Centrum NBAS

“Metoda kangurowania” nazywa się tak ze względu na analogię do kangurów, które noszą swoje niedojrzałe młode w specjalnej torbie na brzuchu, zapewniając im bliskość, ciepło i ochronę.
Nazwa wywodzi się bezpośrednio z naturalnego zachowania kangurzyc – maluchy rodzą się bardzo wczesne i dojrzewają w torbie matki, co przypomina kontakt „skóra do skóry” rodzica z wcześniakiem przykrytym ubraniem lub kocem. Termin „Kangaroo Mother Care” (KMC) powstał w latach 70. XX wieku w Kolumbii, gdy lekarze (m.in. dr Edgar Rey Sanabria) z braku inkubatorów zalecili matkom noszenie dzieci w ten sposób.
Metoda zyskała nazwę od tego „kangurzego” przytulania, podkreślając stabilizację termiczną i więź, co później potwierdziła WHO w standardach opieki. Dziś stosowana globalnie, także u ojców.

Serdecznie zapraszamy na kurs NBO który odbędzie się 23-24 maja 2026 r. w Warszawie. Zapraszamy do zapisów, które możliwe są przez formularz zgłoszeniowy zamieszczony poniżej!

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSdeQeZEjgOSEqTrPym8h6mU5ESncEoz9DERmhfcDfFgKANivw/viewform?usp=publish-editor

Do zobaczenia!

Metoda kangurowania, czyli kontakt „skóra do skóry” między wcześniakiem a rodzicem, przynosi liczne korzyści potwierdzone badaniami naukowymi.
U wcześniaka kangurowanie pomaga regulować tętno, temperaturę ciała i oddech, co skraca czas hospitalizacji maluszka. Poprawia też przyrost masy ciała, wzmacnia odporność, redukuje ból oraz zmniejsza poziom kortyzolu czyli „hormonu stresu”.
U matek kangurowanie zwiększa produkcję oksytocyny, czyli „hormonu miłości” co wspiera laktację, obkurczanie macicy. U obojga rodzicow zaś zmniejsza ryzyko depresji poporodowej oraz pomaga budować więź emocjonalną z dzieckiem.

Ta metoda jest szczególnie polecana na oddziałach neonatologicznych, ale świetnie sprawdzi się u wszystkich nowo narodzonych dzieci!

W tej wersji wycielam o skracaniu hospitalizacji, bo o tym juz bylo wyzej

Jednym z najczęstszych problemów, z jakimi przychodzą do nas rodzice niemowląt, jest sen malucha. Spotkanie z rodziną to zawsze okazja do poznania jej indywidualnej historii i konkretnego dziecka. W trakcie spotkania dzielimy się tym, co wiemy o śnie niemowląt — wiedza ta pomaga rodzicom radzić sobie z lękiem, niepokojem i poczuciem bezradności.
• Sen noworodka nie ma rytmu okołodobowego, lecz około 4‑godzinny.
• Dzieci po urodzeniu przesypiają mniej więcej tyle samo godzin w dzień i w nocy, budząc się co około 3 godziny na posiłek.
• Podobnie jak dorośli, mają dwa rodzaje snu: sen głęboki i sen płytki.
• W fazie snu głębokiego maluch oddycha równomiernie, niemal się nie porusza, czasem można zauważyć ssanie lub uśmiech. Dociera do niego wtedy niewiele bodźców z otoczenia.
• Sen płytki u niemowląt charakteryzuje się dużą aktywnością — dziecko oddycha nieregularnie, porusza się, a pod powiekami widać szybkie ruchy gałek ocznych. Czasem oczy są otwarte, słychać różne dźwięki, a nawet płacz. Wystarczy drobny hałas lub błysk lampki nocnej, by malec się obudził.
• Fazy te następują po sobie falami — przejście od snu płytkiego do głębokiego zajmuje niemowlęciu około 60 minut i w tym czasie może dojść do wybudzenia.
• Sen płytki u najmłodszych dzieci stanowi około 80% całego snu (ok. 12 godzin), podczas gdy u dorosłych to jedynie około 2 godziny w ciągu nocy.
• Dorosły potrafi płynnie przechodzić od jednej fazy do drugiej, natomiast noworodek i małe dziecko dopiero się tego uczą.
• Stopniowe dostrajanie się niemowlęcia do rytmu snu i czuwania, według którego toczy się życie rodzinne, jest procesem niezbędnym do prawidłowego rozwoju. Zanim jednak do tego dojdzie, rodzice muszą poznać i zrozumieć, jak wygląda sen ich dziecka, oraz nauczyć się wspierać je w samodzielnym zasypianiu.
• Marzeniem rodziców jest, by ich pociecha jak najszybciej przesypiała noce. Z badań wynika jednak, że nie należy się tego spodziewać przed ukończeniem przez dziecko 6. miesiąca życia.
• Zapotrzebowanie na sen jest sprawą indywidualną — zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Zależy od uwarunkowań genetycznych, temperamentu oraz umiejętności zasypiania.
• Tylko około 30% sześciomiesięcznych maluchów przesypia całą noc, choć wszystkie dzieci mają do tego predyspozycje.
• Rytuały i codzienne schematy są dla malca bardzo ważne. Wie, że po kolacji następuje kąpiel, masaż, czytanie bajek i sen. Choć czasem trzeba elastycznie zmienić obowiązujący rytuał, to właśnie on pomaga dziecku porządkować świat.

Dziadkowie w życiu noworodka to skarb !
Jeśli mogą być obecni w jego życiu do pierwszych dni życia są wsparciem przede wszystkim dla jego rodziców. Mogą odciążyć ich z codziennych zajęć domowych (posiłki, codzienne prace domowe). Mogą aktywnie włączyć się w opiekę nad starszym rodzeństwem maluszka, by uatrakcyjnić mu czas oczekiwania na powrót mamy z braciszkiem/ siostrzyczka do domu. Zadbać by starszak w bezpiecznej atmosferze mógł wyrazić swoje emocje związane z nowa sytuacja w jakiej się znalazł.
Gdy noworodek znajdzie się już w domu, dziadkowie od pierwszych chwil wspierają budowanie więzi rodzinnych, międzypokoleniowych. Śpiewanie tradycyjnych kołysanek, opowieści o rodzinie, dzielenie się doświadczeniem sprawia, że maluch zostaje włączony w system rodzinny. Spokojny, ciepły głos, delikatny dotyk wspiera rozwój malucha. Wspólna obserwacja malca, realna pomoc w opiece nad nim (pomoc w wyciszaniu, spacery, pierwsze zabawy) wspierają rozwój dziecka a rodzicom daje chwile wytchnienia, tak bardzo potrzebne w pierwszych tygodniach po porodzie.
Ważne by to wszystko działo się z aprobatą rodziców. Dziadkowie którzy okazują szacunek dla decyzji rodziców, szanują ich granice, staja się nieocenioną pomocą, skarbem dla swoich dzieci i wnuków.