się psem, który niczego się nie boi. Staje się psem, który potrafi się otrząsnąć👍🐶.

🐶🐾😊udanego weekendu dla wszystkich życzymy z Molly i Marvelem@😍