Meryem ece ercan

Selaamlar 🙋🏻‍♀️💘

Burada içerik üretmeyi, konuşmayı, yazmayı gerçekten çok seviyorum. Hatta anlatma isteğim o kadar fazlaydı ki bir ara podcast’e bile başladım😔(bitmedi hikayem anlatcam👀)

Ama öyle bir süreçten geçtim ki bana iyi gelen birçok şeyi bıraktım, erteledim, uzaklaştım.

Bir tek darbukayı bırakmadım. 🥹
(Bunda hocamın ve güzel ekibimizin katkısı gerçekten çok büyük. 🫶)

Her hafta sıfırlanıp tekrar gidiyordum.
Ne bir sahne hedefim var ne de darbukayla ilgili bir gelecek hayalim. Belki de tam olarak bu yüzden orada olmak bana bu kadar iyi geldi.

Bir yere varmaya çalışmadan, bir sonuç beklemeden, sadece sevdiğim için yaptığım bir şey olarak kaldı hayatımda.

Çünkü galiba yaşamımızdaki hemen her şeyi bir amaca, hedefe, sonuca bağlamaya o kadar alışıyoruz ki bazen hayatı yaşamayı unutuyoruz.

Her şeyin bir “çıktısı” olmak zorunda değil.
Bazı şeyler sadece yaparken iyi hissettirdiği için hayatımızda olabilir. 💘

Ben de uzun zamandır ilk defa buraya, bana iyi gelen bir şeyle selam vermek istedim. 🪘✨

Bide, bana iyi gelen şeyleri paylaşmaya devam edeceğimi de duyurmak istedim böylece🫶

Biruni Üniversitesi Ergoterapi Topluluğu ile, kıymetli hocam Kemal Koçak’ın davetiyle bir araya geldik.

💭 Yeme, beden ve duygular üzerine sadece konuşmadık; birlikte düşündük, sorguladık.

Sorularıyla, deneyimleriyle ve katkılarıyla bu alanı gerçekten “canlı” kılan herkese teşekkür ederim💖

Nelerden beslendim içeriğini yapmak bana büyük bi keyif veriyor ✨

Hem ay içindeki favorilerimi derliyorum, hem de dijital bir scrapbook düzenliyor gibi hissediyorum 📖💛
Mart ayı Ramazan ile birlikte kalabalık sofralar, keşfettiğimiz yeni tatlar 🍽️
(Reel kaydırırken gördüğümüz her tarifi denemedik mi? 😅)
Ayın sonunda ise o güzel bayram sayesinde sevgiyle sarmalandık 🫂
(Ahiret sorularıyla yer yer zorbalansak da 😬)
Pilates yolculuğumda 1. yılımı tamamladım 💪🎉
Yeni bir seriye başladım 🌿
Podcastime de bölüm kaydettim 🎙️ (Zahmet oldu!)

Deniyorum, arıyorum, buluyorum, bazen vazgeçiyorum…
Keyif aldığımız ve beslendiğimiz anların çoğalması dileğiyle 🌸
Nisan ayı içeriğimde görüşmek üzere 💛

•

Yeme Bozuklukları Haftası kapsamında duygularımızla beslenme arasındaki ilişkiyi konuştuk🔗

“Beslenmenin Görünmeyen Yüzü: Duygularımız” başlıklı sunumda,
yeme davranışının arkasındaki duygusal dinamikleri birlikte ele aldık.

🌟 Samimi katkıları için kıymetli katılımcılara,
nazik davetleri için Lions Ruhsal Bütünsel Sağlık Komitesi Başkanı’na teşekkür ederim.

Bu hafta bedenim kadar ruhumu da besledim👻

Bazen bir fincan kahve, bazen pilates matı, bazen de kendime verdiğim küçücük bir mola…

Bu seri, yemeklerden çok kendimi nasıl beslediğimi fark ettiğim anların özeti.☕️🧘🏻‍♀️🕯️📚

🍽️ “Beslenme” deyince hep kalorileri, karbonhidratı, proteini konuşuyoruz.
Konuşalım da tabii.
Ama bedenimizi doyurduğumuzu varsayalım…
(Onda da çoğunuzun ne kadar kısıtlayıcı olduğunu biliyorum, konuşcaz bunları hep!)
Peki ruhumuza ne kadar bakıyoruz?
Beslenmek sadece yemekle olmaz.
🪞 Aynaya baktığımızda kendimizi gerçekten görüyor muyuz?
💪 Hareketle bedenimize destek oluyor muyuz?
🗣️ İç sesimizi duyuyor muyuz?

🌟Ve en önemlisi… İhtiyaçlarımızı fark ediyor muyuz?

•