Minimal Line

Zmywarka na podwyższeniu! I serio, dlaczego nie robimy tak częściej?

To jeden z tych pomysłów, które w projekcie mogą wyglądać jak mały detal, a później okazują się czymś, co naprawdę zmienia codzienne korzystanie z kuchni.

Nie schylasz się za każdym razem, kiedy chcesz włożyć talerz, wyjąć kubek czy rozładować całą zmywarkę. Wszystko jest na dużo wygodniejszej wysokości, a pod spodem nadal zostaje miejsce, które można wykorzystać na szufladę.

Oczywiście taki układ trzeba zaplanować odpowiednio wcześnie - razem z zabudową, instalacjami i całą strefą zmywania.

Dlaczego więc tak rzadko ją podnosimy? 🤔
Głównie dlatego, że standardowo zmywarka trafia po prostu pod blat, a takie rozwiązanie wymaga wcześniejszego zaplanowania zabudowy i instalacji.

Trzeba sprawdzić wytyczne konkretnego modelu, szczególnie dotyczące odpływu, dopływu wody, ciężaru frontu i sposobu montażu, a sam mebel musi mieć odpowiednio stabilną konstrukcję. Ważna jest też wysokość - podnosimy zmywarkę na tyle, żeby ograniczyć schylanie, ale nadal wygodnie sięgać do górnego kosza.

I teraz jestem naprawdę ciekawa - znaliście wcześniej zmywarkę na podwyższeniu? A może właśnie dopisaliście ją do swojej listy „MUSZĘ MIEĆ” w przyszłej kuchni? 👀🤎
___________

Wiatrołap to pierwsze wnętrze, które widzimy po wejściu do domu. I choć zwykle nie spędzamy w nim dużo czasu, to właśnie on buduje pierwsze odczucie całej przestrzeni.

Tutaj zależało nam przede wszystkim na funkcjonalności: dużej strefie przechowywania, która pomieści wszystko to, czego nie chcemy oglądać na co dzień, oraz na wygodnym siedzisku. Miejscu, w którym można spokojnie zdjąć buty, odłożyć torbę czy na chwilę przysiąść przed wyjściem.

Udało nam się również wygospodarować miejsce na przeszklone drzwi pivotowe w białym okuciu. To jeden z tych elementów, który pełni konkretną funkcję, a jednocześnie sprawia, że architektura wnętrza staje się lżejsza. Szkło nie zamyka perspektywy, przepuszcza światło i pozwala zachować wizualny kontakt z dalszą częścią domu.

Całość jest bardzo spokojna. Jasne płaszczyzny zabudowy, miękkie linie, naturalne drewno, delikatna faktura ścian i ciepłe światło tworzą wnętrze, które nie próbuje zwracać na siebie uwagi za wszelką cenę.

Dobra architektura wnętrz nie kończy się przecież na tym, żeby było pięknie. Powinna prowadzić nas przez codzienność trochę niezauważalnie: dawać wygodę, porządek, odpowiednie światło, proporcje i poczucie spokoju.

Tutaj funkcjonalność nie konkuruje z estetyką. Jedno po prostu wynika z drugiego 🤍
__________

Gabinet Konrada będzie na co dzień służył do pracy w trybie home office. Ponieważ inwestorzy mają dużo książek, zaprojektowaliśmy pojemną biblioteczkę połączoną z zamkniętą zabudową. W szafach znajdzie się miejsce na zimowe ubrania i płaszcze, a także zapasowe ręczniki oraz pościel dla gości. Funkcjonalnie, spokojnie i z dużą ilością miejsca do przechowywania.

Jedno pomieszczenie w trzech funkcjach 🤍

Jestem neuroarchitektką. Co to właściwie oznacza?

Projektując wnętrza, nie skupiam się wyłącznie na tym, aby były piękne. Interesuje mnie przede wszystkim człowiek - jego emocje, codzienne potrzeby, sposób funkcjonowania i to, jak dana przestrzeń wpływa na jego samopoczucie.

Dlatego jeszcze przed rozpoczęciem współpracy każdy mój przyszły klient wypełnia obszerną ankietę. Pytam w niej nie tylko o oczekiwania estetyczne, ale również o codzienne przyzwyczajenia, rytm dnia, sposób odpoczywania i spędzania czasu z rodziną. Chcę wiedzieć, czy potrzebuje ciszy i wyciszenia, czy lubi otwarte przestrzenie, jak pracuje, śpi, gotuje oraz przechowuje rzeczy. Pytam także o wrażliwość na światło, kolory i dźwięki, potrzebę prywatności, poczucie bezpieczeństwa, ulubione miejsca w domu, a nawet o to, co w dotychczasowych wnętrzach powodowało dyskomfort lub codzienną frustrację.

Światło, kolory, proporcje, układ pomieszczeń, akustyka, naturalne materiały czy kontakt z naturą oddziałują na nasz mózg, nawet jeśli nie zawsze jesteśmy tego świadomi. Mogą pomagać nam się wyciszyć, lepiej odpoczywać i koncentrować, ale źle zaprojektowane mogą również powodować napięcie, zmęczenie i poczucie chaosu.

Właśnie tym zajmuje się neuroarchitektura: tworzeniem przestrzeni, które wspierają człowieka, a nie są jedynie estetycznym obrazkiem.

I właśnie takie przestrzenie tworzę dla Was!
_________

Jedna kuchnia, pięć różnych odsłon. 🤎

1. Ciemne drewno i bordowy marmur Rosso Levanto.
2. Ciepły orzech i falisty Orobico Grigio.
3. Ciemne drewno i zielony kwarcyt Fusion Green.
4. Burgund, jasny dąb i Calacatta Viola.
5. Te same materiały, ale z odwróconymi proporcjami kolorów.

Pierwsze trzy propozycje zakładają wykorzystanie kamienia naturalnego. Podczas projektowania, wspólnie z Dominiką z Studio DSG , pokazujemy inwestorom próbki na żywo, a następnie wybieramy konkretne slaby kamienia oraz planujemy ich podział i przebieg użylenia we wnętrzu. Dzięki temu jeszcze przed realizacją dokładnie wiedzą, jaki fragment kamienia znajdzie się w ich kuchni.

W ostatnich wariantach wykorzystałam LAMINAM Poland Calacatta Viola – wielkoformatową powierzchnię ceramiczną odwzorowującą naturalny marmur. Jest odporna na wysoką temperaturę, plamy i codzienne użytkowanie, dlatego świetnie sprawdza się na kuchennych blatach.

Dlaczego przygotowuję kilka wersji?
Ponieważ wybór kamienia czy koloru frontów wpływa na charakter całego wnętrza. Najpierw powstaje funkcjonalny układ, później zestawienia materiałowe i wizualizacje. Następnie oglądamy próbki, a w przypadku kamienia naturalnego wybieramy konkretną płytę i planujemy przebieg użylenia oraz miejsca łączeń. Dzięki temu klient podejmuje świadomą decyzję jeszcze przed rozpoczęciem realizacji.

Która wersja kuchni podoba Wam się najbardziej: 1, 2, 3, 4 czy 5? 🤎

Spóźnione, ale szczere podsumowanie lipca. 🤍
Tak wiele się działo, a Instagram jest też moim małym pamiętnikiem a dzięki tym podsumowaniom widzę, ile pięknych chwil, pracy i małych kroków naprawdę mieści się w jednym miesiącu.

A jaki był Wasz lipiec?
Napiszcie mi jedno wspomnienie, które najbardziej chcecie z niego zachować.

Mam wrażenie, że dziś projektujemy za dużo rzeczy “na efekt”.

A przecież sypialnia nie jest po to, żeby zachwycać gości. Ma dawać spokój osobom, które będą w niej codziennie zasypiać i budzić się przez kolejne lata.

Dlatego w projekcie dla Monika Mrozowska postawiłam na naturalne materiały, miękkie światło i rozwiązania, które nie znudzą się po jednym sezonie.

To jedno z tych wnętrz, do których nie chce się nic więcej dokładać. I właśnie wtedy wiem, że projekt jest skończony.

🤍

To wnętrze miało spełnić dwie role – być komfortowym gabinetem do codziennej pracy i w kilka chwil zamieniać się w przytulny pokój gościnny.

Zaprojektowałam przestrzeń, która łączy estetykę z funkcjonalnością:
▫️ duże, wygodne biurko do pracy,
▫️ pojemne zabudowy i biblioteczkę,
▫️ rozkładaną sofę dla gości,
▫️ naturalne materiały i ciepłe światło sprzyjające skupieniu.

💭 A Wy? Gdybyście mieli dodatkowy pokój w domu, przeznaczylibyście go na:
🤍 gabinet,
🛏️ pokój gościnny,
czy może połączenie obu funkcji, tak jak tutaj?

Dajcie znać w komentarzu! 👇