Filipina in Puerto Rico

Story Time… ❤️

Hindi ko talaga inakala na darating ang araw na makikita ko ulit sila.

After ng elementary graduation, kanya-kanya na kaming tinahak na journey. Naging busy sa school, work, pamilya, at pagbuo ng mga pangarap.

Hanggang sa hindi na lang namin namalayan 28 years na pala ang lumipas.

Sa loob ng 28 years, ang daming nangyari. May mga pangarap na natupad, may mga silent battles na nalampasan, may mga taong nawala, at may mga bagong blessings na dumating.

Pero pagdating ng reunion, isang tawanan lang parang bumalik ulit kami sa pagiging mga batang magkakaklase. Yung mga memories, kulitan, at tawanan, parang kahapon lang nangyari.

Nakakatuwang makita kung gaano kalayo na ang narating ng bawat isa. Iba-iba man ang naging journey namin, may bond pa rin na hindi kayang burahin ng panahon.

Minsan, hindi mo kailangang ibalik ang nakaraan. Sapat na makita mong okay ang mga taong minsang naging malaking parte ng childhood mo.

Thank You po Lord, sa pagkakataong ito. Hindi lang ito reunion it’s a beautiful reminder na sobrang bilis ng panahon, pero ang totoong friendship at magagandang alaala, never talaga nawawala.

After 28 years… we found each other again. ❤️

Hinde ko napuntahan ang iba ko kamag anak.. dahil Saglit lang kame sa susunod siguro na mga pag bisita namin baka mapuntahan na lahat..
childhood memories,. Ang kulit ko kasi nun bata ako naalala pa nila mga anak nila na binigyan ko ng pangalan❤️❤️

Baon ko sa work.. Kaya ko daw ba tumagal? Ay oo nman po.. kapag papasok ako sa work sobrang dame ng kinakain ko po. Kaya fruits nalang baon ko..

Late post..
Bilis ng panahon.. parang Kelan lang..

Lunch box,,
Fruits muna ang baon.. kapag ganito talaga patanda na un ayaw natin baon noon mas gusto pa cupcakes at coke nag iiba na talaga kapag ganito na ang edad.

Ang dame ko pa ina upload na mga videos galing sa bakasyon..
Mga late na pero gusto share sainyo.