JRoth

Zaćmienie☀️Perseidy✨ idealny czas na ED #13 Live 🎧💥

ELECTRIC DRIFT LIVE#13 | JROTH River Session | Odra Centrum Wrocław ELECTRIC DRIFT LIVE #13 ...

Miałem przyjemność zagrać drugą odsłonę Kitchen Sessions w Foodie City Warsaw.
Kameralna przestrzeń, świetni ludzie, dobra energia i prawie godzinna dawka Deep minimal techu.
https://youtu.be/ARpUEYzODMg?si=uEZygHz18i18Wh2o
Deep Tech Minimal

ELECTRIC DRIFT LIVE#08 | JROTH Kitchen Session | Foodie City Warsaw Kitchen Sessions – Part IIJRoth - Deep Minimal TechElectric Drift...

Coming soon 😎

ELECTRIC DRIFT x FOODIE CITY WARSAW | Live Session Teaser Where electronic music meets culinary experience.Electric Drift presents a new live session concept recorded at Foodie City Warsaw - a unique culinary and ev...

👍 w punkt

Na chwilę przed powrotem do Polski na występ podczas festiwalu Tauron Nowa Muzyka, Baron Techno opowiedział o przeszłości i współczesności, wspomina rozmowy z Thomasem Bangalterem, mówi o tym, czego uczy swoich studentów oraz gdzie widzi największe różnice między tym, co było kiedyś, a tym, co jest dzisiaj. Nie szczędzi słów krytyki machinie konsumpcjonizmu, która pożarła współczesną kulturę klubową i wykorzystuje jej elementy do pomnażania kapitału. Nie ma jednak mowy o taryfie ulgowej dla kogokolwiek w myśl „Don’t blame the players, blame the game” – dostaje się wszystkim, zarówno głodnej pieniędzy branży, jak i narcystycznym, skupionym na karmieniu własnego ego DJom.

💬 „Miałem ostatnio kilka spotkań z przedstawicielami dużych wytwórni płytowych i padło tam coś bardzo ciekawego. Powiedzieli, trochę z dumą, że gdyby dziś po raz pierwszy ukazała się „Bohemian Rhapsody” albo jakiś klasyczny utwór Radiohead, prawdopodobnie nigdy nie zostałby wydany, bo nikt nie chciałby podejmować ryzyka. A ja nadal wierzę, że muzyka nie musi być ryzykiem – ale musi coś mówić. Jeśli nic nie mówi, to po co właściwie istnieje? Wtedy jedyne, co robimy, to karmienie maszyny. A karmienie maszyny oznacza dziś głównie pozwalanie kilku ludziom stawać się absurdalnie bogatymi. Dlatego nadal uważam, że lepiej być kijem wsadzonym w tryby wielkiego korporacyjnego konsumpcjonizmu.”

💬 „Zawsze miałem poczucie, że muzyka była politycznie niewygodna dla wielu środowisk, ponieważ stanowiła okrzyk bojowy kontrkultury. Jeśli kontrkultura sprzeciwiała się apartheidowi albo skrajnie prawicowej polityce, robiła to właśnie poprzez muzykę. Dziś muzyka została w ogromnym stopniu wykupiona przez fundusze venture capital. Została opakowana i sprzedana jako symulacja rave’u albo symulacja artysty. Wszystko po to, żeby była kontrolowana i niczego realnie nie komunikowała.”

💬 „W muzyce tanecznej zostało dziś bardzo niewiele politycznego ducha. Zysk stał się najważniejszy. Zauważysz, że wielu współczesnych DJ-ów byłoby zachwyconych, gdyby producent samochodów zaproponował im reklamę, w której będą opowiadać jakieś kompletne bzdury tylko po to, żeby dostać darmowe auto.”

💬 „Kiedy my zaczynaliśmy, bardzo na to uważaliśmy, bo muzyka była tym, co mieliśmy do powiedzenia. Nie byliśmy po to, żeby napędzać konsumpcję. Dziś mamy korporacyjnego DJ-a. Chodzi o zapełnianie aren, sprzedawanie piwa i generowanie frekwencji, a nie o muzykę. I tak – mówiłem o tym już wiele lat temu, jeszcze zanim stało się to oczywiste. Do tego dochodzi jeszcze kwestia telefonów. Nie ma już ciemnego kąta, w którym można się zatracić. Jesteśmy otoczeni przez tych wszystkich ludzi, których nie lubiliśmy w szkole.”

💬 „Zawsze szukam muzyki. I nienawidzę mówić tego jako artysta, ale Spotify to g***o. Naprawdę. Zwłaszcza teraz, kiedy zaczynają coraz mocniej wchodzić w AI. Ale jednocześnie – jako nieskończona baza odsłuchowa – Spotify jest niesamowite. Nie zapisuję tam muzyki, więc algorytm praktycznie mnie nie zna. Używam tej platformy wyłącznie jako gigantycznej biblioteki do odkrywania rzeczy, których normalnie nigdy bym nie znalazł. Uwielbiam momenty, kiedy zespoły mówią mi po audycji radiowej: „Nigdy nie spodziewaliśmy się, że nas znajdziesz. Skąd w ogóle o nas wiedziałeś?”. A ja odpowiadam: „Bo szukałem muzyki. To mój obowiązek”.

💬 „Nic w świecie muzyki nie daje mi większej satysfakcji niż odkrycie czegoś, co naprawdę zasługiwało na odkrycie. Mogę siedzieć w kawiarni w Kopenhadze, usłyszeć jakiś utwór z puszczonego przez stare hi-fi systemu, natychmiast go shazamować i wpaść w kolejną króliczą norę nowych odkryć. I nawet jeśli znam dany utwór, też go shazamuję – bo prawdopodobnie później go kupię. A jeśli widzę, że jakiś numer ma pięć albo dziesięć Shazamów, jestem w niebie. Jeśli ma tylko kilka tysięcy odtworzeń na Spotify – tym bardziej. Bo wtedy wiem, że znalazłem coś naprawdę wyjątkowego.”

💬 „Tymczasem dziś wielu młodych ludzi myśli: „Ma mniej niż milion odtworzeń? To musi być słabe”. To czysta mentalność stada. Ludzie coraz bardziej boją się bycia indywidualistami. Mówi się dziś o hiperindywidualizmie, ale to kompletna bzdura. To po prostu przepakowywanie produktu w taki sposób, żebyś poczuł się wyjątkowo, podczas gdy w rzeczywistości idealnie pasujesz do maszyny dokładnie tak, jak zaplanowały to sobie korporacje.”

💬 „Oczywiście próg wejścia do świata muzyki jest dziś niższy, ale czasem to dobrze. Dzięki temu ktoś z niesamowitym gustem muzycznym, ale bez technicznych umiejętności, może wejść do tego świata i zrobić coś interesującego. Masz wielu starych winylowych purystów, którzy powiedzą: „Niech najpierw nauczy się miksować z płyt”. Jasne – sam nauczyłem się bardzo dużo dzięki graniu z winyli i dzięki hip-hopowi. Ale widziałem też mnóstwo ludzi grających z winyli, którzy kompletnie nie powinni tego robić. Za to mieli świetny gust muzyczny. Gdybyś powiedział takim ludziom: „Nie możesz być DJ-em, bo nie umiesz perfekcyjnie miksować”, straciłbyś ich wyobraźnię i sposób, w jaki potrafią opowiadać muzyką.”

💬 „Było wielu DJ-ów, którzy technicznie nie byli wybitni, ale mieli fantastyczny selektorski instynkt. Dlatego nie wiem, czy chciałbym kogokolwiek egzaminować. Jedno wiem na pewno: nie pozwoliłbym korporacjom przejąć nad tym kontroli. A gdybym został sprowadzony na tę planetę po to, żeby zrobić kilka rzeczy, prawdopodobnie zakazałbym mediów społecznościowych.”

💬 „Część mnie naprawdę wierzy, że era DJ-ów dobiega końca. Dlaczego? Bo dziś w tej branży jest ogromna ilość pieniędzy pochodzących od funduszy inwestycyjnych. Wszystko zostało spięte w jeden system mający generować zysk i monetyzować samo wyobrażenie kultury.”

💬 „Dla mnie DJ zawsze był częścią muzycznej kontrkultury. Pierwszą linią frontu muzycznej kultury. Dziś to staje się coraz mniej dostępne dla nowego pokolenia – chyba że stworzy ono własną scenę i własne kolektywy. I to wciąż jest możliwe. Widzę to choćby po studentach, których uczę. Oni naprawdę się wspierają i mogliby stworzyć własny ruch. Ale bądźmy szczerzy - współczesny głód DJ-a nie ma już wiele wspólnego z muzyką.”

💬 „Naprawdę żyjemy pod koniec ery DJ-ów. Oczywiście zawsze będą DJ-e robiący swoje i ludzie, którzy będą ich śledzić. Ale jako większy ruch kulturowy? To praktycznie już nie istnieje. Widzisz dziś ludzi na scenie zachowujących się jak pięciolatki czekające na tort urodzinowy – „ja, ja, ja, ja!”. A publiczność chce to oglądać, bo to już nie jest kontrkultura. To zwyczajni konsumenci.”

💬 „Dziś masz menedżerów, którzy często sami chcieli być artystami, ale nimi nie zostali. W efekcie zaczynają pompować ego DJ-a, bo ego stało się po prostu opłacalne. Im bardziej ego wymyka się spod kontroli, tym więcej pieniędzy można na nim zarobić. To samo wydarzyło się wcześniej w polityce. Widzieliśmy ludzi dochodzących do władzy dzięki skrajnemu ego i spektaklowi. To nie był sukces społeczeństwa - tylko ich własny sukces. A potem inni zaczęli kopiować ten model. W muzyce było podobnie.”

💬 „Najpierw pojawiła się stara gwardia, która obrastała w luksus: dziesiątki domów, setki samochodów, kompletny konsumpcyjny przesyt. Potem kolejne pokolenia pomyślały: „My też tego chcemy”. I nagle zaczęliśmy dostawać tych wszystkich korporacyjnych manekinów wyglądających jak postacie ze złego filmu Marvela. To jest po prostu franczyza. Pusta, pozbawiona kultury franczyza. Szajs. I jasne – są w tym wszystkim również świetni artyści. Naprawdę. Jeśli mam być cytowany, to chcę, żeby to też wybrzmiało: wciąż istnieją ludzie, którym zależy. Ale byli też tacy, którzy rozpoczęli cały ten dziwny etap PR-u i marketingu, który bardzo zaszkodził techno. Ludzie wyglądający jak skrzyżowanie minimal techno z „Gwiezdnymi wojnami” i zespołem Kiss. A później młodsze pokolenia zaczęły to kopiować jeszcze mocniej.”

💬 „Muzyka była znacznie bardziej indywidualna, ponieważ każdy z nas miał własne problemy i własne sposoby ich rozwiązywania. To właśnie nadawało muzyce charakter. Oczywiście ludzie się kopiowali. Jasne, że tak. Ale jednocześnie nasze techniki pracy były na tyle różne, że każdy miał własne brzmienie. Jeśli posłuchasz starej płyty Dana Curtina, potem Joeya Beltrama, następnie Model 500 i później Surgeona, wszystko brzmi zupełnie inaczej. Wszyscy próbowaliśmy osiągnąć coś przy pomocy sprzętu, który często nie był nawet do tego przeznaczony.”

💬 „Mogę powiedzieć tylko jedno: kiedy stoję na scenie, reprezentuję siebie i muzykę, którą kocham. Jeśli postawisz mnie gdziekolwiek, po prostu zagram muzykę, którą lubię. Nie zmieniam się dla nikogo. To wszystko, co robię."

Dave Clarke dziś na Muno, za tydzień na Tauron Nowa Muzyka Katowice. Rozmawiał Hubert Grupa.

Całość dostępna na naszej stronie - link w komentarzu. ⤵️

Bilety na to wydarzenie znajdziecie na Biletomat.pl - bilety online.

Electric Drift x Foodie City
JRoth | JAO | Pawel Dobrowolski

Full live sessions coming soon