Formed

Czy można oczekiwać wysokiej jakości opieki, pomijając warunki, w których każdego dnia pracuje personel?

W szpitalu psychiatrycznym dobrostan pracowników nie jest wyłącznie zagadnieniem z obszaru HR. Jest jednym z elementów wpływających na bezpieczeństwo, ciągłość i jakość opieki. To personel przez całą dobę obserwuje zmiany w stanie pacjentów, reaguje na napięcie i sytuacje kryzysowe, prowadzi rozmowy, wykonuje procedury, uzupełnia dokumentację i podejmuje decyzje wymagające uważności, empatii oraz odporności psychicznej.

Badania dotyczące psychiatrycznej opieki zdrowotnej wskazują na szczególne obciążenia tej pracy: dużą odpowiedzialność, nieregularny system zmianowy, stałą konieczność uważnej obserwacji pacjentów, reagowanie na sytuacje napięcia lub zagrożenia bezpieczeństwa oraz znaczne obciążenie psychiczne związane ze specyfiką opieki.

Dodatkowym wyzwaniem bywają sytuacje, w których personel wie, jakiego wsparcia potrzebuje pacjent, ale ograniczenia czasu, organizacji pracy lub dostępnych zasobów mogą utrudniać zapewnienie opieki w takim zakresie, jaki pracownik uważa za właściwy.

Źle zaprojektowany oddział może każdego dnia dokładać personelowi kolejne, niepotrzebne obciążenia. Mogą to być dodatkowe odległości pokonywane podczas dyżuru, brak miejsca do spokojnego uzupełnienia dokumentacji, nieczytelny system przechowywania, mało intuicyjne wyposażenie czy nadmierny hałas. Odpowiednie zaplanowanie przestrzeni pozwala część z nich ograniczyć.

Dlatego warto przyjrzeć się kluczowym elementom organizacji przestrzeni, zadając sobie pytania:
🔹Czy punkt pielęgniarski wspiera obserwację, komunikację i szybkie reagowanie?
🔹Czy układ oddziału nie wymusza wielokrotnego pokonywania niepotrzebnych odległości?
🔹Czy wyposażenie znajduje się tam, gdzie rzeczywiście jest potrzebne?
🔹Czy stanowiska pracy są ergonomiczne?
🔹Czy hałas i oświetlenie nie zwiększają przeciążenia bodźcami?
🔹Czy personel ma w pobliżu oddziału miejsce, w którym może na chwilę usiąść, zjeść posiłek, przeprowadzić poufną rozmowę albo pobyć w ciszy?

Czytelny układ przestrzeni, dobra widoczność, łatwy dostęp do potrzebnych materiałów, ergonomiczne wyposażenie oraz dostępna strefa odpoczynku mogą ograniczać część obciążeń, które nie wynikają z samej istoty pracy, lecz z warunków jej wykonywania.

W analizujemy codzienne funkcjonowanie oddziałów z perspektywy pacjentów i pracowników. Nie zaczynamy wyłącznie od listy pomieszczeń oraz wyposażenia. Pytamy, gdzie powstają zbędne kroki, napięcie, hałas, ryzyko i utrudnienia, które można ograniczyć poprzez odpowiednie decyzje projektowe i organizacyjne.

W kolejnym poście z serii wyjaśnimy, czym jest Evidence Based Design i dlaczego warto korzystać z badań już na etapie projektowania przestrzeni i produktów medycznych.

SYMBIOmed z Atestem Higienicznym PZH

Po raz kolejny otrzymaliśmy formalne potwierdzenie, że marki własne powstają z myślą o rzeczywistych potrzebach placówek ochrony zdrowia.

SYMBIOmed to system mebli przeznaczony do pomieszczeń takich jak: gabinety zabiegowe i lekarskie, pomieszczenia przygotowania, nadzoru lub izolacji pacjenta, pomieszczenia bloku operacyjnego oraz oddziały anestezjologii i intensywnej terapii.

Meble wykonywane są z lekkiej płyty tworzywowej o gładkiej powierzchni, całkowicie odpornej na wilgoć oraz odpornej na uderzenia. Blaty wykonane są z corianu, którego nieporowata powierzchnia nie wchłania wody ani zanieczyszczeń. Ograniczona liczba nóg ułatwia sprzątanie przestrzeni pod zabudową, a wyjmowane wkłady szuflad pozwalają na ich dokładne czyszczenie i dezynfekcję. Zabudowy przygotowywane są na podstawie aranżacji pomieszczenia, która jest konsultowana z przyszłymi użytkownikami.

Ponownie uzyskany atest oznacza, że system SYMBIOmed odpowiada wymaganiom higienicznym i może być stosowany jako wyposażenie szpitali, przychodni, gabinetów stomatologicznych oraz laboratoriów - zgodnie z przeznaczeniem i warunkami określonymi w dokumencie.

📄 Atest nr: B.BK.60111.0075.2026
📅 Ważny do: 18 marca 2031 roku

Prywatność nie jest luksusem.

Na oddziale psychiatrycznym prywatność może być jednym z elementów wpływających na poczucie godności, bezpieczeństwa i zachowania choć części kontroli nad własną codziennością.

Prywatność nie zawsze oznacza możliwość zamknięcia drzwi. Może być wspierana również poprzez odpowiednią organizację przestrzeni i codziennych sytuacji na oddziale, takich jak:

🔸 rozmowa z personelem, której nie słyszą inne osoby
🔸 możliwość odpoczynku w ciszy
🔸 dostęp do miejsca na rzeczy osobiste
🔸 komfortowe warunki do przebierania się
🔸 kontakt z bliskimi
🔸 ograniczenie przypadkowego obserwowania przez innych pacjentów i osoby odwiedzające

W psychiatrii potrzeba prywatności powinna być rozpatrywana razem z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa, obserwacji pacjenta i organizacji pracy personelu. Nie oznacza więc odizolowania tylko świadome projektowanie różnych poziomów prywatności - od przestrzeni wspólnych, przez miejsca półprywatne, aż po obszary umożliwiające spokojną rozmowę lub wyciszenie.

Dlatego podczas planowania oddziału warto pytać:

🔸 Czy rozmowy dotyczące jego zdrowia są odpowiednio chronione?
🔸 Gdzie może bezpiecznie przechowywać osobiste rzeczy?
🔸 Czy ma możliwość przebywania w miejscach ciszy?
🔸 Jak zapewnić prywatność, nie utrudniając personelowi sprawowania opieki?

Odpowiedzi na te pytania mogą wpływać między innymi na funkcjonowanie oddziału, akustykę, rozmieszczenie stanowisk personelu, organizację stref wspólnych, wyposażenie pokoi oraz sposób przechowywania rzeczy osobistych.

W analizujemy potrzeby pacjentów i personelu placówek psychiatrycznych. Chcemy lepiej rozumieć, w których momentach subiektywne poczucie prywatności jest szczególnie ważne. Sprawdzamy również, jak można je wspierać poprzez odpowiednie decyzje projektowe i organizacyjne, także wtedy, gdy pacjent pozostaje pod stałą opieką i nadzorem personelu.

W kolejnym materiale z serii przyjrzymy się dobrostanowi personelu jako jednemu z elementów wpływających na jakość opieki, szczególnie w wymagających realiach pracy na oddziałach psychiatrycznych.

Waszym zdaniem, obecnie w jakich sytuacjach na oddziale najtrudniej jest zadbać o prywatność pacjenta?

Czy doświadczenie pacjenta zaczyna się dopiero w chwili rozpoczęcia terapii?

W psychiatrii zaczyna się znacznie wcześniej.

Tworzą je pierwsze minuty po wejściu na oddział, sposób przyjęcia, komunikacja z personelem, możliwość zachowania prywatności, poziom hałasu i światła, poczucie bezpieczeństwa oraz to, czy pacjent ma choć niewielki wpływ na swoją codzienność.

To właśnie oznacza – całościowe doświadczenie osoby korzystającej z opieki. W psychiatrii przestrzeń nie jest jedynie tłem leczenia. Może pomagać ograniczać nadmiar bodźców, wspierać poczucie godności i bezpieczeństwa oraz ułatwiać personelowi organizację codziennej pracy.

Dlatego planowanie oddziału nie powinno rozpoczynać się wyłącznie od powierzchni pomieszczeń, listy wyposażenia i wymagań technicznych.

Powinny pojawić się również pytania:
🔸Jak wygląda dzień pacjenta?
🔸W których miejscach traci on poczucie prywatności?
🔸Co wywołuje napięcie lub dezorientację?
🔸Czego potrzebuje personel, aby sprawnie i bezpiecznie pracować?
🔸Jak przestrzeń wpływa na relacje?

W prowadzimy badania z udziałem pacjentów i personelu placówek psychiatrycznych. Ich celem jest przełożenie rzeczywistych potrzeb użytkowników na konkretne decyzje projektowe i organizacyjne.

Dzięki temu możemy patrzeć na inwestycję szerzej niż tylko przez pryzmat wyposażenia. Analizujemy sposób funkcjonowania oddziału, potrzeby jego użytkowników oraz zależności pomiędzy przestrzenią, organizacją opieki i codziennym doświadczeniem pacjenta.

W najbliższym czasie będziemy poruszać temat , aby mówić między innymi o prywatności, bezpieczeństwie, regulacji bodźców, przechowywaniu rzeczy osobistych, potrzeb personelu i projektowaniu przestrzeni wspierającej humanizację opieki.

Dobrze zaprojektowany oddział to miejsce, które odpowiada na potrzeby ludzi.

Jak sądzicie, o który element Patient Experience można bardziej zadbać już dziś?

Za nami kluczowy etap modernizacji jednej z dużych placówek medycznych w Polsce.

Dobrze zaprojektowana przestrzeń medyczna to coś więcej niż układ pomieszczeń, wyposażenie i technologia. To miejsce, które powinno być dostępne, bezpieczne i komfortowe dla wszystkich jego użytkowników - personelu i pacjentów.

Dlatego dostępność nie powinna być dodatkiem do projektu. Powinna być jego integralną częścią.

W tej realizacji szczególne znaczenie miały rozwiązania, które ułatwiają poruszanie się, korzystanie z przestrzeni i zachowanie większej samodzielności. To właśnie takie detale zwiększają komfort pacjentów, ułatwiają codzienną pracę personelu i wzmacniają poczucie bezpieczeństwa osób korzystających z placówki.

Jako patrzymy na inwestycje medyczne kompleksowo - od organizacji przestrzeni po elementy, które realnie wspierają codzienne funkcjonowanie szpitala.

Już niedługo pokażemy, jak te założenia przełożyły się na finalny efekt.